SSKYoga

Νέο άρθρο του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο περιοδικό "Yoga World"

2012-01-14T11:57:00.000-08:00

Στο τεύχος Δεκεμβρίου του περιοδικού "Yoga World" παρουσιάζεται το νέο άρθρο του Swami Buddh Puri Ji Maharaj με τον τίτλο "Η επιστήμη του θανάτου". Με τη χαρακτηριστική ευκρίνεια και διαύγεια της σκέψης του προσεγγίζονται σε τούτο κείμενο θέματα όπως: "τι είναι ο φόβος του θανάτου;", "τι συνεπάγεται πραγματικά ο θάνατος;", η κατανόηση ότι είμαι μέρος του Θεού θα με οδηγήσει στο να επικρατήσω αληθινά έναντι του θανάτου;". Το άρθρο αυτό αποτελεί αναντίρρητα μια υπέροχη εισαγωγή στο ευρύτερο σκεπτικό της Mission Immortality ...

Επίσκεψη του Swami Suryendu Puri Ji στην Ελλάδα

2011-12-24T05:20:00.000-08:00

Από τις 18 ως 22 Νοεμβρίου είχαμε τη χαρά και ευλογία της επίσκεψης του αμεσότερου μαθητή του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στην Αθήνα. Κάθε πρωί και απόγευμα, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων μαζί του, κατορθώσαμε αρχικά να διακρίνουμε τις βασικές αρετές κάθε ειλικρινούς sannyasin , δηλ. την απλότητα, τη φλογερή δίψα για το Θείο, την ταπεινότητα και το βαθύ σεβασμό απέναντι σε κάθετι.

Προσεγγίσαμε μαζί το αχανές μονοπάτι της Mission Immortality, μιλήσαμε διεξοδικά για συγκεκριμένες πρακτικές που θα μας ενδυναμώσουν και σταθεροποιήσουν στο πνευματικό μονοπάτι και απαντήθηκαν ποικίλα ερωτήματα που αντανακλούσαν την ομορφιά της διαφορετικότητας κάθε ασκούμενου.

Καθώς οι περισσότεροι από εμάς είχαμε ήδη μελετήσει το βιβλίο του Maharaj Ji "Ήλιος: Η πύλη στην Αθανασία" έγινε μια εκτενής αναφορά για τη Surya Kriya και την Pranayama. Μετά το πέρας κάθε Satsang νιώθαμε όλοι την ανυμομονησία για την επερχόμενη συνάντηση νιώθοντας εμπνευσμένοι από όλα όσα είχαμε ακούσει μα κυρίως βιώσει σε ένα πιο λεπτοφυές επίπεδο εσωτερικά. Όλα φαίνονται πιο γόνιμα και εύφορα έπειτα από τη ρίψη αυτού του πρώτου καρπού....Είθε η Θεία Χάρη να παρέχει σε όλους μας τη δυνατότητα ανάλογων επισκέψεων.

Νέο άρθρο του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο περιοδικό "Yoga World"

2011-10-14T20:57:00.000-07:00

Στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού "Yoga World" παρουσιάζεται το νέο άρθρο του Swami Buddh Puri Ji Maharaj με τον τίτλο "Οι 3 δοκιμασίες του Dharamputra Yudhishthar" του βασικού ήρωα του μεγαλειώδους έπους "Mahabharata". Μέσα από την ανάλυση των τριών αυτών δοκιμασιών από τον Maharaj Ji αναδύονται με ευκρίνεια οι πνευματικές αρετές της ουδετερότητας/αμεροληψίας, της εξάλειψης της αίσθησης του "εγώ" και "δικό μου", της συμπόνοιας προς όλους. Εξυμνείται μέσα από το φλογερό παράδειγμα του Yudhishthar-του βασιλιά του dharma δηλ. του ενάρετου μονοπατιού- η ολοκληρωτική νίκη έναντι της Moha, δηλ. έναντι της εγκόσμιας προσκόλλησης...

" Η ουσία των τεσσάρων Μεγάλων Ρήσεων " από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj

2011-08-26T06:51:00.000-07:00

Η ουσία των τεσσάρων Μεγάλων Ρήσεων

Οι τέσσερις Mahavakyas (1) ή οι ‘Μεγάλες Ρήσεις’ των Ουπανισάδων (2) : «Aham Brahmasmi», «Tat Tvam Asi», «Ayam Atma Brahma», και «Prajnanam Brahma» πιστοποιoύν ότι «Εσύ είσαι αυτό. Εσύ και ο Θεός είστε μια και αυτή οντότητα». Εντούτοις, δε θα προχωρήσουμε στην επεξεργασία των τεσσάρων αυτών δηλώσεων. Θα διηγηθούμε μια ιστορία του Sheikh Raunqi Ram (3) που θα μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε την ουσία αυτών των Mahavakyas και θα επιλύσει τις αμφιβολίες μας.

«Μια φορά έμενα σε ένα σαγηνευτικό ashram (πνευματικό ερημητήριο) κοντά στο Gangotri (4). Όχι μόνο ήταν το μέρος ήρεμο και ιερό, αλλά και οι κάτοικοι που βρίσκονταν σε αυτό ήταν επίσης αληθινά ευσεβείς. Με τη δική τους παρουσία κατά τον Αύγουστο, συζητήσεις διοργανώνονταν σχετικά με την ψυχή, το Θεό και για άλλα πνευματικά ζητήματα. Εντούτοις, οι βαθιές συζητήσεις γύρω από τη Βεδάντα συνήθως πετούσαν πέρα από το μυαλό μου. Είχα πάντα αμφιβολίες για το κατά πώς θα μπορούσα εγώ, ενσωματωμένος σε μια θνητή δομή οστών και σάρκας, να είμαι ο Θεός.

Μια καυτή και ηλιόλουστη ημέρα, ένας από τους mahatmas (5) διαλογιζόταν στις όχθες του ιερού ποταμού Γάγγη. Κάθισα κοντά στα πόδια του. Ο mahatma, με μια στοργική ματιά σε εμένα, μου έδωσε ένα kamandlu (ένα μικρό δοχείο με μια λαβή που φέρεται συνήθως από τους mahatmas). «Φέρε λίγο Gangajal (το ιερό νερό του Γάγγη). Θα αρχίσουμε τις συζητήσεις μας, αφότου αποσβήσουμε τη δίψα μας». Όπως ήταν επιθυμητό από αυτόν, πήγα και έφερα πίσω το kamandlu γεμισμένο με Gangajal.

Προς έκπληξή μου, ο mahatma δεν ήπιε το νερό που είχα φέρει. Κρατώντας το kamandlu στο ένα χέρι, άρχισε να με επιπλήττει. «Από ποια λίμνη έχεις φέρει αυτό το νερό; Αυτό δεν είναι Gangajal!». «Είναι, Mahatmaji», είπα ταπεινά. «Το έχω φέρει από τον ίδιο το Γάγγη».

«Πώς είναι δυνατόν αυτό;» είπε ο mahatma σοβαρά. «Πώς μπορεί αυτό να είναι Gangajal; Το νερό του Γάγγη πάντα βρυχάται, ρέοντας με μια ταχύτητα τόσο υψηλή που ακόμα και οι βαρύτεροι των λίθων αναγκάζονται να παρασύρονται και να ρέουν προς τα εμπρός. Και αυτό το νερό», είπε, δείχνοντας προς το kamandlu, «είναι τόσο ήρεμο και ήσυχο, που δεν μπορεί ούτε ακόμη και να βγει από τα όρια αυτού του μικρού kamandlu κι ας μη συζητήσουμε τη δυνατότητά του να συμπαρασύρει λίθους. Πώς μπορεί αυτό να είναι Gangajal;»

Ήμουν έκπληκτος, κοιτάζοντας επίμονα το πρόσωπο του Mahatma. Τι έχει συμβεί σε τον; Τι θέλει να πει; Με όλη την ταπεινότητα απάντησα, «Αναμφισβήτητα, αυτό είναι Gangajal. Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ αυτού του νερού και εκείνου, είτε αυτού που περιορίζεται σε αυτό το μικρό kamandlu ή εκείνου του χειμάρρου που βρυχάται ρέοντας στην ευρεία και βαθιά κοίτη του ποταμού. Απλά καταπιείτε μια γουλιά και από τα δύο, και θα τα βρείτε και τα δύο να είναι εξίσου δροσερά, γλυκά και αναζωογονητικά».

Ο Mahatma ήπιε το νερό από το kamandlu και μετά αφού κάθισε ήσυχα για μερικά λεπτά γύρισε προς τα εμένα. «Λοιπόν, Sheikh, τώρα καταλαβαίνεις; Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ του νερού που είναι περιορισμένο σε ένα μικρό δοχείο και αυτού που ρέει με μια ταχύτητα που το κάνει να βρυχάται. Και τα δύο είναι ίδια. Ομοίως, υπεράνω κάθε αμφιβολίας, εσύ είσαι επίσης ο παντοδιαποτίζων Θεός, ο οποίος έχει περιορίσει τον εαυτό του σε ένα μικρό θνητό σώμα. Είναι ο ίδιος παντοδύναμος, πανταχού παρών ολοκληρωμένος Θεός, ο οποίος στηρίζει και οδηγεί αυτήν τη δημιουργία».

«Εγώ απάντησα ότι», συνέχισε ο Sheikh, «η διευκρίνηση που δίνεται από εσάς είναι αρκετά λογική, αλλά ακόμα εγώ δεν είμαι ικανός να κατανοήσω, πώς εάν είμαι ο Παντοδύναμος parmatma (Θεός) τότε γιατί αισθάνομαι τόσο πως υποφέρω; Γιατί ο parmatma μέσα σε εμένα να δοκιμάζει συναισθήματα όπως τη θλίψη και την απελπισία; Μπορεί ο Θεός ποτέ να είναι περίλυπος; Το νερό στο Kamandlu και εκείνο στο δυνατό Γάγγη πρέπει να έχουν την ίδια γλυκύτητα και δροσερότητα, εάν όχι την ίδια ταχύτητα και δύναμη».

Ο mahatma απάντησε ήρεμα: «Οι βασικές ιδιότητες του νερού είναι η δροσερότητα και η αγνότητα. Ομοίως, η βασική φύση του parmatma είναι η χαρά και η ηρεμία. Ωστόσο, το νερό του ποταμού, με το που αποκόπτεται από τον κύριο ποταμό, λιμνάζει, μολύνεται εξαιτίας της επίδρασης των όσων το περιβάλλουν και αρχίζει ακόμη και να αποδίδει άσχημη μυρωδιά. Ομοίως, η ανθρώπινη ύπαρξη (που δεν είναι παρά parmatma που περιορίζεται σε ένα θνητό σώμα και χώριζεται έτσι από την κύρια ροή), αρχίζοντας να θεωρεί τον εαυτό της ως σώμα αποτελούμενο από κόκκαλα και σάρκα κ.λπ. σκιάζεται με τη θλίψη. Αρχίζει να βλέπει τον εαυτό της ως μια ανίδεη, απογοητευμένη, περιορισμένη ύπαρξη. Εντούτοις, ακριβώς όπως το νερό της λίμνης δεν μπορεί ποτέ να παραμείνει στάσιμο και να λιμνάσει εάν συνδέεται με μια ρέουσα πηγή, αντίστοιχα η ύπαρξη θα παραμείνει για πάντα απρόσβλητη από τη θλίψη και την απελπισία, εάν συνεχίζει να γνωρίζει και να είναι συνδεμένη με την αιώνια αλήθεια που ρέει, ότι δηλαδή «Εγώ είμαι ο Θεός».

«Τι σημαίνει ‘παραμένοντας συνδεδεμένη με την αιώνια αληθινή ροή’ ρώτησα τον mahatma.Υπάρχει ένας ειδικός τρόπος για να το κάνεις αυτό;» συνέχισε ο Sheikh.

«Ο καλύτερος τρόπος είναι», απάντησε ο mahatma, «κάποιος να έχει πλήρη πίστη στον εαυτό του, ότι ‘Είμαι ένα αναπόσπαστο τμήμα του parmatma’. Κάθε ύπαρξη θεωρεί τον εαυτό της ως κάτι ή κάποιον, επειδή αυτή υπάρχει. Κανένας δεν μπορεί ποτέ να βιώσει την εξόντωση του εαυτού του. Καθένας έχει πάντα επίγνωση της ταυτότητάς του σε όλες τις τρεις καταστάσεις, δηλαδή της εγρήγορσης, του ονείρου ή του ύπνου (jagriti, swapna ή nidra). Στον ενδότατο πυρήνα του σώματος, με επίγνωση ή χωρίς, ο καθένας παραμένει πάντα συνδεμένος με την πηγή του, την καθαρή υπέρτατη ευλογημένη εσωτερική ακτινοβολία, τον Θεό. Αυτός ο πυρήνας καλείται από μερικούς ως brahmrandhra (6) ή εστιασμένο σημείο του dashamdwar, το μυστικό ‘δέκατο άνογμα’. Το αποτέλεσμα της αφύπνισης της συνείδησής κάποιου σε αυτό το σημείο είναι η Θεία γεμάτη ευδαιμονία εμπειρία του «Εγώ είμαι Θεός». Ακόμα κι αν κάποιος δε φθάσει στο σημείο να γίνει μάρτυρας αυτής της εμπειρίας, η σταθερή πεποίθηση της σύνδεσης με εκείνο το σημείο εστίασης μπορεί επίσης να είναι απέραντης βοήθειας». Λέγοντας αυτά έτσι, ο mahatma απορροφήθηκε σε διαλογισμό.

Σκέφτηκα εκτενώς τα λόγια του που ήταν τόσο γεμάτα σοφία. Δεν είναι κανένας άλλος από ότι εγώ ο ίδιος που είναι ο δημιουργός των σκέψεων όπως ‘Είμαι λυπημένος’, ‘Είμαι ανόητος’, ‘Θα είμαι ευγενικός’, ‘Θα κάνω καλές πράξεις’, κ.λπ. Αυτές οι σκέψεις πηγάζουν από εμένα. Γιατί δε βλέπω την ύπαρξή μου ως κάτι διαφορετικό και χωριστό από αυτές τις σκέψεις; Αυτές οι σκέψεις κυματίζουν από τη συνείδησή μου. Γιατί δεν ενθρονίζω τον εαυτό μου στο βάθρο της συνειδήσεώς μου, διαχωρισμένος από αυτές τις σκέψεις; Γιατί δεν εγκαθιστώ τον εαυτό μου στην ίδια την πηγή αυτών των κυματισμών; Συλλογιζόμενος έτσι, άρχισα να ανυψώνομαι πάνω από όλες τις σκέψεις, όλες τις ονειροπολήσεις, όλες τις ερωτήσεις. Κατείχα τώρα ένα σημείο, πέρα από τα όρια του σώματος, όπου δεν υπήρχε καμία ερώτηση, καμία απάντηση, καμία ανησυχία και καμία εξήγηση. Ήμουν ψηλά, βιώνοντας τη μακάρια έκσταση. Πήγα πάλι στον mahatma και του διηγήθηκα σε ποια κατάσταση είχα εισέλθει. Ορατά ευτυχής είπε, «Διατήρησε αυτόν το συλλογισμό. Προσπάθησε να διατηρήσεις αυτήν την κατάσταση ακόμα και όταν κινείσαι».

«Από εκείνη την ημέρα και έπειτα, είμαι ένας ολοκληρωτικά μετασχηματισμένος άνθρωπος. Πάντα συνδεδεμένος με το κύριο ρεύμα, το Θεό. Τα «γιατί» και «για ποιον λόγο» για το Θεό δε με απασχολούν πλέον. Αυτός που έχει συνειδητοποιήσει ότι ‘Εγώ είμαι το Brahman, ο Θεός’ είναι μια ελευθερωμένη ψυχή. Συνεχίζω να διαδίδω αυτό το μήνυμα. Πόσο θαυμάσιο, πόσο καταπληκτικό! Brahman, ακόμη και στα δεσμά, Brahman ακόμα και όταν απελευθερώνεται κανείς! Brahman, όταν τεμαχίζεται, Brahman ακόμα και όταν είναι ενοποιημένος. Απελευθερωμένος μέσα στον ίδιο τον εαυτό του. Εγώ είμαι το Μπράχμαν! Aham Brahmasmi!».

1 Έτσι λέγονται οι τέσσερις δηλώσεις των Ουπανισάδων που αποκαλύπτουν ότι ο Αληθινός Εαυτός,ο Άτμαν, είναι μη διαφορετικός από το Μπράχμαν, την Υπέρτατη Ύπαρξη, το Απόλυτο υπόβαθρο του σύμπαντος. Πιο συγκεκριμένα η ρήση «Aham Brahmasmi» συναντάται στην Brhadaranyaka Upanisad και σημαίνει «Εγώ είμαι το Μπράχμαν», η ρήση«Tat Tvam Asi» στην Chandogya Upanisad και σημαίνει «Εκείνο εσύ είσαι», η ρήση «Ayam Atma Brahma» στην Mandukya Upanisad και σημαίνει «Τούτος ο Άτμαν είναι ο Μπράχμαν» και η ρήση «Prajnanam Brahma» στην Aitareya Upanisad και σημαίνει «Η συνείδηση είναι Μπράχμαν».

2 Oι εμπνευσμένες διδασκαλίες των αρχαίων σοφών της Ινδίας, οι Γραφές που περικλείουν το συμπέρασμα των Βεδών και αποτελούν τη βάση της φιλοσοφίας της Βεδάντα, που πρεσβεύει πως η ατομική ψυχή και ο Θεός είναι ένα. Με μια απέραντη ποικιλία μορφής και ύφους, όλες αυτές οι Γραφές ( που αριθμούν τις 108, εκ των οποίων 11 θεωρούνται μείζονος σημασίας) προσφέρουν την ουσία της διδασκαλίας των Βεδών. Οι περισσότερες από αυτές χρονολογούνται κατά τον 7ο προ Χριστού αιώνα και κυριότερες θεωρούνται αυτές που ο Sankaracharya (788-820 μ.Χ.), ο περίφημος φιλόσοφος και Άγιος, διάλεξε να σχολιάσει.

3 Πρόκειται για ένα μυθιστορηματικό ήρωα των ιστοριών του Swami Buddh Puri Ji Maharaj, τον οποίο συναντάμε σε αρκετά γραπτά του κείμενα.

4 Μια πόλη στη βόρεια Ινδία σε υψόμετρο 3.100 μέτρων, από την οποία πηγάζει ο ποταμός Γάγγης.

5 Η «μεγάλη ψυχή», μια φωτισμένη οντότητα.

6 Το κέντρο στο ανθρώπινο σώμα που είναι πέρα από τις σφαίρες των 5 βασικών υλικών στοιχείων του σύμπαντος. Αποκαλείται και ως «δέκατη πύλη». Oι υπόλοιπες 9 θύρες είναι τα εννέα ανοίγματα (δύο μάτια, δύο αυτιά, δύο ροθούνια, στόμα, πρωκτός και γεννητικό όργανο) που στρέφουν τη συνείδηση προς τον εξωτερικό κόσμο.Όταν αυτές οι 9 θύρες κλείσουν μέσω πρακτικών της Yoga, τότε η αντίληψη διέρχεται μέσω της δέκατης θύρας, που αποτελεί την Πύλη της Καθαρής Συνείδησης.

«Η Υπερηφάνεια και η Αξιοπρέπεια ενός Sadhaka» από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj

2011-08-26T06:40:00.000-07:00

«Η Υπερηφάνεια και η Αξιοπρέπεια ενός sadhaka (1)»

Η μάχη που περιγράφεται στη Mahabharata (2) βρισκόταν σε εξέλιξη. Εκτός από το κεφάλι του, κάθε ίντσα του σώματος του Bhishma Pitamah (3) είχε διαπεραστεί με βέλη. Εμφανώς, κανένα βέλος δεν είχε χτυπήσει την πλάτη του- γεγονός που αποτελούσε μαρτυρία για την ανδρεία του και την εκτίμηση που λάμβανε τόσο από τους Kauravas όσο και από τους Pandavas. Ήταν ξαπλωμένος επάνω σε ένα κρεβάτι βελών που είχαν διαπεράσει το σώμα του και που το υποστήριζε τώρα ουσιαστικά ώστε να βρίσκεται επάνω από το έδαφος. Αυτός περίμενε. Περίμενε για την Uttarayana: καθώς του είχε χορηγηθεί η χάρη να επιλέξει εκούσια το χρόνο της αναχώρησής του από τον υλικό κόσμο. Ο Bhishma Pitamah είχε αποφασίσει να επιλέξει την Uttarayana ως «τη στιγμή» που θα απελευθέρωνε τον εαυτό του από το χονδροειδές σώμα.

Ακόμη και όταν εκείνος κείτονταν εκεί, η μάχη συνεχιζόταν. Στο τέλος κάθε ημέρας, οι ηγέτες και των δύο μαχόμενων πλευρών θα έρχονταν στον Pitamah, για να ζητήσουν τις ευλογίες του.

Μια τέτοια ημέρα ο Pitamah είπε στους γενναίους πολεμιστές: «Το σώμα μου υποστηρίζεται από το κρεβάτι των βελών, αλλά το κεφάλι μου κρεμιέται προς τα πίσω. Θα φροντίσει κάποιος από εσάς να μου δοθεί ένα μαξιλάρι;» Το σέβας προς τον Pitamah έκανε όλους τους πολεμιστές να εκλάβουν την επιθυμία του ως εντολή. Ο Duryodhana (4) και οι άνδρες του αμέσως έλαβαν δράση και σύντομα μαλακά, βελούδινα μαξιλάρια παρουσιάστηκαν. Αλλά ο Pitamah ούτε που τους κοίταξε.

«Πού είναι ο Arjuna (5) ;» ρώτησε αυτός.

«Εδώ είμαι, Pitamah», ο Arjuna βάδισε προς τα εμπρός χαμηλώνοντας το κεφάλι του για να αποδώσει σεβασμό.

«Μπορείς να φροντίσεις για ένα μαξιλάρι για εμένα; » είπε ο Pitamah, κοιτάζοντάς τον.

«Όπως διατάζετε, Pitamah», είπε ο Arjuna.

Βαδίζοντας προς τα πίσω, πήρε το τόξο του και πήρε θέση έτοιμος για να σημαδεύσει.

Όλοι κοίταζαν με περιέργεια. Τι πρόκειται να κάνει αυτός; Παρακολούθησαν προς μεγάλη τους έκπληξη τον Arjuna να εξακοντίζει ένα βέλος στο μέτωπο του Pitamah. Το βέλος στοχεύτηκε με την υπολογισμένη δύναμη και ακρίβεια -τόσο χαρακτηριστική για τον Arjuna- ώστε να διαπεράσει μέσω του μετώπου του Pitamah και με την άκρη του να στηρίζεται σταθερά στο έδαφος. Τώρα, όπως και το υπόλοιπο του σώματός του, το κεφάλι του Pitamah είχε επίσης την υποστήριξη ενός βέλους.

Ο Pitamah ήταν συνεπαρμένος. «Είμαι ευτυχής που μου έχεις δώσει ένα κατάλληλο μαξιλάρι. Μόνο ένας γενναίος πολεμιστής μπορεί να προσφέρει ένα τέτοιο μαξιλάρι. Αν μου είχες προσφέρει επίσης ένα βελούδινο μαξιλάρι, θα σε είχα αναθεματίσει, γιατί ένα τέτοιο συνηθισμένο μαξιλάρι δε θα ήταν παρά μια προσβολή σε εμένα».

Οι ημέρες περνούσαν. Η μάχη συνεχιζόταν. Η Uttarayana έμελλε να έρθει. Ο Bhishma Pitamah συνέχιζε να στηρίζεται στο κρεβάτι των βελών του.

Ένα από τα βράδια, και οι δύο εμπόλεμες πλευρές θα έρχονταν για να ζητήσουν τις ευλογίες του Bhishma Pitamah. Ο Pitamah εξέφρασε μια άλλη επιθυμία: « O λαιμός μου είναι στεγνός . Κάποιος από εσάς θα κανονίσει να αποσβήσει τη δίψα μου;». Ο καθένας ήταν ένθερμος να εξυπηρετήσει. Ειδικά οι Kauravas που ήταν πρόθυμοι να επανορθώσουν για το προηγούμενο λάθος τους. Ο Duryodhana ήταν πάλι εκεί - αυτή τη φορά με στάμνες διαφορετικών ειδών νερού: δροσερό, ιαματικό, αρωματισμένο κ.λπ. Εντούτοις, καμία τύχη αυτή τη φορά επίσης. O Pitamah ούτε που θα έβλεπε αυτά που είχε φέρει. Τα μάτια του στράφηκαν προς τον Arjuna ακόμη μια φορά. Ο Arjuna βημάτισε προς τα εμπρός υποκλινόμενος με σεβασμό, τοποθέτησε το βέλος στο τόξο του, ενδυναμώνοντάς το με την προσωδία του ισχυρού Vaarunastra (επικαλούμενος το όπλο του θεού Varuna που ήταν ο κυβερνήτης των ωκεανών, των ποταμών και των λιμνών) και το χτύπησε με δύναμη στο έδαφος, στοχεύοντάς το με τέτοια επιδεξιότητα και ακρίβεια, ώστε ένα λεπτό υδάτινο ρεύμα ανέβλυσε από το έδαφος κατευθείαν στα στεγνωμένα χείλια του Pitamah, ο οποίος το ήπιε με μεγάλη έκσταση!

Αυτό το νερό ήταν το μόνο πράγμα που ο Pitamah έφαγε ή ήπιε στο λυκόφως της παρούσας ζωής του, αλλά με τι μεγαλείο και τι υπερηφάνεια αυτός το ήπιε αυτό! Η απόλαυση ενός αληθινού πολεμιστή! Για αυτόν η γεύση αυτού του ρεύματος νερού ξεπερνούσε όλα τα υπόλοιπα- τα πολυτελή, θρεπτικά και ενδυναμωτικά τρόφιμα που είχε καταναλώσει κατά τη διάρκεια της ζωής του στα βασιλικά παλάτια. Εκείνα ήταν τα τρόφιμα που προσφέρθηκαν από τον Duryodhana με τα εγωιστικά κίνητρα της ευχαρίστησης του Pitamah, για να επιζητήσει την υποστήριξή του για τον πόλεμο. Αλλά εδώ ήταν αυτό το απλό νερό που αφιερώθηκε στο μεγάλο Pitamah, από το γενναίο αντίπαλό του στη μάχη, τον Arjuna. Εδώ ήταν το νερό που αρμόζει με την ανδρεία, την υπερηφάνεια και το μεγαλείο αυτού του μεγάλου πολεμιστή.

Ο Bhishma είχε περάσει όλη τη ζωή του στα βασιλικά παλάτια. Ο μεγάλος ηληκιωμένος άνδρας που ήταν σεβαστός από όλους για τη φρόνηση και την ανδρεία του, διέταξε την υπακοή βασιλιάδων όπως ο Pandu (ο πατέρας των Pandavas) και ο Dhritrashtra (ο πατέρας των Kauravas). Εντούτοις, εκτίμησε ένα κρεβάτι και ένα αντίστοιχο μαξιλάρι που ήταν κατασκευασμένα από βέλη. Για αυτόν οι πολυτέλειες των παλατιών ήταν ασήμαντες σε σύγκριση με το σπουδαίο μαξιλάρι που προσφέρθηκε από τον Arjuna.

Πράγματι ήπιε νερό. Πράγματι δέχτηκε ένα μαξιλάρι. Αλλά πώς;

Με ένα πρωτοφανές μεγαλείο και με μια πρωτοφανή υπερηφάνεια!

Η σημασία της εργασίας έγκειται όχι στο «Τι» έχει γίνει, αλλά στο «Πώς» έχει γίνει. Κάτι που γίνεται με αφοσίωση, ανιδιοτέλεια και υπερηφάνεια είναι πολύ σημαντικότεροαπό το ίδιο πράγμα, ή ακόμα και καλύτερο, που γίνεται απρόθυμα ή βίαια.

Ακόμη και ένα μοναδικό βήμα που πραγματοποιείται από εσάς μπορεί να ξεσηκώσει επανάσταση στον κόσμο εάν εκτελείται με αφοσίωση και πεποίθηση. Διαφορετικά ακόμη και ένας μαραθώνιος μιλίων θα μπορούσε να είναι άκαρπος.

Είναι εύκολο να τρέξετε σε έναν ομαλό δρόμο που επιλέγεται από εσάς για την ευκολία σας. Αλλά ευλογημένο είναι εκείνος ο βηματισμός σας που ανοίγει μια πορεία που ήταν κλειστή και δύσκολη για τους άλλους να διαβούν. Ευλογημένο είναι το βήμα που διευκολύνει την πορεία για τους άλλους που σας ακολουθούν. Μία μικρή κίνηση της φιλοσοφίας και πρακτικής της Satyagraha (6) που αναπτύχθηκε από τον Mahatma Gandhi στη νότια Αφρική μετασχηματίστηκε σε μια κίνηση που ξύπνησε τις μάζες της Ινδίας και ανάγκασε τελικά τους Βρετανούς να εγκαταλείψουν την Ινδία.

Μπορεί να είναι σημαντικό να διασχιστεί ένας ποταμός, αλλά σημαντικότερος είναι ο τρόπος που τον διασχίζετε. Ακόμα σημαντικότερο είναι το κινητρό σας. Γιατί σκεφτήκατε να περάσετε τον ποταμό; Ποιος ήταν ο σκοπός σας; Το Πώς και το Γιατί συσχετίζονται το ένα με τον άλλο. Διασχίσατε τον ποταμό για να λεηλατήσετε το χωριό που βρίσκεται απέναντι ή για να το βοηθήσετε να ακμάσει; Εάν τον διασχίζετε κολυμπώντας, ξυπνάτε επίσης την δύναμη που κοιμάται μέσα σε σας. Αυτή η αφυπνισμένη δύναμη θα γεννήσει μια επανάσταση.

Τόπος –Kanyakumari (μια πόλη στην πολιτεία Tamil Nadu της νότιας Ινδίας).

Ο Swami Vivekananda (7) θέλησε να φθάσει στο ναό που ήταν χτισμένος στη μέση των θαλασσών. «Αυτός ο ασκητής θα έχει αρκετά χρήματα να με πληρώσει;» σκέφτηκε ο βαρκάρης και αρνήθηκε να κάνει αυτήν τη διαδρομή. Αλλά ο Swami Vivekananda ήταν αποφασισμένος. Κολύμπησε όλη τη διαδρομή για να φτάσει απέναντι. Ο τρόπος με τον οποίο έφθασε στο ναό φέρει όλη τη σημασία. Αυτός ο σπουδαίος τρόπος για να φτάσει στο ναό έγινε ένα θέμα υπερηφάνειας όχι μόνο για τον Swami Vivekananda αλλά για ολόκληρη τη χώρα. Χρησιμοποίησε την εσωτερική δύναμή του για να κολυμπήσει απέναντι. Η κρυμμένη δύναμη μέσα του ξύπνησε και για τρεις ημέρες εκείνος έμεινε εκεί σε μια κατάσταση αφυπνισμένης συνείδησης- σε samadhi, στην οποία ενοποιήθηκε με τη θεία εσωτερική φωνή (antarnaad)- τη μουσική εντός. Η άφοβη διείσδυσή του μέσα στη θάλασσα έγινε ένας προάγγελος μιας κοινωνικο-πνευματικής επανάστασης.

Το ότι κατόρθωσε να φθάσει στο ναό που βρισκόταν στη θάλασσα δεν είναι σημαντικό. Δεν είναι κάτι το αξιόλογο, καθώς χιλιάδες επισκέπτονται αυτό το μέρος καθημερινά σήμερα. Αυτό που είναι σπουδαίο είναι η μεγαλειότητα με την οποία έφθασε εκεί. Η μεγαλοπρέπεια με την οποία πήδησε μέσα στη θάλασσα. Από το να συμβιβάσει την υπερηφάνειά του, ικετεύοντας τη βοήθεια κάποιου βαρκάρη, επέλεξε να πηδήσει στη θάλασσα και πέτυχε τελικά να φτάσει στο ναό.

Ομοίως, το εάν γίνετε ένας γιατρός, ένας μηχανικός, ένας επιστήμονας ή οτιδήποτε άλλο, μπορεί να είναι σημαντικό. Αλλά σημαντικότερο είναι «Πώς» επιτύχατε το στόχο σας; Τι είδους μέσα χρησιμοποίησατε για να εκπληρώσετε το στόχο σας!

Καθένας φιλoδοξεί να είναι ένας «κάποιος» - μπορεί να είναι γιατρός, μηχανικός, αξιωματικός, πιλότος κ.λπ. Μόνο μερικοί από αυτούς είναι σε θέση να περάσουν την απαραίτητη εξέταση. Και πάλι επίσης, πολλοί από αυτούς περνούν είτε με ύπουλα μέσα, αντιγράφοντας από τους άλλους ή ακόμα και εξαπατώντας. Οι άριστοι είναι ακόμα λιγότεροι, πολύ λιγότεροι στους αριθμούς. Και σκεφτείτε ακριβώς πόσοι από αυτούς τους αριστούχους αρμόζουν με το επίπεδο και τη μεγαλοπρέπεια του επαγγέλματός τους; Θα συμφωνήσουμε όλοι πως είναι πολύ, πολύ λίγοι!

Το να γίνετε ένας επιτυχής γιατρός είναι ασήμαντο. Αυτό που είναι σημαντικό είναι το κινητρό σας για να γίνετε γιατρός! Είναι για τα χρήματα; Για τη φήμη; Εάν ναι, τότε έχετε ξεπουλήσει το επάγγελμά σας, κυριολεκτικά. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα μπορούσατε εσείς να γίνετε γιατρός υπό την αληθινή έννοια, ή ένας επιστήμονας κ.λπ.; Όχι. Έχετε γίνει απλώς ένας σκλάβος. Ένας σκλάβος των κοινών εγκόσμιων κατοχών!

Από την άλλη πλευρά εάν έχετε επιλέξει να γίνετε γιατρός έχοντας ως κίνητρο να εξυπηρετήσετε την ανθρωπότητα που υποφέρει, τότε έχετε γίνει σίγουρα ένας αληθινός άνθρωπος μέσα από το επάγγελμά σας.

Εάν οδηγούμενοι από την ώθηση να εξυπηρετήσετε, εισέρχεστε βαθιά σε έρευνα σχετική με το επάγγελμά σας, έχετε πετύχει αληθινά στην αποστολή σας. Σε αυτήν την περίπτωση, έχετε αρχίσει να αναπτύσσετε τη συνείδησή σας. Έχετε καθιερώσει την υπερηφάνεια και τη μεγαλοπρέπειά σας μέσα στο επάγγελμά σας.

Ο Bhishma Pitamah δεν επέτρεψε στο γενναία κερδισμένο κρεβάτι βελών του να αλλοιωθεί με το άγγιγμα των μαλακών βελούδινων μαξιλαριών. Ήπιε μόνο νερό και αυτό επίσης με υπερηφάνεια και μεγαλοπρέπεια. Στο σημερινό κόσμο, μπορείτε να σκεφτείτε κάποιον που δε θα άφηνε το επάγγελμά του να διαφθαρθεί από τη γοητεία του κύρους και της φήμης; Μπορείτε να σκεφτείτε κάποιον που δε θα ήταν πρόθυμος να συμβιβάσει την υπερηφάνεια και τη μεγαλοπρέπειά του ακόμα κι αν αυτό σήμαινε να ζήσει μέσα στη φτώχεια;

Μπορεί να είστε άρρωστοι. Τίποτα ασυνήθιστο δεν έχει συμβεί! Η επιθυμία να απαλλαγούμε από τις ασθένειες είναι κάτι πολύ φυσικό. Η διατήρηση της καλής υγείας είναι δικαίωμά σας καθώς επίσης και καθήκον σας. Εντούτοις, τα μέσα που χρησιμοποιείτε για να διατηρήσετε την καλή υγεία παίζουν ρόλο. Αισθάνεστε καταβεβλημένοι; Είναι η επιθυμία σας να αναρρώσετε συνοδευόμενη με την κατάθλιψη και την αρνητικότητα; Τότε ίσως το ίδιο σας το «είναι» έχει γίνει άρρωστο. Πώς μπορεί το δύστυχο σώμα να ακμάσει όταν το «είναι» το ίδιο είναι άρρωστο;

Εκλιπαρείτε πάντα τους γιατρούς για να σας θεραπεύσουν; Να είστε προσεκτικοί. Εάν τέτοια είναι η κατάσταση, τότε είστε όχι μόνο ασθενείς, αλλά και σκλάβοι. Έχετε σταματήσει να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας. Εάν εκτιμάτε την ιατρική περισσότερο από την αυτοπεποίθησή σας, περισσότερο από τον ίδιο τον εαυτό σας, περισσότερο από τη δύναμη μέσα σε εσάς, τότε εσείς στα σίγουρα σε προβληματική κατάσταση. Σε αυτήν την περίπτωση, καμία ιατρική δε θα είναι σε θέση ποτέ να σας θεραπεύσει. Μια ασθένεια θα κατασταλεί μόνο για να δώσει αφορμή για μια άλλη.

Πηγαίνετε στον παθολόγο εάν πρέπει, αλλά όχι με εξασθενημένο το ηθικό. Πηγαίνετε σε αυτόν με αυτοπεποίθηση.

Πάρτε το φάρμακο αν είναι απαραίτητο, αλλά πάρτε το με εμπιστοσύνη. Πάρτε το συνειδητά, με αφυπνισμένη εκείνη τη δύναμη που εδρεύει μέσα σε εσάς. Μην αφήσετε την υπερηφάνεια και τη μεγαλοπρέπειά σας να αποδυναμωθούν με το αίσθημα ότι είστε άρρωστοι. Μην αφήσετε την ύπαρξή σας να γίνει ασθενής ακόμα κι αν οι σωματικές ασθένειες σας πικραίνουν. Μην αφήσετε το καθήκον σας, τη συμπεριφορά σας, τις σκέψεις σας να νοσήσουν. Μη συμβιβάσετε τη δύναμή σας, την υπερηφάνεια και τη μεγαλοπρέπεια-ελπίδα σας, ακόμα κι αν βρίσκεστε σε ένα κρεβάτι βελών. Να είστε ένας sadhaka εάν θέλετε να επιτεθείτε στην ασθένεια που σας θλίβει. Καθιερωθείτε στη Θεία αλήθεια: «Είμαι ένας Yogi. Είμαι ένας Surya Sadhaka (αφοσιωμένος στον ήλιο ασκητής). Είμαι ένα μέρος του Θεού Toυ Ίδιου».

Δεν μπορείτε να επιτρέψετε την αδυναμία, την εξάρτηση σε άλλους και την απελπισία να ακμάσουν μέσα σε σας, εάν επιθυμείτε πραγματικά να διαβείτε το μονοπάτι της θεϊκότητας, της επιδίωξης για τίποτα λιγότερο από τη συνεχή απεριόριστη ευδαιμονία - το Θεό. «Naymatma balhinen labhya» δηλαδή «Η συνειδητοποίηση του εαυτού δεν είναι για τον αδύναμο» πιστοποιούν οι Upanisads (8) . Η αληθινή απάρνηση είναι η σφραγίδα ενός sadhaka. Η έλξη για τα κοσμικά αντικείμενα, όσο σημαντικά και αν είναι, είναι ενάντια στην αξιοπρέπεια ενός sadhaka. Η αξιοπρέπειά του βρίσκεται στο ότι συνεχίζει βαδίζει προς τα εμπρός ακόμη και όταν έχει να αντιμετωπίσει τις μέγιστες δυσχέρειες. Ένας ελέφαντας ενοχλείται μετά βίας για τα σκυλιά που προσπαθούν να τον κυνηγήσουν, αλλά η αντεκδίκηση ενάντι των σκύλων είναι αταίριαστη για έναν ελέφαντα. Σε τελευταία ανάλυση, τα σκυλιά δεν αξίζουν να συγκριθούν με τη μεγαλειότητα του ελέφαντα.

Πού μπορούν να σταθούν οι υλιστικές κατοχές μπροστά στο μεγαλείο ενός sadhaka; Ακόμη και εκατομμύρια των πειρασμών δεν μπορούν να ταλαντεύσουν ένα πνευματικό ασκητή από την αποφασισμένη πορεία του. Είτε πρόκειται για την επιτυχία, είτε πρόκειται για την αποτυχία, η μεγαλοπρέπεια ενός sadhaka απεικονίζεται στην επιμονή του, στην αποφασιστικότητά του να συνεχίσει την αποστολή του.

Η αποφασιστικότητα ενός sadhaka και η ικανότητα να ακολουθήσει ακούραστα την καθορισμένη πορεία του αποτελούν την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπειά του, που οι ίδιες αυτές καθ’εαυτές είναι η εκδήλωση της Θείας ευδαιμονίας.

Οτιδήποτε κάνετε, ρωτήστε τον εαυτό σας: «ΑΡΑΓΕ ΑΥΤΟ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΟΥ;».

(1) Πνευματικός ασκητής που έχει αφοσιωθεί στον αγώνα για τον εξαγνισμό του νου και της καρδιάς του και για τη συνειδητοποίηση του Θείου.

(2) Η Μαχαμπχάρατα είναι το μεγαλύτερο ινδικό έπος και γενικότερα έργο, γραμμένο στα σανσκριτικά. Είναι ένα από τα δυο σημαντικότερα έπη της Ινδίας (το άλλο είναι το Ραμαγιάνα) και από τα μεγαλύτερα συγγράματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Σημαίνει στα σανσκριτικά "μεγάλη αφήγηση των πολέμων των Μπαράτα" και πιο συγκεκριμένα των Kauravas έναντι των ξαδελφών τους, των Pandavas.

(3) Ένας από τους πιο προεξέχοντες χαρακτήρες του έπους «Μαχαμπχάρατα», ένας απαράμιλλος τοξότης κατά τη μάχη.

(4) Ο οποίος υπήρξε ο γεροντότερος από τους εκατό Kauravas και ο κυρίαρχος ανταγωνιστής των Pandavas.

(5) Στην ινδική ιστορία θεωρείται ο μεγαλύτερος πολεμιστής στη γη, ανήκε στους Pandavas και αποτελεί βασικό ήρωα του έπους «Μαχαμπχάρατα» που χαρακτηρίζεται για την ασύγκριτη επιδεξιότητά του στην τοξοβολία.. Στην Μπχάγκαβαντ Γκίτα, ένα ιδιαίτερα σημαντικό ινδουιστικό κείμενο που αποτελείται από 18 κεφάλαια του ινδικού έπους Μαχαμπχάρατα, περιλαμβάνονται οι διδασκαλίες του Σρι Κρίσνα στον πρίγκιπα και πολεμιστή Άρτζουνα, λίγο πριν αρχίσει η μάχη του Κουρουκσέτρα όπου συντελέστηκε ο πόλεμος ανάμεσα στους Pandavas και στα ξαδέρφια τους,τους Kauravas.

(6) Ο όρος θεμελιώθηκε από τον Mahatma Gandhi δηλώνοντας τη Δύναμη που γεννιέται από την αγάπη και τη μη-βία.

(7) Υπήρξε ο πρωταρχικός ακόλουθος του Shri Ramakrishna Paramahamsa και ο ιδρυτής της «Αποστολής Ραμακρίσνα». Θεωρείται το πρόσωπο κλειδί στην εισαγωγή της Βεδάντα και της Γιόγκα στην Ευρώπη και την Αμερική. Ένα πραγματικά εμπνευσμένο πρόσωπο του 19ου αιώνα του οποίου τα γραπτά κείμενα και οι ομιλίες έχουν απαράμιλλη αξία για τους αναζητητές της Αλήθειας.

(8) Oι εμπνευσμένες διδασκαλίες των αρχαίων σοφώ ντης Ινδίας, οι Γραφές που περικλείουν το συμπέρασμα των Βεδών και αποτελούν τη βάση της φιλοσοφίας της Βεδάντα, που πρεσβεύει πως η ατομική ψυχή και ο Θεός είναι ένα. Με μια απέραντη ποικιλία μορφής και ύφους, όλες αυτές οι Γραφές ( που αριθμούν τις 108, εκ των οποίων 11 θεωρούνται μείζονος σημασίας) προσφέρουν την ουσία της διδασκαλίας των Βεδών. Οι περισσότερες από αυτές χρονολογούνται κατά τον 7ο προ Χριστού αιώνα και κυριότερες θεωρούνται αυτές που ο Sankaracharya (788-820 μ.Χ.), ο περίφημος φιλόσοφος και Άγιος, διάλεξε να σχολιάσει.

"H επιστήμη του θανάτου" ομιλία του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο Jhansi της Ινδίας

2011-08-16T06:49:00.000-07:00

« Η επιστήμη του θανάτου »

Θα μιλήσουμε για εκείνα τα θέματα που κάποτε συζητιούνταν και αναλύονταν στα απόμερα δάση ή στα πεδία μαχών όπως σε αυτό του Kurukshetra[1] όταν παραχώρησε ο Krishna αυτήν τη σοφία στον Arjuna[2]. Πρόκειται να συζητήσουμε για την επιστήμη του θανάτου και τη δυναμική της μοίρας και της δράσης. Τώρα τι είναι ισχυρότερο: το παρόν ή το παρελθόν; Αυτό που είναι σημαντικότερο για εμένα είναι: ο χρόνος που διανύουμε σήμερα ή αυτός που έχει ήδη περάσει ή ο θάνατος που θα έρθει στο μέλλον; Είναι στον έλεγχο των χεριών μου το βέλος που έχει αφήσει ήδη το τόξο; Αυτό που είναι στα χέρια μου είναι ο στόχος στον οποίο μπορώ να σημαδεύσω το βέλος. Βεβαίως, το παρόν είναι σημαντικότερο, το οποίο μπορούμε να αξιοποιήσουμε.

Επιθυμούμε να ζήσουμε μια ελεύθερη, ευλογημένη, ανεξάρτητη ζωή. Για αυτό υπάρχει η εξής ρήση: να συνειδητοποιήσουμε ότι το παρόν, και η δράση στην οποία συμμετέχουμε προς το παρόν είναι το σημαντικότερο πράγμα για εμάς. Είναι επομένως ουσιαστικό να μάθει να ζει κανείς στο παρόν. Επομένως, αυτό το kaliyuga[3] είναι επίσης το σημαντικότερο για εμάς. Ακόμα κι αν υπάρχει ένα εμπόδιο στο παρόν στην πορεία της δράσης μας, ας μη χρονοτριβούμε και περιμένουμε την παλίρροια να υποχωρήσει, επειδή εάν παρατείνουμε το σήμερα τότε το αύριο που θα επέλθει δε θα είναι λιγότερο ενοχλητικό. Η ουσία δεν είναι να φοβόμαστε τα εμπόδια. Γιατί ειδάλλως, οι ρίζες του φόβου θα συνεχίσουν να μας στοιχειώνουν ακόμα και όταν προσγειωνόμαστε επάνω σε εξωτερικά φιλικές περιστάσεις.

H γνώση του εαυτού μας ή οποιοδήποτε άλλο κατόρθωμα δεν πρόκειται να επιτευχθεί από τον αδύναμο. Ο Shri Krishna επίσης ζήτησε από τον Arjuna να παρατήσει κάθε αδυναμία και να εξυψωθεί. Πώς αυτή η αδυναμία θα αφαιρούνταν; Αυτό έρχεται με την κατανόηση ότι είμαστε μέρος ή παιδί του Κυρίου και δεν είμαστε αυτό το υλικό σώμα της σάρκας, των κόκκαλων και του μυελού των οστών. Η πηγή απεριόριστης δύναμης υπάρχει εντός μας. Εάν υπάρχει οποιοδήποτε εμπόδιο δεν πρόκειται να το φοβηθούμε. Εάν ξεχνάμε αυτό το βασικό θεμελιώδες γεγονός και είμαστε έτσι έντρομοι και ενεργούμε με αδυναμία τότε το τέλος μας θα βρίσκεται στη νεκρική πυρά[4]. Το νεκρό σώμα που καίγεται στην πυρά θα είναι το τέλος του ταξιδιού μας. Εάν, από την άλλη, πιστεύουμε ότι ο Κύριος είναι ο στόχος μας τότε το τέλος του ταξιδιού μας θα είναι επίσης με απεριόριστη ευδαιμονία. Είναι αρκετά πιθανό ότι αυτό το θνητό σώμα πρέπει να αφεθεί ενώ το ταξίδι είναι ακόμα ανολοκλήρωτο και η άπειρη ευδαιμονία ακόμα δεν έχει επιτευχθεί, ωστόσο εάν ο στόχος μας είναι η πραγμάτωση του Θείου τότε ακόμα κι αν το σώμα μπορεί να αφήνεται πίσω εμείς, ωστόσο, θα πηγαίνουμε βαθύτερα. Εάν κατανοήσουμε ότι αυτό το σώμα είναι ένα μέσο και ότι εμείς οι ίδιοι αποτελούμε μέρος του Θείου και μαζί με αυτό εάν μάθουμε να ζούμε στο παρόν και να εκτελούμε επίσης τις ενέργειές μας με την πλήρη δύναμη και έκσταση, τότε ο φόβος του θανάτου εύκολα θα μας εγκαταλείψει και θα ανακουφιστούμε.

Τι είναι ο φόβος του θανάτου; Είναι στην πραγματικότητα αυτός ο φόβος που εκδηλώνεται με διαφορετικούς τρόπους: «Δε θα μπορούσα να αποτύχω», «Δε θα μπορούσα να επικριθώ»… στη βάση όλων βρίσκεται ο φόβος του θανάτου - ότι δε θα μπορούσαμε να καταστραφούμε. Κατόπιν το πρόβλημα εντείνεται όταν κάποιος καταλήγει να πιστέψει ότι τα εξωτερικά αντικείμενα είναι επίσης δικά του. Η ουσία όλων των πρακτικών είναι να ξέρει κανείς πώς να πεθάνει. Ο θάνατος δε σημαίνει απλά μόνο να αφήνει κανείς το σώμα του πίσω. Κανένας δεν μπορεί να αφήσει το δικό του σώμα με τη δική του βούληση ούτε μπορεί κανείς να παρατείνει τη δική του ζωή. Δεν μπορούμε ούτε να παρατείνουμε τις ζωές μας με την ελεύθερη βούλησή μας, ούτε μπορούμε εμείς να πεθάνουμε όποτε το θελήσουμε. Είναι πέρα από τον έλεγχό μας. Η θέλησή μας αποτυγχάνει σε αυτά τα θέματα. Είναι η θέληση του Κυρίου που εργάζεται εδώ.

Τώρα το ερώτημα είναι: Όλοι πιστεύουμε ότι ο Κύριος είναι ο πιο συμπονετικός. Εάν ο θάνατος επέρχεται με τη θέληση του Θεού που είναι ελεήμων, τότε ο θάνατος δεν μπορεί να είναι τρομακτικός. Δεν μπορεί να είναι έτσι. Το να αφήσεις πίσω ένα άχρηστο σώμα δεν είναι μια επίπονη πράξη. Είναι μάλλον μια ευκαιρία να συνεχιστεί το ταξίδι μας σε ένα νέο σώμα. Ακριβώς όπως, υποθέστε, θα συνέβαινε αν φεύγαμε από ένα παλαιό, ερειπωμένο σπίτι και εάν το κράτος μάς καλούσε σε νέα διαμερίσματα που έχουν χτιστεί για μας, αρχικά εμείς θα αντιστεκόμασταν και ίσως ακόμη και να θρηνούσαμε και να οδυρόμασταν, αλλά με το που θα φτάναμε εκεί εμείς θα είμασταν ευτυχείς.

Κατά τη διάρκεια του χρόνου του θανάτου, το μονοπάτι για να συναντήσει κανείς τον Κύριο ανοίγει. Ας καταλάβουμε, τι είναι ο θάνατος, έναντι του οποίου πρέπει να κερδίσουμε τη νίκη. Ο θάνατος πραγματικά συνεπάγεται το να ξεχάσουμε ότι είμαστε ένα μέρος του Θεού λόγω της αυταπάτης. Να θεωρήσουμε ότι είμαστε σώματα της σάρκας και των οστών- αυτός είναι ο πραγματικός θάνατος. Αυτό είναι η ρίζα του δέντρου του θανάτου. Οι μίσχοι είναι η αίσθηση του «εγώ» και «δικό μου», η προσκόλληση-η αποστροφή και η εξωτερική εστίαση των αισθήσεων, του μυαλού και της prana (ζωτικής ενέργειας). Σκεπτόμενος κανείς ότι η ευτυχία θα βρεθεί εξωτερικά γίνεται κενός εσωτερικά. Η εσωτερική δύναμη αποδυναμώνεται έτσι λόγω αυτής της εξωτερικής εστίασης. Το σώμα παρακμάζει, οι ασθένειες αυξάνονται και τελικά γίνεται τόσο αδύναμο. Το μυαλό είναι γεμάτο από εντάσεις και πιέσεις και αυτό είναι ένας ιστός του θανάτου. Ο άνθρωπος εμπλέκεται τόσο σε αυτόν τον ιστό, ώστε δε βλέπει και ούτε καταλαβαίνει τίποτα. Την έσχατη στιγμή, όταν δεν μπορεί ούτε ακόμη και να αναπνεύσει, επειδή το σώμα έχει γίνει τόσο άχρηστο - αυτός είναι ο θάνατος. Αλλά είναι πραγματικά συμπόνοια του Κυρίου ότι μας ανακουφίζει από ένα τέτοιο σώμα και μας δίνει έπειτα ένα νέο σώμα.

Για να επικρατήσετε αληθινά έναντι του θανάτου, κατανοήστε ότι είστε μέρος του Θεού. Κατανοήστε το αυτό μέσω της διάνοιας και με αυτό το δεδομένο ως βάση εκτελέστε καλές ενέργειες, εξαγνίστε το μυαλό, ενδυναμώστε την prana, καθαρίστε τις αισθήσεις και βαθμιαία η αναπνοή πρέπει να γίνει τόσο βαθιά (επειδή ο θάνατος συνεπάγεται την έλλειψη δυνατότητας να εισέλθει βαθιά η αναπνοή) έτσι ώστε η συνείδηση και η δύναμη που έχει αφυπνιστεί από τη βάση της σπονδυλικής στήλης και ανέρχεται να αφομοιώνεται στο κεφάλι. Αυτό είναι το samadhi[5]. Εάν με επιτυχία σύρουμε βαθιά την αναπνοή, κατόπιν τόσο έντονη φωτιά (yogagni) θα αφυπνιστεί έτσι ώστε μπορούμε ακόμη και να επιβιώσουμε με την πρόσληψη αέρα. Αναπνεύστε μέσω της μύτης μέχρι το brahmarandra[6], κλείστε τα μάτια και συνδέστε τα μέχρι το brahmarandra. Η γλώσσα είναι γυρισμένη προς τα μέσα και είναι συνδεδεμένη με το brahmarandra. Κατόπιν σε ένα τέτοιο στάδιο είναι πραγματικά δυνατό να μην υφίσταται το αίσθημα της πείνας, της δίψας, κανένα βάσανο, να μην υπάρχει καμία ασθένεια, καμία παρακμή και κανένας θάνατος επίσης.

Στρέψτε τη συνείδηση προς τα έσω. Αφομοιώστε την αναπνοή. Κατόπιν η ασθένεια θα αφεθεί μακριά πίσω. Κατόπιν κανείς δε χρειάζεται να φάει. Αλλά ακόμη και εάν δε επιτευχθεί αυτό, ωστόσο τουλάχιστον αυτός θα μπορεί να επιτύχει να αφομοιώνει συνολικά ό,τι έχει καταναλώσει. Η διοχέτευση του αέρα εντός συνεπάγεται τη Sanjivani Kriya[7], η διοχέτευση της φωτιάς εντός συνεπάγεται την Agni Kriya[8]. Στη βάση όλων αυτών βρίσκεται η κατανόηση ότι είμαι μέρος του Θείου.

Συμπερασματικά, ας καταλάβουμε τι πρέπει να κάνουμε κατά τη διάρκεια του θανάτου εάν ακόμα η νίκη έναντι σε αυτόν δεν έχει επιτευχθεί. Μην φοβηθείτε το θάνατο. Ούτε να τον επιθυμήσετε. Παραμείνετε σε επίγνωση εντός. Σταματήστε τις στερεές μορφές τροφίμων ώστε να οδηγήσετε τη συνείδηση προς τα μέσα. Όταν οι γιατροί παύσουν επίσης κάθε προσπάθεια, κατόπιν συντηρήστε τον εαυτό σας με την κατανάλωση υγρών, και σιγά σιγά επιβιώστε μόνο με νερό, κρατήστε στην ανάμνηση τον Κύριο μέσω της Japa[9]. Εάν έχει έρθει ο χρόνος για το θάνατο, τότε ο δρόμος θα εξαγνιστεί για να έρθει κανείς πιο κοντά στον Κύριο. Εάν ο καιρός δεν έχει έρθει ακόμα, η ασθένεια θα θεραπευτεί.

Είναι το παρόν που είναι το σημαντικότερο. Ο Θεός μάς έχει δώσει αυτήν τη μεγάλη ευκαιρία για να την πραγματοποιήσουμε στο παρόν. Έτσι λοιπόν ας την αξιοποιήσουμε στο έπακρο.

[1] Στο Kurukshetra συντελέστηκε ο πόλεμος ανάμεσα στους Pandavas και στα ξαδέρφια τους,τους Kauravas, γεγονός που αποτελεί το βασικό θέμα του έπους Mahabharata.

[2] Στην Μπχάγκαβαντ Γκίτα, ένα ιδιαίτερα σημαντικό ινδουιστικό κείμενο που αποτελείται από 18 κεφάλαια του ινδικού έπους Μαχαμπχάρατα, περιλαμβάνονται οι διδασκαλίες του Σρι Κρίσνα στον πρίγκιπα και πολεμιστή Άρτζουνα, λίγο πριν αρχίσει η μάχη του Κουρουκσέτρα.

[3] Η τρέχουσα και τελευταία από τις 4 παγκόσμιες εποχές (οι υπόλοιπες 3 προγενέστερες είναι η Satya, η Treta και η Dvapara) που ξεκίνησε το 3012 π.Χ. και θα διαρκέσει για 432.000 χρόνια.

[4] Η καύση των νεκρών αποτελεί παραδοσιακό ταφικό έθιμο για την Ινδία που διατηρείται ως τις μέρες μας.

[5] Η πνευματική απορρόφηση, ο στόχος σε όλες τις προσπάθειες της γιόγκα με τις οποίες επιτυγχάνεται η ένωση της Ατομικής Ψυχής με την Υπέρτατη Παντοδιαποτίζουσα Ψυχή. Πρόκειται για μία κατάσταση ύψιστης ευλογίας πέρα από τις σφαίρες του νου, των αισθήσεων και της διανόησης. Είναι το 4ο στάδιο της συνειδητότητας πέρα από το στάδιο της εγρήγορσης, της ονειρικής κατάστασης και του βαθιού ανόνειρου ύπνου.

[6] Το κέντρο στο ανθρώπινο σώμα που είναι πέρα από τις σφαίρες των 5 βασικών υλικών στοιχείων του σύμπαντος. Αποκαλείται και ως «δέκατη πύλη». Oι υπόλοιπες 9 θύρες είναι τα εννέα ανοίγματα (δύο μάτια, δύο αυτιά, δύο ροθούνια, στόμα, πρωκτός και γεννητικό όργανο) που στρέφουν τη συνείδηση προς τον εξωτερικό κόσμο.Όταν αυτές οι 9 θύρες κλείσουν μέσω πρακτικών της Yoga, τότε η αντίληψη διέρχεται μέσω της δέκατης θύρας, που αποτελεί την Πύλη της Καθαρής Συνείδησης.

[7] Κυριολεκτικά σημαίνει η τεχνική που προσφέρει ζωή. Σε αυτήν την πρακτική ξαναμαθαίνουμε να αναπνέουμε σαν ένα μωρό, από το βάθος της κοιλιάς μας, δονώντας και ενεργοποιώντας τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας. Αυτή η kriya προσφέρεται σε μία μορφή που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να ταιριάζει με τις ανάγκες σχεδόν καθενός. Εκτελείται με το συνδυασμό τεχνικών αναπνοής με ειδικές σωματικές κινήσεις. Σε αντίθεση με άλλες μορφές άσκησης, αντιπροσωπεύει μία μέθοδο που επικεντρώνεται στη ροή της πράνα (prana) δηλαδή της ζωτικής ενέργειας σε όλη την έκταση του σώματος, που συντελεί στην αποτοξίνωση όλου του συστήματος και στην ταυτόχρονη ενδυνάμωσή του.

[8] Αποτελεί μια αναγέννηση της πρακτικής που στήριζε τις yajnas, δηλαδή τις θυσίες προς το Θείο με τη χρήση φωτιάς. Ένας ισχυρός τρόπος για να αναζοπυρωθεί η εσωτερική φωτιά στον άνθρωπο. Η φωτιά είναι το κέντρο σε όλα τα πνευματικά μονοπάτια και το κλειδί για υγεία και μακροζωία.

[9] Η εσωτερική ή η εξωτερική απαγγελία του ονόματος του Θεού ή του mantra, δηλαδή των ιερών συλλαβών που χρησιμοποιούνται με στόχο τον εξαγνισμό του νου ώστε ο αναζητητής να βιώσει τη Θεία αποκάλυψη.

Λίγα λόγια για την παρουσίαση του βιβλίου " Ήλιος: Η πύλη στην Αθανασία-Μια πρακτική πορεία"

2011-07-09T10:50:00.000-07:00

Στις 6 Ιουλίου 2011 πραγματοποιήθηκε στον τόσο φιλικό χώρο του «Shantom» η προγραμματισμένη παρουσίαση του βιβλίου «Ήλιος: Η πύλη στην Αθανασία-Μια πρακτική πορεία» του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στην ελληνική γλώσσα.

Οι παρευρισκόμενοι στην παρουσίαση συνέθεσαν ένα πανέμορφο και ποικιλόμορφο μπουκέτο τόσο διαφορετικών λουλουδιών. Άνθρωποι από την Ελλάδα, την Ινδία, το Πακιστάν, τις Φιλιππίνες ηλικίας 10 έως 90 ετών συνυπήρξαν αρμονικά και με φιλική διάθεση προσέγγισαν τις πρωτάκουστες για τους περισσότερους έννοιες όπως : «Φυσική Αθανασία», «Mahayoga», «Siddhamrit Surya Kriya Yoga». Με σημείο αναφοράς τα ίδια τα λόγια του Maharaj Ji προσπαθήσαμε από κοινού να γνωρίσουμε την SSKYoga ως μια τεχνική διαλογισμού αφομοίωσης της ηλιακής ενέργειας και την εντάξαμε στο αχανές πεδίο της «Mission Immortality», αναφέροντας περιπτώσεις Mahayogis των οποίων το φυσικό σώμα έγινε ένα αποκαλυπτικό όργανο του Θείου, ένας μεταφορέας της πλημμύρας της Θείας ενέργειας και ένα ενεργό εργαλείο στο μετασχηματισμό του φυσικού κόσμου επίσης. Συζητήσαμε για τους μύθους περί των βλαβερών επιδράσεων έκθεσης στον ήλιο και τις ιατρικές προοπτικές που τονίζουν την ευεργετική δράση του ήλιου για τη σωματική και πνευματική ευεξία του ανθρώπου. Τέλος έγινε αναφορά για την προσωπικότητα και το πνευματικό βεληνεκές του ίδιου του Maharaj Ji , καθώς η αυθεντικότητα και η αφοσίωσή του στο μονοπάτι της Mission Immortality αποτελεί την ισχυρότερη επιβεβαίωση των όσων είχαν ειπωθεί.

Οι τόσο διαφορετικές αντιδράσεις των ακροατών έφεραν για άλλη μια φορά στο νου τη σοφία των λόγων του Maharaj Ji: « Τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, καθώς όλα περιλαμβάνονται στο μονοπάτι της Φυσικής Αθανασίας». Πολλοί έδειξαν ενθουσιασμό να μελετήσουν ενδελεχώς το βιβλίο και να εξασκήσουν στο μέλλον την SSKYoga, άλλοι συνέδεσαν όσα άκουσαν με πρακτικές που ήδη εξασκούν και κατανόησαν πως η εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου σε μια υπερανθρώπινη θεία μετασχηματισμένη κατάσταση δεν υπόκειται σε οποιονδήποτε περιορισμό δογματικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων. Άλλοι πάλι προβληματίστηκαν για το κατά το πόσο είναι επιτεύξιμη η Φυσική Αθανασία και αντιμετώπισαν το όλο θέμα με εγκράτεια και έντονη σκεπτικιστική διάθεση. Ορισμένοι οδηγήθηκαν φυσικά από όσα άκουσαν στην παράδοση της χριστιανικής ορθοδοξίας και είδαν στο πρόσωπο του Ιησού το γεγονός της Θείας κατάβασης σε όλα τα επίπεδα συσχετίζοντάς το με τον πυρήνα της φιλοσοφίας του Maharaj Ji.

Στη συνέχεια όλοι απολαύσαμε κλασική ινδική μουσική από έναν από τους δεξιοτέχνες μουσικούς του σιτάρ στην Ελλάδα, τον Δημήτρη Ρουμελιώτη και έπειτα ανεβήκαμε στον πρώτο όροφο όπου μας περίμενε ένας πλούσιος μπουφές με γευστικά γλυκά εδέσματα και έτσι δόθηκε η ευκαιρία σε όλους μας να επικοινωνήσουμε και να συζητήσουμε για όσα τράβηξαν την προσοχή μας.

Αξιοσημείωτη και συγκινητική ήταν η ευγένεια και η προσοχή με την οποία παρακολούθησαν όλοι τη συζήτηση, γεγονός που δημιούργησε μια τόσο ζεστή ατμόσφαιρα που συνεχίστηκε για πολλές ώρες αργότερα. Χρακτηριστικό είναι πως η παρουσίαση ξεκίνησε στις 20:30 και αποχωρήσαμε τελικά από το «Shantom» έπειτα από 5 ώρες εμπνευσμένοι, χαρούμενοι και συγκινημένοι από το μεγαλείο και τη φωτεινότητα της πηγής έμπνευσης για κάθετι, δηλαδή του ίδιου του Maharaj Ji.

Τούτο το ευωδιαστό και πολύχρωμο μπουκέτο προσφέρεται με ευλάβεια στο Θείο. Είθε να μας δοθούν στο μέλλον και άλλες τέτοιες ευκαιρίες μιας τόσο ειρηνκής και φιλικής συνύπαρξης.

Φωτογραφικό υλικό από την παρουσίαση του βιβλίου του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο Shantom

2011-07-09T10:45:00.000-07:00

Επίσημη παρουσίαση του έργου του Swami Buddh Puri Ji Maharaj

2011-06-21T13:01:00.000-07:00

Η επίσημη παρουσίαση του έργου του Swami Buddh Puri Ji Maharaj «Ήλιος: H πύλη στην Αθανασία-Μια πρακτική πορεία» στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις «Ελίκρανον» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011 στον Πολυχώρο Πολιτισμού & Τεχνών «Shantom» ώρα 8:00 μ.μ. (5΄ λεπτά από τη στάση Μετρό «Χολαργός», γωνία Τριπόλεως 35^Α και Ευβοίας στο Κάτω Χαλάνδρι). Xαρά και τιμή μας να σας έχουμε κοντά μας.

Η ελληνική έκδοση του βιβλίου του Swami Buddh Puri Ji Maharaj: " Ήλιος: Η πύλη στην Αθανασία -Μια πρακτική πορεία "

2011-05-29T05:58:00.001-07:00

Έπειτα από 2 χρόνια καθημερινής μελέτης και συνεχών συναντήσεων και συζητήσεων με τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj και το βασικό ακόλουθό του, τον Swami Suryendu Puri, έχουμε την ευλογία και την τιμή της έκδοσης στην ελληνική γλώσσα του (αρχικά γραμμένου στα ινδικά και έπειτα μεταφρασμένου στα αγγλικά από τον Gurharsh Singh ) εξαίσιου βιβλίου του Maharaj Ji με τον τίτλο : " Ήλιος: Η πύλη στην Αθανασία -Μια πρακτική πορεία ".

Πρόκειται για ένα βιβλίο 240 σελίδων στο οποίο αναλύονται με σαφήνεια και πληρότητα τα ακόλουθα θέματα: α) η έννοια της Φυσικής Αθανασίας (Mission Immortality) που αποτελεί το θεμελιώδη πυρήνα της φιλοσοφίας του Maharaj Ji, β) η εκδήλωση του Θείου στο φυσικό επίπεδο μέσα από τα παραδείγματα λαμπρών πνευματικών ασκητών και η περιγραφή της εν λόγω υπερανθρώπινης κατάστασης, γ) η έλευση της Siddhamrit Surya Kriya Yoga (SSKYoga) που αποτελεί την πορεία πραγμάτωσης της Mission Immortality, δ) ο επιστημονικός μηχανισμός της SSKYoga και οι ιατρικές προοπτικές από τον Dr. Sachin Mishra που καταδεικνύουν πόσο ωφέλιμες είναι για τον ανθρώπινo οργανισμό η απορρόφηση και αφομοίωση της ηλιακής ενέργειας, ε) η διαδικασία της SSKYoga και πιο συγκεκριμένα η δομή και η ορθολογική βάση του 1ου σταδίου καθώς και η πρακτική εφαρμογή του, στ) μια πανοραμική άποψη των λοιπών 6 σταδίων της SSKYoga. Στα παραρτήματα του βιβλίου αναφέρονται επίσης σημαντικές πληροφορίες για τον ίδιο τον Maharaj Ji και το κέντρο διαλογισμού του, το Shabda Sangam Surati Ashram στο Malke της Ινδίας. Τέλος παρατίθενται ένα πλούσιο γλωσσάριο με επεξήγηση των σανσκριτικών όρων στα ελληνικά και μια ενδεικτική βιβλιογραφία για τον Έλληνα αναγνώστη.

Πηγή έμπνευσης για αυτήν την ελληνική έκδοση στάθηκε η αυθεντικότητα και η φωτεινότητα του ίδιου του Maharaj Ji, o οποίος αποτελεί ένα εξαιρετικό υπόδειγμα ενός Mahayogi στη σημερινή εποχή με την κυριολεκτική σημασία του όρου. Βασική πηγή στήριξης υπήρξε η αδιάκοπη συμπονετική καθοδήγηση του Swami Suryendu Puri και η ειλικρινέστατη επικοινωνία και αδελφική φιλία με το συνασκητή Gurharsh Singh. Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται σε όλους τους ασκητές σε κάθε γωνιά της Γης που πραγμάτωσαν, πραμγματώνουν και θα πραγματώσουν την Αληθινή τους Φύση. Και πόσο ευλογημένοι είμαστε να έχουμε κοντά μας έναν από αυτούς, με τη μορφή του Swami Buddh Puri Ji Maharaj και να καθοδηγούμαστε από αυτόν στο πνευματικό μονοπάτι! Ενός Δασκάλου που μας διδάσκει με κάθε αναπνοή του την ουσία από τα ακόλουθα φωτισμένα λόγια του: " Το μοναδικό κοινό πεπρωμένο που όλοι μοιραζόμαστε είναι η εκδήλωση της Αληθινής μας Φύσης, της Αθάνατης Θεϊκής Ύπαρξης".

Σύντομα θα σας αποστείλουμε πρόσκληση για την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου και έναν κατάλογο με τα κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας από όπου μπορείτε να το προμηθευτείτε. Σας ευχόμαστε από καρδιάς καλή ανάγνωση και αδιάκοπη πνευματική εξέλιξη.

Νέο άρθρο του Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο περιοδικό "Yoga World"

2011-05-29T05:58:00.000-07:00

Στο τεύχος Μαΐου του περιοδικού "Yoga World" παρουσιάζεται το νέο άρθρο του Swami Buddh Puri Ji Maharaj με τον τίτλο "Αναπνοή: Το μονοπάτι και το άρμα στο Εσωτερικό Βασίλειο". Αρχικά ο Maharaj Ji αναλύει με έναν υπέροχο και σαφή τρόπο τους 5 μιλιοδείκτες του εσωτερικού ταξιδιού της αναπνοής. Στη συνέχεια επεξηγούνται οι λόγοι της ελλιπούς αναπνοής προς τα έσω και κατ'επέκταση οδηγούμαστε στα 2 Μωσαϊκά της ζωής: το Εσωτερικό και το Εξωτερικό. Με ένα αλληγορικό ύφος, ενδεικτικό του βάθους της φιλοσοφικής προσέγγισης του Maharaj Ji, και με αναφορές στη βασική φιλοσοφία της Vedanta ο αναγνώστης καλείται για άλλη μια φορά να ανέβει στο άρμα της Αυτεπίγνωσης και να οδηγηθεί με αυτό προς τα έσω...

Δύο νέα άρθρα από τον Swami Buddhpuri Ji Maharaj στο περιοδικό "Yoga World"

2011-03-13T05:01:00.000-07:00

Στο τεύχος Μαρτίου του περιοδικού "Yoga World" δύο νέα άρθρα του Swami Buddhpuri Ji Maharaj παρουσιάζονται ιδιαίτερα προσεγμένα σε αρμονία με το συνολικό ύφος αυτού του τόσο ξεχωριστού και ενδιαφέροντος περιοδικού, που εστιάζει στις άπειρες δυνατότητες του ανθρώπου. Στο πρώτο άρθρο γίνεται μια συγκριτική μελέτη της παραδοσιακής Pranayama και της Surya Kriya Yoga Pranayama (στην οποία αναδεικνύεται η πρακτική της Pranayama με τη χρήση των ηλιακών ακτίνων). Ενώ στο δεύτερο άρθρο ο Maharaj Ji μάς εισάγει με τον τόσο ποιητικό και φωτεινό τρόπο του στη βαθύτερη έννοια της ένωσης του Shiva και της Shakti, αποκαλύπτοντας μονάχα μερικές όψεις αυτού του τόσο μεγαλειώδους "γάμου".....

H SSKYoga στο www.humanspace.gr

2011-01-27T08:21:00.000-08:00

To http://www.humanspace.gr/ είναι το "Smart Portal" για τον Ολιστικό- Ολοκληρωμένο Τρόπο Ζωής στο οποίο θα μπορούσατε να αναζητήσετε πληροφορίες για ολιστικές θεράπειες και το οποίο μας τίμησε με την φιλοξενία του. Ήδη θα βρείτε αναρτημένο ένα πρώτο εισαγωγικό κείμενο για την Siddhamrit Surya Kriya Yoga.

Μία διαφωτιστική ιστορία από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο περιοδικό "Yoga World"

2010-12-20T12:13:00.000-08:00

Στο τεύχος Δεκεμβρίου του περιοδικού "Yoga World" παρουσιάζεται πολύ προσεγμένα μία από τις διαφωτιστικές ιστορίες του Maharaj Ji με κεντρικό ήρωα τον Yudhishthar στην οποία αναδεικνύεται με ποιητικότητα η ειλικρίνεια ενός πραγματικού αναζητητή. Η φιλαλήθεια και η ηρεμία του πνεύματος βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας και η ουσιαστική επίτευξή τους αποδεικνύεται πως δεν είναι και μια τόσο εύκολη υπόθεση...

Διαφωτιστικές Ιστορίες από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj

2010-10-29T21:17:00.000-07:00

ΟΙ 3 ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΤΟΥ DHARAMPUTRA YUDHISHTHAR

O Dharamputra Yudhishthar υπήρξε ο βασικός ήρωας του μεγαλειώδους έπους «Mahabharata». Ο Yudhishthar ήταν ο πιο μεγάλος γιος του βασιλιά Pandu και της βασίλισσας Kunti.Ήταν ο αρχηγός της πλευράς των Pandavas στη μάχη που έγινε στην Kurukshetra. Ο πόλεμος ανάμεσα στους Pandavas και στα ξαδέρφια τους,τους Kauravas που ήταν απόγονοι του βασιλιά Kuru,αποτελεί το βασικό θέμα του έπους Mahabharata. Yudhishthar σημαίνει «σταθερός στη μάχη». Λόγω της ευλάβειάς του, ο Yudhishthar ήταν γνωστός ως Dharmaraj ή Dharamputra,που σημαίνει ο «σωστός βασιλιάς», ο «βασιλιάς του dharma δηλ. του ενάρετου μονοπατιού»,ο «γιος του dharma».

Καθισμένος στο υψηλό βάθρο του «dharmadhikari», δηλαδή του βασιλιά του ενάρετου μονοπατιού, στον παράδεισο ο Yudhishthar έτυχε να διαπράξει κάποιο σφάλμα, για την εξιλέωση του οποίου χρειάστηκε να λάβει γέννηση ως ανθρώπινη ύπαρξη στον κόσμο. Αν και σε όλη του τη ζωή υπήρξε πιστός και γεμάτος μετάνοια, διέπραξε το σοβαρό σφάλμα του να είναι Κριτής στον παράδεισο και να λάβει μια λανθασμένη απόφαση. Ίσως αυτό το λάθος να ήταν το αποτέλεσμα του σφάλματος που έκανε εκείνος στον παράδεισο για το οποίο όφειλε να πληρώσει γεννημένος ως άνθρωπος.

Ο ίδιος ο Dharmaraj τον δοκίμασε 3 φορές με έναν κρυφό τρόπο για να εξακριβώσει κατά πόσο είχε σταθεροποιηθεί σε θέματα που σχετίζονται με τη θρησκευτική συνείδηση. Ήταν μόνο έπειτα από τη διεκπεραίωση αυτών των 3 δοκιμασιών που μπόρεσε να ξανακερδίσει τη χαμένη του θέση στο «dharmadhikari» στον παράδεισο. Η παρούσα διδακτική ιστορία σχετίζεται με την πρώτη δοκιμασία.

Η ΠΡΩΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ DHARAMPUTRA YUDHISHTHAR

Δώδεκα χρόνια παραμονής στο δάσος (vanvaas) κόντευαν να ολoκληρωθούν και ο 13^οςχρόνος μη αποκαλυμμένης παραμονής (agyat vanvaas) πλησίαζε να αρχίσει. Ο Yudhishthar συνήθιζε να ξεκινά το καθημερινό του πρόγραμμα μόνο αφού είχε εκτελέσει πύρινη λατρεία/προσφορά (yajna) μαζί με τους βραχμάνους. Για να ανάψει η φωτιά για την προσφορά χρησιμοποιούνταν ένα συγκεκριμένο είδος ξύλου ονομαζόμενο «arni» για την παραγωγή τριβής. Μια μέρα, ο καθένας ξεκουραζόταν μετά την εκτέλεση της θυσίας και το ξύλο «arni» κρεμιόταν από ένα δέντρο. Ένα ελάφι ήρθε και άρχισε να ξύνει το σώμα του σε αυτό. Το ξύλο περιπλέχτηκε στα κέρατά του. Το ελάφι, φοβισμένο από αυτό, έτρεξε μέσα στη ζούγκλα με το «arni» ακόμη περιπλεγμένο στα κέρατά του. Όταν οι Pandavas το είδαν αυτό ανησύχησαν. Καθώς θα ήταν αδύνατο να εκτελέσουν τη θυσία χωρίς αυτό το ξύλο.

Έτσι ο Arjun και όλα τα αδέλφια του, με τα τόξα και τα βέλη τους, έτρεξαν πίσω από το ελάφι αλλά δεν μπορούσαν να το πιάσουν. Πηδώντας, κρύβοντας τον εαυτό του και επανεμφανιζόμενο, το ελάφι παρέμεινε σε αρκετή απόσταση. Ήταν αργά το απόγευμα και όλα τα αδέλφια ήταν εξουθενωμένα. Όλοι τους υπέφεραν από ένα οξύ αίσθημα δίψας. Τώρα αντί να ψάξουν για το ελάφι, έπρεπε να ψάξουν για μια πηγή νερού. Για αυτό το λόγο ο Sahdev σκαρφάλωσε επάνω σε ένα ψηλό δέντρο. Κοίταξε σε όλες τις κατευθύνσεις και έδειξε μια μικρή λίμνη με νερό σε κάποια απόσταση. Κατέβηκε από το δέντρο και είπε: «Όλοι σας μείνετε εδώ. Υπάρχει μια μικρή λίμνη με νερό εδώ κοντά. Θα φέρω σύντομα νερό για τον καθένα σας».

Ο Sahdev έφτασε στη μικρή λίμνη. Το νερό ήταν πολύ καθαρό. Σκέφτηκε: «Ας πιω εγώ λίγο νερό πρώτα. Έπειτα θα πάω να φέρω για τα αδέλφια μου». Αλλά μόλις γονάτισε για να πλύνει τα χέρια του και τα πόδια του και να πιει νερό, μια σοβαρή φωνή ακούστηκε: « Ω Sahdev, είμαι ο κάτοχος αυτής της μικρής λίμνης. Πρώτα απάντησε στις ερωτήσεις μου και μόνο τότε θα είσαι ικανός να πιεις νερό. Διαφορετικά θα πεθάνεις». Αλλά ο Sahdev κυριευμένος από τον εγωισμό του και τη δίψα αγνόησε τα λόγια που αντηχούσαν. Μόλις το νερό άγγιξε τα χείλια του, ο Sahdev έπεσε νεκρός στη λίμνη.

Ο Yudhishthar και τα αδέλφια του ανησυχούσαν καθώς ο Sahdev έλειπε για πολλή ώρα. Ο Nakul εστάλη για να τον αναζητήσει. Φτάνοντας στη μικρή λίμνη και βρίσκοντας εκεί τον Sahdev νεκρό κυριεύτηκε από έξαψη και θυμό. «Ποιο είναι το κακό πνεύμα που έχει σκοτώσει τον αδελφό μου; Δε θα το αφήσω ελεύθερο χωρίς να πάρω εκδίκηση». Αλλά δε φαινόταν κανείς εχθρός πουθενά. Καθώς ήταν έντονα εξουθενωμένος από τη δίψα σκέφτηκε να πιει πρώτα λίγο νερό και έπειτα να ναζητήσει το κακό πνεύμα. Μόλις γονάτισε για να φτάσει το νερό, η ίδια φωνή ακούστηκε: «Ω Nakul, είμαι ο κάτοχος αυτής της μικρής λίμνης. Πρώτα απάντησε στις ερωτήσεις μου και μόνο τότε θα είσαι ικανός να πιεις νερό. Αν παρακούσεις τη διαταγή μου, θα πεθάνεις και εσύ όπως ο νεότερος αδελφός σου». Αλλά όπως ο Sahdev, ο Nakul επίσης αγνόησε τα σοβαρά λόγια. Μόλις το νερό άγγιξε τα χείλια του, έπεσε νεκρός στη λίμνη.

Αφού περίμεναν και τους δύο για πολλή ώρα, ο ανήσυχος Yudhishthar έστειλε τον Arjun στην κατεύθυνση της μικρής λίμνης. Βλέποντας και τα 2 αδέλφια του να κείτονται νεκρά στη λίμνη, ο Arjun εξοργίστηκε πάρα πολύ. Αλλά δε φαινόταν κανένας. Σκέφτηκε: « Φαίνεται πως είναι δουλειά κάποιου δαίμονα με μαγικές δυνάμεις». Έριξε τα βέλη του προς όλες τις κατευθύνσεις αλλά ακόμη επικρατούσε ησυχία. Έπειτα σκέφτηκε: «Ίσως το νερό να είναι δηλητηριώδες». Αλλά έπειτα είδε την ανάπτυξη των φυτών και των θάμνων μέσα στο νερό και τα ψάρια να κινούνται ελεύθερα μέσα σε αυτό, δείχνοντας ότι το νερό ήταν καθαρό και γλυκό. Ο Arjun αποφάσισε να πιει λίγο νερό και να αναζητήσει έπειτα τον εχθρό. Μόλις γονάτισε για να φτάσει το νερό, η ίδια φωνή ακούστηκε. Μόλις άκουσε τη φωνή απελευθέρωσε μια βροχή από βέλη που διατρυπούν τη φωνή. Αλλά πάλι άκουσε τη φωνή να λέει: «Αυτά τα βέλη δεν μπορούν να με βλάψουν.Χωρίς να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου, δεν μπορείς να πιεις νερό». Κυριευμένος από το εγώ του, ο Arjun επίσης αγνόησε τα λόγια και αντίκρισε την ίδια τύχη. Με το που άρχισε να πίνει νερό, έπεσε νεκρός στη μικρή λίμνη.

Τώρα είχε περάσει πολλή ώρα. Ο Yudhishthar ήθελε να πάει ο ίδιος να γυρέψει τα αδέλφια του, αλλά ο Bhim ζητώντας του να παραμείνει εκείνος εκεί έτρεξε προς την κατεύθυνση της λίμνης. Για άλλη μια φορά το ίδιο επεισόδιο επαναλήφθηκε. Ο Bhim επίσης δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την τύχη που είχαν αντικρίσει τα αδέλφια του. Έπεσε και ο ίδιος νεκρός.

Τελικά, ο Yudhishthar επίσης έφτασε στη λίμνη. Έμεινε έκπληκτος βλέποντας και τα τέσσερα αδέλφια του να κείτονται νεκρά στη μικρή λίμνη. Δεν υπήρχε σημα΄δι δηλητηρίου μέσα στο νερό της λίμνης, ούτε σημάδι κάποιας μάχης εκεί. Δεν υπήρχαν πληγές στα σώματα. Ήταν μπερδεμένος σχετικά με το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. «Πώς γίνεται οι αδελφοί μου, τους οποίους ούτε οι θεοί δεν μπορούν να νικήσουν, να κείτονται νεκροί; Υπάρχει άραγε κάποια δαιμονική δύναμη κρυμμένη μέσα στο νερό; Ας δοκιμάσω το νερό».Αλλά μόλις ήταν έτοιμος να αγγίξει με τα χείλια του το νερό, άκουσε την ίδια αόρατη φωνή να του λέει: «Ω Yudhishthar, είμαι ο κάτοχος αυτής της μικρής λίμνης. Πρώτα απάντησε στις ερωτήσεις μου και μόνο τότε θα είσαι ικανός να πιεις νερό. Διαφορετικά θα πεθάνεις». Ο Yudhishthar σταμάτησε στη μέση και είπε: «Όποιος και αν είσαι, ευγενικά σου ζητώ να παρουσιατείς μπροστά μου.Θα απαντήσω στις ερωτήσεις σου στο μέγιστο δυνατό των ικανοτήτων μου». Τότε η αόρατη δύναμη εμφανίστηκε μπροστά στον Yudhishthar με τη μορφή ενός φιλάγαθου πνεύματος (yaksa). Το πνεύμα έθεσε εκατοντάδες ερωτήσεις και ο Yudhishthar ικανά έδωσε όλες τις απαντήσεις που βρίσκονται μέσα στις παραμέτρους της θρησκείας (Για λεπτομερή εξέταση αυτών των ερωτήσεων, ο αναγνώστης εύκολα θα μπορούσε να ανατρέξει στη Mahabharata. Αν αυτά αναλύονταν λεπτομερώς εδώ,θα ξεκινούσαμε μια νέα συζήτηση).

Ικανοποιημένο και ευχαριστημένο από τις απαντήσεις το yaksa κατέστησε τον εαυτό του ορατό με την αληθινή του μορφή και είπε: «Εγώ είμαι ο Dharmaraj. Είχα έρθει εδώ για να σε θέσω σε μια δοκιμασία. Απ΄τις απαντήσεις σου είμαι ικανοποιημένος από το ότι είσαι εξοικειωμένος με τα βαθύτερα μυστικά της θρησκείας. Όλα τα αδέλφια σου, εξαιτίας του εγωισμού τους και της ανοησίας τους, βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση. Αλλά καθώς είμαι χαρούμενος από τη σταθερότητα σου στη θρησκεία, θα εκπληρώσω μια ευχή να ξαναζωντανέψω κάποιον από τους αδελφούς σου. Ονομάτισε μονάχα ποιον θέλεις να ξαναδείς ζωντανό».

O Yudhishthar ονομάτισε τον Nakul. Ο Dharmaraj ξαναείπε: «Σκέψου το ξανά. Μονάχα ένα από τα αδέλφια σου μπορεί να επανέλθει στη ζωή. Σίγουρα πρόκειται να επέλθει πόλεμος ανάμεσα σε εσάς και τους Kauravas στο τέλος των χρόνων παραμονής σας στο δάσος. Αν θα έχεις τον Mahabali Bhim, θα μπορείς να είσαι νικητής. Γιατί δε θέλεις να δεις πάλι ζωντανό τον Arjun; Με την υποστήριξή του εύκολα θα μπορείς να νικήσεις τους Kauravas. Ενώ επιλέγοντας τον Nakul να είναι ξανά ζωντανός,αυτό μονάχα σημαίνει ότι θα πρέπει να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου μετακινούμενος εδώ και εκεί μέσα στα δάση και θα υποστείς μεγάλο πόνο». Ο Yudhishthar ευγενικά απάντησε: «Έχω επιλέξει τον Nakul μόνο αφού το σκέφτηκα εξονυχιστικά. Αυτή η απόφαση βρίσκεται μέσα στις παραμέτρους της θρησκείας. Ο πατέρας μου είχε δύο βασίλισσες, την Kunti και την Madri. Όταν η Madri επρόκειτο να εκτελέσει το έθιμο του Sati (συνοδεύοντας η ίδια το νεκρό σύζυγό της στη νεκρική πυρά, δίνοντας τέλος στη ζωή της και η ίδια μετά την απώλεια του ανδρός της) μαζί με τον πατέρα μου είχε διασφαλίσει από τη μητέρα Kunti την υπόσχεση ότι εκείνη θα φρόντιζε επίσης τα παιδιάτης ,δηλαδή τον Nakul και τον Sahdev. Εγώ, ο κληρονόμος της μητέρας Kunti, είμαι ζωντανός. Θέλω και ο κληρονόμος της δεύτερης μητέρας μου, της Madri, να είναι επίσης ζωντανός. Για αυτό ονομάτισα τον Nakul. Αν ήμουν εγωιστής και ανόητος εξαιτίας της προσκόλλησης τότε θα είχα διαλέξει τον Arjun ή τον Bhim. Ακόμη και αν χρειαστεί να περιπλανιέμαι στα άγρια δάση, θα προτιμούσα να δω ζωντανό τον αγαπημένο μου νεότερο αδελφό, τον Nakul.

Ο Dharmaraj κατέστη ιδιαίτερα ευτυχής με την απόφαση του Yudhishthar, που ήταν βασισμένη στη μη προσκόλληση και στο μη εγωισμό. Έτσι σαν ευλογία έδωσε ζωή και στα τέσσερα αδέλφια ξανά. Όχι μόνο αυτό, αλλά έδωσε και πολύτιμη καθοδήγηση επίσης για το 13^ο χρόνο μη αποκαλυμμένης παραμονής τους στο δάσος. Ικανοποιώντας τον Dharmaraj με τη σοβαρή του απάντηση, ο Yudhishthar είχε περάσει το πρώτο στάδιο της δοκιμασίας. Αλλά για να αποφασίσει πόσο θεμελιωμένος στη θρησκεία ήταν ο Yudhishthar σε ένα πρακτικό επίπεδο, ο Dharmaraj έξυπνα είπε πως θα καθιστούσε ζωντανό μονάχα έναν αδελφό. Αυτή ήταν η ερώτηση της δεύτερης φάσης της δοκιμασίας. Ο Yudhishthar βγήκε και από αυτή τη δοκιμασία επιτυχής. Αυτή ήταν η πρώτη δοκιμασία. Αλλά μονάχα αφού επέτυχε σε 2 ακόμη δοκιμασίες ήταν τελικά ικανός να καθίσει στο θρόνο του «dharmadhikari». Αυτές οι δύο δοκιμασίες θα συζητηθούν σύντομα.

Στην πραγματικότητα, η θρησκεία δεν είναι το όνομα κανενός «πιστεύω» όπως των Hindu, των Sikh, των Χριστιανών κλπ. Αυτές οι παραδόσεις ξεκίνησαν από σπουδαίους ανθρώπους μόνο για να προσφέρουν διδάγματα αληθινής θρησκείας. Το άμεσο νόημα της θρησκείας ειναι ότι αγωνιζόμαστε να αυξήσουμε την αμοιβαία αγάπη ανάμεσα σε όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις χωρίς καμία προσκόλληση και εγωισμό. Αν δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε τα καθήκοντά μας προς τα αδέλφια μας, τους γονείς μας και τα παιδιά μας μέσα στη δική μας οικογένεια δίχως προσκόλληση και εγωισμό, τότε αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχει θρησκεία καμία μέσα σε εμάς και ότι μονάχα μη θρησκευτικό αίσθημα αναπτύσσεται.

Εξαιτίας της προσκόλλησης δεν μπορούμε να σταματήσουμε τα παιδιά και τους συγγενείς μας από λανθασμένες πράξεις, χωρίς να γίνεται λόγος καν για τιμωρία τους, και τους ενθαρρύνουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο στο μη ενάρετο μονοπάτι (adharma). Πόσοι δάσκαλοι είναι αυτοί που δε σκοπεύουν να συμβάλλουν να περάσουν οι ανάξιοι μαθητές τους την εξέταση με τη βοήθεια άτιμων μέσων; Πόσοι δικαστές υπάρχουν που δεν εκτελούν την «εξυπνάδα» να κρύβουν τα σφάλματα των δικών τους παιδιών; Πόσους γονείς δεν έχουμε που αντί να αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα τα σφάλματα των παιδιών τους, συνεχίζουν να γελούν με αυτά; Πόσοι άνθρωποι δεν υπάρχουν που εξαιτίας του εγωισμού και της προσκόλλησής τους δεν ευνοούν ούτε ακόμη και τους κοντινούς και τους αγαπημένους τους; Πόσους ευγενείς κυρίους δεν έχουμε οι οποίοι σε μια κρίσιμη κατάσταση δε χαρίζονται στους κοντινούς και αγαπημένους τους όταν εκείνοι σφάλλουν;

Ο Yudhishthar χωρίς να κάνει καμία διάκριση ανάμεσα στα δικά του και στα ετεροθαλή αδέλφια του, πέρασε την πρώτη δοκιμασία της θρησκείας, ακόμη και όταν επιλέγοντας αυτό υπήρχε ο κίνδυνος να αντιμετωπίσει θλίψη σε κάθε του βήμα. Πόσοι άνθρωποι υπάρχουν οι οποίοι στις δύσκολες στιγμές δεν κάνουν καμία διάκριση ανάμεσα στους δικούς τους και στους άλλους; Αυτοί που φέρονται όπως ο Yudhishthar σίγουρα έχουν περάσει την πρώτη δοκιμασία της θρησκείας.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ DHARAMPUTRA YUDHISHTHAR

Το να θεωρείς τον εαυτό σου επιτυχημένο δίχως να έχεις περάσει από μια δοκιμασία μπορεί, αρκετά συχνά, να είναι μια αυταπάτη. Η τάση να φοβόμαστε τις στιγμές δοκιμασίας είναι ένα μεγάλο εμπόδιο στο μονοπάτι της προόδου.

Όλη η ζωή του Μahatma Yudhishthar είναι ένας επώδυνος αγώνας (saga) της επανατοποθέτησής του στο θρόνο της Αλήθειας (Satya-pada). O Yudhishthar έπρεπε να αποκτήσει την ανθρώπινη μορφή σαν μετάνοια για μια λανθασμένη κρίση που είχε ο ίδιος ως Dharmadhikari (βασιλιάς του dharma δηλ. του ενάρετου μονοπατιού) στην προηγούμενη ζωή του. Η ζωή του προόδευσε στο μονοπάτι της αλήθειας ακόμη και έναντι εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών. Ο Dharmaraj υπέβαλε τον Yudhishthar τρεις φορές σε αυστηρές δοκιμασίες για να αποτιμήσει την πρόοδό του στο μονοπάτι της αλήθειας και του δικαίου. Ο Yudhishthar θα μπορούσε να ξανακερδίσει την εξυψωμένη θέση του παρά μόνο αφού θα περνούσε διαμέσου αυτών των δοκιμασιών. Αυτή η ιστορία αναφέρεται στη δεύτερη δοκιμασία που τέθηκε ενώπιον του Yudhishthar. Η πρώτη δοκιμασία έχει ήδη παρουσιαστεί.

Η μεγάλη μάχη της Mahabharata είχε φθάσει στο τέλος της. Ο Yudhishthar είχε στεφθεί ως ένας αδιαμφισβήτητος αυτοκράτορας. Χωρίς κανέναν εχθρό τριγύρω, απόλυτη ειρήνη επικρατούσε στο βασίλειό του. Η στιγμή ήταν ιδανική για να απολαύσει κανείς χωρίς εμπόδιο ευτυχία και ευχαρίστηση. Σε μια εύθυμη στιγμή, έφτασαν νέα που πρκάλεσαν ανησυχία ότι δηλαδή η οικογένεια των Υadava (ινδική κάστα που αναφέρεται στις αρχαίες Γραφές) είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά λόγω εμφύλιας διαμάχης των μελών της και ότι ο Lord Krishna είχε αναχωρήσει για την πραγματική του κατοικία πέρα από το θνητό κόσμο.

Σοβαρές συζητήσεις διεξήχθησαν από τον Yudhishthar μαζί με τα αδέλφια του και την Draupadi (σύζυγος και των 5 αδελφών Pandavas) αναφορικά με την πορεία της δράσης που θα έπρεπε να ακολουθηθεί καθώς όλοι τους ήταν δεσμευμένοι από τη θηλιά της θνησιμότητας. Αποφασίστηκε ότι καθιστώντας στο θρόνο τον Parikshit ως βασιλιά θα μπορούσαν να συνεχίσουν στο μονοπάτι της ανόδου στον παράδεισο (Swargarohan), ακολουθώντας το μονοπάτι της Yoga και σε συμφωνία με τον ασκητικό ενάρετο βίο. Τα αδέλφια Pandavas και η Draupadi δεόντως λάτρεψαν τους προφήτες και τους αγίους όπως όλοι. Προτού προχωρήσουν, παραιτήθηκαν από τα πριγκιπικά τους ενδύματα και τα αντικατέστησαν με απλά ασκητικά. Απαρνούμενοι όλα τα υλικά αποκτήματα με αυτόν τον τρόπο, συνέχισαν στο γνωστό σε όλους μονοπάτι τους, συνοδευόμενοι και από ένα σκύλο που τους ακολουθούσε. Το γενικό πλήθος που τους συνόδευε προσπάθησε να τους αποτρέψει από αυτό που είχαν αποφασίσει αλλά τελικώς επέστρεψε δίχως επιτυχία.

Ξεχειλισμένοι από την ουσία της Yoga, οι νηστεύοντες αδελφοί Pandavas και η Draupadi συνέχισαν προς τα ανατολικά. Διαβαίνοντας για αρκετό διάστημα ένα δάσος, έφτασαν σε μια παραλία απ’ όπου το ταξίδι τους συνέχιζε προς τα νότια με μια επιθυμία να γυρίσουν γύρω από την περιφέρεια της Γης. Στρεφόμενοι προς τα δυτικά και έπειτα προς τα βόρεια, έφτασαν στα Ιμαλάια. Από εκεί άρχισαν να ανεβαίνουν προς την κορυφή του όρους Sumeru.

Kαθώς ανέβαιναν στο απόκρημνο έδαφος η Draupadi έπεσε κάτω, έχοντας παρασυρθεί και χάνοντας τη συγκέντρωσή της για την ουσία της Yoga. Ανίκανη να σκαρφαλώσει παραπάνω, η φυσική μορφή της άρχισε να παρακμάζει. Ο Bhim είχε αναστατωθεί. Απευθύνθηκε στον Yudhishthar λέγοντας του: «Πες μου σε εμένα τον αναμάρτητο. Αυτή η πριγκίπισσα ανέκαθεν έζησε μια σωστή ζωή. Αλλά και πάλι έπεσε κάτω τόσο αβοήθητη. Γιατί; ». «Ήταν μία σύζυγος για όλους εμάς τους 5. Θα έπρεπε να μας έχει θεωρήσει όλους ίσους. Αλλά πάντοτε είχε μια κλίση προς τον Arjun. Εξαιτίας αυτού του μειονεκτήματός της είναι ανίκανη να ανέλθει στον παράδεισο» απάντησε ο Yudhishthar καθώς συνέχισε να περπατά, θεμελιωμένος σε υπέρτατη στωικότητα, χωρίς να ρίξει ούτε ένα βλέμμα στη μορφή της Draupadi.

Λίγο αργότερα, ο Sahdev επίσης έπεσε κάτω. «Γιατί εκείνος; » ρώτησε ο Bhim πάλι. «Γιατί αυτός ο γιος της Madri που υπηρέτησε τον καθένα με ταπεινοσύνη; ». « Αυτός ο πρίγκηπας θεώρησε τον εαυτό του ως τον πιο σοφό στη γη, περιφρονώντας τους άλλους» εξήγησε ο Yudhishthar. «Η αλαζονεία του προκάλεσε το θάνατό του» είπε καθώς προχωρούσε μπροστά συνοδευόμενος από τα 3 εναπομείνατα αδέλφια του και το σκυλί.

Ωστόσο ο Nakul δεν μπόρεσε να αντέξει το θέαμα του θανάτου της Draupadi και του Sahdev. Επίσης εκείνος έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε κάτω ανίκανος να αντέξει τη λύπη του αποχωρισμού του από αυτούς. «Και ο Nakul επίσης; » ρώτησε ο Bhim. «Εκείνος που ποτέ δεν ταλαντεύτηκε στο μονοπάτι της ορθότητας, ένας από τους πιο δυνατούς άντρες στη γη. Γιατί έχει πέσει; ». «Υπερηφάνεια επίσης, Bhim. Η αλαζονεία του να θεωρεί τον εαυτό του ως τον πιο δυνατό προκάλεσε την πτώση του. Οπότε μη θλίβεσαι για το θάνατό του. Προχώρα μπροστά» απάντησε ο στωικός Yudhishthar.

Ο Bhim τον ακολούθησε. Ωστόσο, επιβαρυμένος από τη θλίψη του αποχωρισμού απ΄τους αγαπημένους του ο Arjun επίσης λιποθύμησε και έπεσε στο μονοπάτι. «Ο Arjun δεν απομακρύνθηκε απ’το δρόμο της αλήθειας ούτε με το λόγο ή με την πράξη, ούτε ακόμη και για αστείο. Γιατί ένας τόσο ευλαβής άνθρωπος αδυνατεί να ανέλθει; » ρώτησε ταραγμένος ο Bhim. «Είχε υποσχεθεί και δηλώσει ότι θα αποδεκάτιζε μέσα σε μία ημέρα όλους τους εχθρούς, αλλά δεν μπόρεσε να κρατήσει την υπόσχεσή του. Η αποτυχία του να τηρήσει τον όρκο του προκάλεσε την πτώση του. Η αλαζονεία του που τον έκανε να υποτιμήσει τους άλλους τοξότες επίσης συνέβαλε σ’ αυτήν την πτώση» είπε ο Yudhishthar καθώς διάβαινε προς τα εμπρός ατάραχος.

Σύντομα μετά και ο ίδιος ο Bhim άρχισε να βυθίζεται.Δεν μπορούσε να κινηθεί περισσότερο και έπεσε στο έδαφος. «Ω βασιλιά ! » φώναξε δυνατά. «Γιατί πέφτω, αν και είμαι ο πιο αγαπημένος στην καρδιά σου; ». Ο Yudhishthar ήταν και πάλι ήρεμος και του απάντησε προχωρώντας απολύτως ανέγγιχτος από όλα αυτά: «Συνήθιζες να τρως το μερίδιο κάθε άλλου και ήσουν τόσο υπερήφανος για τη σωματική σου δύναμη, πάντα περιφρονώντας τους άλλους. Αυτή είναι η αιτία της πτώσης σου».

Έχοντας αφήσει πίσω του τη σύζυγό του και όλα τα αδέλφια του ο Yudhishthar προχώρησε συνοδευόμενος από το σκυλί που είχε έρθει μαζί του. Τελικά ο Yudhishthar στάθηκε στην κορυφή του βουνού της ανόδου στον παράδεισο (Swargarohini parvat) απόλυτα θεμελιωμένος στη μελέτη της Yoga. Εξαγνισμένος από την αδιάλειπτη νηστεία η συγκεντρωμένη θεμελίωση της Υoga στο αληθινό του είναι απομάκρυνε όλες τις ρυπαρότητες της μορφής του. Ακόμη και το φυσικό του σώμα έλαμπε απελευθερωμένο από την κυριαρχία των χονδροειδών στοιχείων της γης και του νερού.

Στιγμιαία ο Devraj Indra (είναι ο βασιλιάς των Θεοτήτων και κύριος του παραδείσου ή του Swargaloka στην ινδική μυθολογία.Επίσης θεωρείται ο θεός του πολέμου, των καταιγίδων και των βροχών) έφτασε με το παραδεισένιο άρμα του, που αντηχούσε στη γη και στους ουρανούς και του ζήτησε να ανέβει επάνω στο άρμα. «Ευχήθηκα να πάω στον παράδεισο μαζί με τα αδέλφια μου και τη σύζυγό μου» απάντησε ο Yudhishthar. «Τώρα που έχουν μείνει πίσω, δεν εύχομαι να πάω στον παράδεισο». «Μην πικραίνεσαι για αυτούς, βασιλιά. Έχουν ήδη φτάσει στον παράδεισο» είπε ο Indra. «Θα τους δεις στον παράδεισο. Έπρεπε να απαλλαγούν από την ανθρώπινη μορφή τους για να εισέλθουν στον παράδεισο, αλλά εσύ σίγουρα θα εισέλθεις σε αυτόν με την ανθρώπινη μορφή σου, το φυσικό σου σώμα». «Και τι θα γίνει με αυτόν το σκύλο; » ρώτησε ο Yudhishthar. «Με έχει ακολουθήσει σε όλο το δρόμο. Εύχομαι να τον πάρω μαζί μου επίσης στον παράδεισο. Διαφορετικά θα στιγματιστώ σαν εκείνο που συμπεριφέρεται στους εξαρτώμενους από αυτόν με σκληρότητα». «Ω βασιλιά, ανυψώσου πέρα από την εγκόσμια προσκόλληση (Moha) και τη θλίψη. Βρίσκεασι σε ένα εξυψωμένο στάδιο, επικεντρωμένο στη Yoga και στη νηστεία. Σε αυτό το στάδιο το να εγκαταλείψεις το σκύλο δε θα θεωρηθεί ως σκληρότητα» προσπάθησε να τον μεταπείσει ο Indra με αυτά τα λόγια. «Είναι εύκολο για εμένα να απαρνηθώ τις απολαύσεις του παραδείσου, αλλά ποτέ δε θα είμαι ικανός να απαρνηθώ τον πιστό μου ακόλουθο» απάντησε ο Yudhishthar. Ωστόσο, ο Indra συνέχισε να αποτρέπει τον Yudhishthar από το να επιμένει να πάρει το σκυλί στον παράδεισο. «Το σώμα του σκύλου είναι ρυπαρό. Μολύνει το μέρος όπου ζει» είπε. «Θα κάνεις καλά να εγκαταλείψεις το σκύλο. Γιατί εξάπτεσαι για αυτό; Έχεις κερδίσει το δικαίωμα να εισέλθεις στον παράδεισο με το χονδροειδές σώμα σου, μονάχα αφού εγκατέλειψες τη σύζυγό σου και τα αδέλφια σου. Γι’ αυτό το λόγο δεν υπάρχει τίποτα ανήθικο στο να εγκαταλείψεις το σκύλο». Αλλά ο Yudhishthar ήταν αποφασισμένος. «Οι νεκροί δεν μπορούν να ξαναζωντανέψουν» απάντησε. «Όλες οι σχέσεις σταματούν να υφίστανται όταν το σώμα πεθαίνει. Δεν εγκατέλειψα τη σύζυγό μου και τα αδέλφια μου όσο τα σώματά τους ήταν ζωντανά. Σίγουρα δεν μπορώ να εγκαταλείψω αυτό το σκυλί εξαιτίας του φόβου, της απληστίας ή κάποιου άλλου λόγου».

Ακούγοντας αυτά τα αποφασιστικά λόγια, ο Dharmaraj εμφανίστηκε από τη μορφή του σκύλου. «Γιε μου, δείχνοντας συμπόνοια σε έναν τόσο υψηλό βαθμό, έχεις θεμελιώσει ένα αίσθημα ενότητας μεταξύ όλων των όντων. Αυτή είναι η δεύτερη δοκιμασία που πέρασες με μεγάλη επιτυχία. Νωρίτερα, σε είχα θέσει σε μια δοκιμασία πριν από το 13^ο χρόνο μη αποκαλυμμένης παραμονής σου στο δάσος με τη μορφή ενός yaksa στο Virat Nagur, όπου είχες προτιμήσει να ξαναδώσεις ζωή στον Nakul από ότι στον Bhim ή στον Arjun» ιδιαίτερα εμπνεόμενος απευθύνθηκε στον Yudhishthar. «Τώρα εσύ μπορείς να εισέλθεις στον παράδεισο με το ίδιο το φυσικό σου σώμα». Έτσι συνοδευόμενος από πολυάριθμες θεότητες (devatas) ο ευλαβής Yudhishthar άρχισε να ανέρχεται προς τον παράδεισο με το άρμα του Indra και η ακτινοβολία του κάλυπτε εντελώς και τη γη και τους ουρανούς. Κατέκτησετην εξυψωμένη θέση στον παράδεισο υπέρτερα από όλους τους εορτάζοντες προφήτες και αγίους, έχοντας το χονδροειδές του σώμα.

Η μεροληψία της Draupadi προκάλεσε την πτώση της. Πόσοι από εμάς είμαστε αληθινά αμερόληπτοι; Ο καθένας είναι προκατειλημμένος με κάποιον τρόπο εξαιτίας της πλεονεξίας ή κάποιου άλλου λόγου. Η πτώση του Sahdev οφειλόταν στην υπερηφάνεια του. Θεωρώντας τον εαυτό του ως τον πιο σοφό, περιφρόνησε τους άλλους. Η πρόοδος σε κάποιο τομέα- μουσική, τέχνη, ρητορική κ.ά -είναι μια αρετή. Ωστόσο, η αλαζονεία και η υποτίμηση των άλλων είναι σίγουρα ένα εμπόδιο όχι μόνο στο πνευματικό μονοπάτι αλλά και στο μονοπάτι της υλιστικής προόδου επίσης.Η πτώση του Nakul επίσης προκλήθηκε από την υπερηφάνεια του, για το λόγο ότι ήταν δυνατός. Η αλαζονεία για τη φυσική ομορφιά είναι σίγουρα ένα εμπόδιο στο μονοπάτι της εσωτερικής ειρήνης κσι ευλογίας. Η κατάβαση του Arjun επίσης συνέβη εξαιτίας της υπέρμετρης αυτοπεποίθησής του, της περιοριστικής αλαζονείας του η οποία τον έκανε να ορκιστεί κάτι που δεν μπορούσε να το εκπληρώσει. Η αλαζονεία πάντα οδηγεί κάποιον προς τα κάτω, κάποια στιγμή, κατά κάποιον τρόπο. Ο Bhim έπεσε εξαιτίας της λαιμαργίας του. Κατηύθυνε όλη τη συγκέντρωσή του και τις δυνάμεις του στο να τρέφεται με χονδροειδή τροφή και στο να ενδιαφέρεται μονάχα για το φυσικό του σώμα. Σίγουρα συσσώρευσε απέραντη φυσική δύναμη αλλά όλη η ενέργεια εξαντλήθηκε όταν έπρεπε να νηστεύσει. Ωστόσο, ο Yudhishthar μπόρεσε να ανέλθει στον παράδεισο με το χονδροειδές σώμα του, νηστεύοντας και επικεντρωμένος στη Υoga, έχοντας ξεπεράσει όλες τις υλιστικές επιθυμίες και τις αποστροφές, συμπεριφερόμενος σε κάθε ύπαρξη με συμπόνοια και ευγένεια.

Ακόμη και όταν κάποιος μπορεί να είναι ευλογημένος με αρετές όπως η σοφία, η δύναμη, η εξυπνάδα κλπ, ακόμη και όταν κάποιος είναι ασκητής και ζει έναν αυστηρό βίο, δε θα μπορέσει να διαβεί το εξυψωμένο μονοπάτι της αληθινής ευλογημένης συνειδητότητας, αν δεν εντυπώσει καλά στο νου του την ενάρετη ιδιότητα της αληθινής αγάπης και της συμπόνοιας προς τις άλλες υπάρξεις.

Η ΤΡΙΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ DHARAMPUTRA YUDHISHTHAR

Δεν υπάρχει τίποτα εκπληκτικό στο να επιτύχει να φτάσει κανείς στον παράδεισο, αφήνοντας πίσω του το φυσικό σώμα που είναι φτιαγμένο από τα 5 στοιχεία. Ωστόσο, ο ο Yudhishthar πέτυχε αυτό το ένδοξο στάδιο μαζί με το φυσικό του σώμα. Ο ίδιος ο Devraj Indra πήγε για να τον φέρει με το άρμα του. Αυτό είναι πραγματικά καταπληκτικό.

Όταν έφτασαν στον παράδεισο όλα όσα τον περιέβαλαν ήταν γεμάτα με ψαλμωδίες που τον επευφημούσαν. «Εύχομαι να πάω εκεί που η Draupadi και τα αδέλφια μου έχουν πάει. Όμορφα ή άσχημα θα ήθελα να πάω στο ίδιο μέρος» είπε ο Yudhishthar. «Ω βασιλιά» χαμογέλασε ο Indra. «Γιατί δεν απαλλάσσεις τον εαυτό σου από την αγάπη, χαρακτηριστικό των ανθρώπινων όντων; Μπορείς να απολαύσεις τον καρπό της ευλαβούς δράσης (punya karma) που εκτελέστηκε από εσένα. Γιατί ανησυχείς για τα αδέλφια σου; ». «Θα προτιμούσα να απαρνηθώ όλες τις απολαύσεις από το να τις χαρώ δίχως τα αδέλφια μου και την Draupadi» είπε ο Yudhishthar λαμπερός σαν διαμάντι.

Καθώς περνούσαν μέσα από τις ομορφότερες περιοχές του παραδείσου, ο Yudhishthar εξεπλάγη βλέποντας τον Duryodhana (ο οποίος υπήρξε ο γεροντότερος από τους εκατό Kauravas και ο κυρίαρχος ανταγωνιστής των Pandavas.Ήταν η ενσάρκωση της δαιμονικής θεότητας Kali και ενώ το πραγματικό του όνομα ήταν Suryodhana λόγω των αρνητικών του ενεργειών ονομάστηκε Duryodhana) να κάθεται σε έναν όμορφο θρόνο. «Πώς αυτός ο αρνητικός κέρδισε την είσοδό του στον παράδεισο; » ρώτησε ο Yudhishthar δείχνοντας προς το μέρος του. Ο Maharishi Narad (θείος άγιος της παράδοσης Vaishnavism), που ήταν επίσης παρών εκεί, ήρθε μπροστά για να απαντήσει: «Έχασε τη ζωή του καθώς εκπλήρωνε το καθήκον του στο πεδίο της μάχης. Για αυτό το λόγο έχει τα προσόντα να κατέχει μια προνομιούχα θέση στον παράδεισο» εξήγησε. «Επιπλέον, όλα τα αποκρουστικά αισθήματα σβήνονται στον παράδεισο. Έτσι δε χρειάζεται να τρέφεις κανένα εχθρικό αίσθημα εναντίον του Duryodhana» τον συμβούλεψε. «Εντάξει» απάντησε ο Yudhishthar. «Αλλά δεν μπορώ να δω τους συγγενείς μου εδώ. Θέλω να τους συναντήσω». Ακούγοντας αυτό, ο Indra διέταξε τους αγγελιαφόρους του παραδείσου (dev-doots) να οδηγήσουν τον Yudhishthar εκεί που βρισκόταν ο Arjun και οι άλλοι. Ο Yudhishthar βρέθηκε να οδηγείται διαμέσου ενός μονοπατιού περνώντας μέσα από φρικτούς χώρους. Υπήρξε δυσοσμία σε όλο το σκοτεινό στενό διάδρομο. Δυσοσμία από αλλοιωμένο κρέας, περιττώματα σκορπιζόταν ανάμεσα στους αγκαθωτούς θάμνους. Ο Yudhishthar ήταν στεναχωρημένος και καθώς ανέβαινε λίγο έλειψε να χάσει τις αισθήσεις του. « Πόσο μακριά πρέπει να πάμε; » ρώτησε. «Το ταξίδι τελειώνει εδώ, κύριε. Μας έχει δοθεί η οδηγία να σε φέρουμε στο σημείο που μπορείς να συνεχίσεις μόνος σου» απάντησαν οι αγγελιαφόροι.

Καθώς ο Yudhishthar γύρισε πίσω για να προχωρήσει προς τα πίσω, άκουσε μερικές παράξενες φωνές να λένε: «Ω βασιλιά, σε παρακαλούμε μείνε λίγο εδώ για κάποιο διάστημα. Η παρουσία σου μας καταπραΰνει. Μας ανακουφίζει από την αγωνία μας». «Ποιοι είστε; » ρώτησε ο Yudhishthar. «Εγώ είμαι ο Bhim», «Εγώ είμαι ο Arjun» κλπ απάντησαν οι φανερά βασανισμένες φωνές. Ο Yudhishthar έμεινε κατάπληκτος. «Σωστά μου αδέλφια! Πώς μπορεί να μπήκατε στην κόλαση; Θα μείνω κι εγώ εδώ επίσης» είπε με μια αποφασιστική φωνή. «Ω βασιλιά, όλες οι εγκόσμιες σχέσεις είναι ανούσιες εδώ» απάντησαν οι αγγελιαφόροι. «Ο καθένας αντιμετωπίζει το αποτέλεσμα των πράξεων του εδώ. Έτσι θα ήταν σωστό αν επέστρεφες μαζί μας στον παράδεισο, για να απολαύσεις τους καρπούς των πράξεών σου. Ο ίδιος ο Devraj Indra σε περιμένει εκεί». Αλλά ο Yudhishthar ήταν αποφασισμένος. «Όχι.» απάντησε «Δεν είναι καθόλου αποδεκτό για εμένα να απολαύσω τις χαρές του παραδείσου χωρίς τα αδέλφια μου και τη σύζυγό μου». «Ω βασιλιά, όλες οι εγκόσμιες σχέσεις είναι ανούσιες εδώ, επαναλαμβάνουμε» είπαν οι αγγελιαφόροι προσπαθώντας να τον μεταπείσουν. «Οι πράξεις κάποιου ορίζουν το μέρος που θα μπορεί νε κατέχει κάποιος εδώ. Αυτός είναι ο νόμος του παραδείσου». Ο Yudhishthar, ωστόσο, δεν υποχώρησε. «Θα προτιμούσα να υποφέρω την οδύνη της κόλασης από το να αφήσω μόνα τα αδέλφια μου και τη γυναίκα μου εδώ». Με αυτά τα λόγια έκατσε κάτω ο ίδιος.

Ξαφνικά είδε μια θαυμαστή μεταμόρφωση σε όσα τον περιέβαλαν. Ο Devraj Indra, ο Dharmaraj, ο Rudra, o Marutgan και πολλές άλλες θεότητες εμφανίστηκαν . Η ευωδιά αντικατέστησε την άσχημη μυρωδιά και ο περιβάλλων χώρος γέμισε με ύμνους που εγκωμίαζαν τον Yudhishthar. Ο Yudhishthar ήταν έκπληκτος. «Αυτή ήταν η τρίτη δοκιμασία σου και η τελευταία, βασιλιά» διευκρίνισε ο Dharmaraj. «Πέτυχες και σε αυτήν επίσης. Οι πιο δυσχερείς συνθήκες δεν έχουν καταστεί ικανές να σε κάνουν να απομακρυνθείς από το μονοπάτι της κοσμιότητας, της ευλάβειας και της ορθότητας. Έχεις διασφαλίσει μια υψηλή θέση στον παράδεισο. Δε χρειάζεται να ανησυχείς για την Draupadi και τα αδέλφια σου. Σε περιμένουν στον παράδεισο. Όσον αφορά τα τρομακτικά οράματα που είδες, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά απατηλά δημιουργήματα της Maya. Δες τον άγιο ποταμό Γάγγη. Βυθίσου στα καθαρά νερά αυτού του ιερού ποταμού (Devnadi). Θα σε απελευθερώσουν από την ανθρώπινη φύση σου και θα σου προσφέρουν τη θεϊκότητα ακόμη και με αυτό το φυσικό σώμα».

Επιτυγχάνοντας να περάσει κατ’ αυτόν τον τρόπο μέσα από τις δοκιμασίες που του τέθηκαν, ο Yudhishthar έφτασε να κατέχει την πιο εξυψωμένη θέση στον παραδείσο μαζί με τον Satyavadi Harishchandra,τον Bharigath και τον Bharat. H ουσία αυτών των 3 δοκιμασιών είναι η εξής: Καμία θρησκεία, καμία νόρμα κοσμιότητας δεν ισοδυναμεί με την παροχή καλού στους άλλους. Προβληματισμένος από τις δικές του λύπες και ανησυχίες κάποιος είναι γενικά αδιάφορος για την ευτυχία του άλλου. Συνεχίζει να περιπλέκεται στη σύγχυση της εγκόσμιας προσκόλλησης που οδηγεί στο να είναι κανείς προκατειλημμένος και συχνά να αποτρέπεται από το μονοπάτι που έχει ορκιστεί πως θα ακολουθεί. Τυφλωμένος από εγωισμό περιφρονεί τους άλλους και δεν ενδιαφέρεται γαι τα βάσανα των άλλων, με το πρόσχημα ότι τα βάσανά τους έχουν προκληθεί από τις δικές τους αρνητικές ενέργειες για τις οποίες οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι. Υπάρχουν πάλι μερικοί άνθρωποι που θα έδειχναν συμπάθεια προς τους άλλους φαινομενικά, ακόμη και θα παρείχαν ανθηρές συμβουλές μόνο όσο όμως τα δικά τους συμφέροντα παρέμεναν ασφαλή και το εγώ τους ήταν ικανοποιημένο. Στην περίπτωση αυτών των ανθρώπων όλες οι συμπάθειες εξαφανίζονται και η συζήτηση για την ευδαιμονία των άλλων παύει, όταν τα δικά τους συμφέροντα προσβληθούν ή το δικό τους εγώ πληγεί έστω και ήπια. Και το πράγμα δε σταματά εδώ. Τέτοιοι άνθρωποι δε διστάζουν ακόμη και να βλάψουν τους άλλους αν δεχθούν οποιαδήποτε πληγή στα δικά τους συμφέροντα. Ωστόσο, ο Yudhishthar πρακτικά εικονογράφησε, σε όλη του τη ζωή, μια εικόνα των αξιών του δηλαδή της ορθότητας, της ευλάβειας, του ενάρετου μονοπατιού (dharma).

H ΠΡΩΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ: O Yudhishthar επέλεξε να σώσει το Nakul, το νεότερο αδελφό, αν και αγαπούσε όλα τα αδέλφια του ισάξια. Πέρα από το να επιλέξει να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη της Madri, επίσης φρόντισε τον Nakul καθώς ήταν ο νεότερος και πιο αδύναμος από τα αδέλφια Pandavas.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ: Από το αυστηρό μονοπάτι της ανάβασης στον παράδεισο (Swargarohan) o Yudhishthar δεν απομακρύνθηκε ούτε και όταν χωρίστηκε για πάντα από τα αδέλφια του και την Draupadi. Ωστόσο, αντιστάθηκε όταν ο Indra αρνήθηκε να πάρει μαζί του το σκυλί στον παράδεισο. Τι παράδοξο! Ο Yudhishthar για τον οποίο η απώλεια των πιο αγαπημένων του δεν μπόρεσε να να τον αποτρέψει από το ορθό μονοπάτι, αρνήθηκε την πρόσκληση του Indra να εισέλθει στον παράδεισο για χάρη ενός σκύλου. Αυτό φανερώνει απόλυτη αμεροληψία, ολοκληρωτική κατάκτηση έναντι της Moha (εγκόσμια προσκόλληση) και ειλικρινή αφοσίωση προς τους ακόλουθους του, σε εκείνους που εναπόθεσαν την εμπιστοσύνη τους σε αυτόν.

Η ΤΡΙΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ: Απαρνήθηκε τις απολαύσεις του παραδείσου και απέλεξε να υποφέρει τις οδύνες της κόλασης για την ευτυχία των αγαπημένων του. Αυτό δείχνει το αίσθημα της έσχατης φιλανθρωπίας και ευγένειας.

Γι’αυτό το λόγο ο Yudhishthar πέτυχε τη θεϊκότητα, διατηρώντας την ανθρώπινη μορφή του και επίσης θεμελίωσε υψηλά ιδανικά του ενάρετου μονοπατιού όπως είναι η κοσμιότητα, η ευλάβεια και η ορθότητα.

Άρθρο για την "SSKYoga" από τον Swami Buddhpuri Maharaj Ji στο περιοδικό "Yoga World"

2010-09-25T04:59:00.000-07:00

Στο τεύχος Σεπτεμβρίου του περιοδικού "Yoga World" γίνεται μια εκτενής παρουσίαση του φιλοσοφικού υπόβαθρου της Siddhamrit Syrua Kriya Yoga που αποτελεί το θεμελιώδη πυρήνα της φιλοσοφίας και πρακτικής του Swami Buddhpuri Maharaj Ji. Πιο συγκεκριμένα επεξηγείται αναλυτικά λέξη προς λέξη η έννοια "Siddhamrit Surya Kriya Yoga" καθώς και τα στάδια στα οποία υποδιαiρείται. Πιο εμπεριστατωμένη προσέγγιση του όλου θέματος, συνοδευόμενη από ιατρικές γνωματεύσεις ,θα υπάρξει στο νέο βιβλίο του Maharaj Ji για την SSKYoga, μεταφρασμένο στην ελληνική γλώσσα ,που προσδοκάται να εκδοθεί στις αρχές Ιανουαρίου 2011. Έως τότε κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να ανατρέξει στο αγγλικό site www.shabadsuratsangam.org όπου μπορεί να βρει σχετικά κείμενα,ενδιαφέροντα βίντεο και ενδεικτικό φωτογραφικό υλικό.

Άρθρο για τη "Φυσική Αθανασία" από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj στο περιοδικό "Yoga World"

2010-07-14T23:04:00.000-07:00

Στο τεύχος Ιουλίου του περιοδικού "Yoga World" γίνεται μία πρώτη παρουσίαση της έννοιας της "Φυσικής Αθανασίας" από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj. Πιο συγκεκριμένα στις σελίδες 38 έως 43 επεξηγείται με σαφήνεια το περιεχόμενο της "Mission Immortality". Mε την παράλληλη εξιστόρηση της βιογραφίας του ίδιου του Μaharaj Ji συνάγεται με ευκρίνεια ο λόγος που τον οδήγησε στο μονοπάτι της Φυσικής Αθανασίας και το α' μέρος αυτής της παρουσίασης ολοκληρώνεται με τη γέννηση της Siddhamrit Surya Kriya Yoga (SSKYoga) που αποτελεί για κάθε αναζητητή το μέσο πραγμάτωσης της θείας κατάβασης σε όλα τα επίπεδα (είτε πρόκειται για υλικό/φυσικό,πνευματικό,διανοητικό). Στο β' μέρος της παρουσίασης που θα γίνει στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ( πρόκειται να κυκλοφορήσει στα μέσα Σεπτεμβρίου) η εστίαση θα επικεντρωθεί στην ίδια τη δομή και στο φιλοσοφικό/επιστημονικό υπόβαθρο της SSKYoga.

Ιστορίες που διαφωτίζουν από τον Swami Buddhpuri Ji Maharaj

2010-06-19T07:54:00.000-07:00

ΜΑΘΗΣΗ –Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ

από τον Swami Buddha Puri Ji

Παιδιά,όλοι από εσάς πρέπει να έχετε δει εικόνες από ένα αεροπλάνο. Πολλοί από εσάς, επίσης, πρέπει να έχετε δει ένα αληθινό αεροπλάνο και κάποιοι από εσάς πρέπει να έχετε ταξιδέψει με αυτό.Όλοι σας θα συμφωνήσετε πως με το να κοιτάζεις μόνο την εικόνα ενός αεροπλάνου,δεν μπορείς να νιώσεις πόσο μεγάλο πρέπει να είναι,πώς άραγε πετά,πώς κάποιος θα ένιωθε πετώντας σε αυτό, και ούτω καθεξής.Μπορεί να πάρουμε μερικές πληροφορίες από τα βιβλία κ.ά., αλλά τέτοιες πληροφορίες και τέτοια γνώση μπορεί να είναι χονδρικά ανεπαρκής, μη ολοκληρωμένη και ίσως ακόμα και λανθασμένη.

Τώρα το ερώτημα είναι πώς ένας δάσκαλος μπορεί να δώσει σωστή και επαρκή γνώση για ένα αεροπλάνο στους μαθητές.Σίγουρα,ο καλύτερος τρόπος για να το κάνει αυτό είναι να τους πάρει σε ένα αεροπλάνο,να τους προσφέρει μια εμπειρία πτήσης,να τους δείξει τα διάφορα μέρη του αεροπλάνου κ.ά.

Συνεπώς,η απλή γνώση από τα βιβλία δεν είναι επαρκής.Το να μελετάμε πολύ τα βιβλία μπορεί να μας βοηθήσει να πετύχουμε υψηλότερους βαθμούς , αλλά η γνώση που έχει αποκτηθεί έτσι είναι παροδική.Θα εξαφανιστεί γρήγορα, εκτός και αν έχει υποστηριχθεί από κάποια εμπειρία πάνω στο σχετικό θέμα.

Αν εύχεστε να υπερέχετε στο πεδίο της επιλογής σας – νομική,ιατρική,μηχανική,τέχνη κλπ. – ποτέ μη βασίζεστε μόνο στη γνώση από τα βιβλία.Προσπαθήστε να λάβετε όσο περισσότερη πρακτική εμπειρία μπορείτε.Ζητήστε τη βοήθεια των δασκάλων σας,των γονιών σας ή και των φίλων σας αν χρειάζεται.

Επεκτείνοντας αυτή τη λογική πιο μακριά,αν ζητάτε το Έσχατο,τον ίδιο το Θεό, τότε πρέπει να μάθετε τα μαθήματά σας με τον τρόπο που τα έμαθε ο Yudhishther.

Ξέρετε ότι ο Yudhishther ονομαζόταν Dharmaraja και ότι ακόμα και ο Lord Krishna τον είχε σε μεγάλη εκτίμηση. Πρέπει να γνωρίσετε πώς έμαθε τα μαθήματά του.Θα σας διηγηθούμε την ιστορία του.

Παιδιά,όπως γνωρίζετε,υπήρχαν πέντε αδέρφια Pandavas ,ο Yudhishsther, ο Bhima,ο Arjuna,ο Nakul και ο Sehdev και τα ξαδέρφια τους, οι Kauravas , που αριθμούσαν εκατό.

Όλοι αυτοί οι πρίγκηπες είχαν σταλεί στη σχολή του Guru Dronacharya ,ο οποίος ήταν ένας πολύ αυστηρός δάσκαλος. Θα εξέταζε τους μαθητές στα μαθήματα που διδάσκονταν από τον ίδιο.Επιτρέψτε να σας πούμε ότι οι μέθοδοι εκπαίδευσης εκείνη την εποχή ήταν εντελώς διαφορετικές από αυτές που ισχύουν στη σημερινή εποχή. Εκείνες τις μέρες, δινόταν έμφαση πιο πολύ στην πρακτική εκπαίδευση από αυτήν που παρείχαν τα βιβλία.

Μία από εκείνες τις ημέρες,ο Guru Dronacharya έδωσε δύο μαθήματα στους μαθητές για να μάθουν.Φαινομενικά απλά,αυτά τα μαθήματα ήταν τα εξής:

«Πάντα να λες την αλήθεια» και «Ποτέ να μη θυμώνεις».

Την επόμενη μέρα ήταν η ώρα για εξέταση.Από όλους τους μαθητές ζητήθηκε να επαναλάβουν το μάθημα της προηγούμενης ημέρας. Όλοι οι πρίγκηπες απήγγειλαν τα μαθήματα εύκολα ο καθένας με τη σειρά του, εκτός από τον Yudhishther.Ήταν σιωπηλός.

«Τι συμβαίνει,Yudhishther; » ρώτησε με αυστηρή φωνή ο Guru Dronacharya. «Δεν έχεις μάθει τα μαθήματά σου ακόμη; ».

«Προσπαθώ Guruji »,είπε με υποταγή ο Yudhishther.

«Πόσο ντροπιαστικό!Είσαι ο μεγαλύτερος από όλους αυτούς και δεν έχεις μάθει το μάθημα που οι άλλοι έχουν μάθει.Βιάσου και έλα σε εμένα».

«Κάνω το καλύτερο που μπορώ,Guruji,εύχομαι να το μάθω γρήγορα» είπε ο Yudhishther.

Στους νεότερους πρίγκηπες δόθηκαν επιπλέον μαθήματα να μάθουν, αλλά ο Yudhishther είχε παραμείνει ακόμη στο παλαιό μάθημα- «Πάντα να λες την αλήθεια» και «Ποτέ να μη θυμώνεις».

Το επόμενο πρωί, ο Yudhishther ήταν ο πρώτος που φώναξε ο Guru Dronacharya.

«Έλα, Yudhishther,επανάλαβε το χθεσινό μάθημα.Εύχομαι να το έχεις μάθει».

«Guruji,έχω μάθει το πρώτο μέρος,αλλά δεν είμαι σίγουρος για το δεύτερο, το οποίο φοβάμαι πως μπορεί να το ξεχάσω» είπε ο Yudhishther ήρεμα.

Ο Guru Dronacharya ήταν ενοχλημένος.« Προχώρα, επανάλαβε ό,τι έχεις μάθει».

«Πάντα να λες την αλήθεια» προχώρησε ο Yudhishther,αλλά από εκεί και πέρα έμεινε σιωπηλός.

«Γιατί έχεις σταματήσει; »φώναξε ο Guru Dronacharya.«Ολοκλήρωσε το μάθημα».

«Ακόμη μαθαίνω, Guruji» είπε ατάραχος ο Yudhishther.

Αυτό ήταν το αποκορύφωμα. Ο Guru Dronacharya δεν μπορούσε να το αντιμετωπίσει άλλο.«Τέντωσε το χέρι σου» διέταξε,υψώνοντας μία ράβδο στο χέρι του. Ο Yudhishther υπάκουσε.

«Ανόητε,δεν είσαι ικανός να μάθεις ένα τόσο μικρό μάθημα»,τα οργισμένα λόγια του Guru Dronacharya συνοδεύονταν από μερικά δυνατά χτυπήματα στην τεντωμένη παλάμη του Yudhishther.Αλλά ο Guruji είχε τη μεγαλύτερη έκπληξη της ζωής του. Ο Yudhishther χόρευε εύθυμα και το πρόσωπό του ακτινοβολούσε από χαρά.«Έχω μάθει και το δεύτερο μάθημα επίσης.Έχω μάθει τα μαθήματα με πληρότητα!»φώναξε με ευχαρίστηση.

Η λάμψη της ικανοποίησης και η ακτινοβολούσα ευτυχία, που ήταν φανερά στο πρόσωπο του Yudhishther,ανάγκασαν τον Guru να πετάξει τη ράβδο. Ο θυμός του εξαφανίστηκε σαν ένα λεπτό αεράκι.Κατάπληκτος,κοίταζε την ακτινοβολούσα όψη του Yudhishther.

«Yudhishther!Σου φώναξα,σε χτύπησα με τη βέργα τόσο δυνατά και εδώ εσύ χορεύεις και γελάς χωρίς ένα ίχνος θυμού».

Ο Υudhishther έπεσε στα πόδια του Guru Dronacharya. « Ποτέ να μη θυμώνεις.Αυτό δεν είναι το μάθημα που ήθελες να μάθω, Gurudev ;» είπε ταπεινά.«Μπορούσε να αποφασιστεί αν το μάθημα έχει μαθευτεί ή όχι παρά μόνο αν δε θύμωνα ακόμη και όταν είχα προκληθεί.Τα χτυπήματα από τη ράβδο που μου παρείχες με έκαναν να μάθω το μάθημά μου και να το δοκιμάσω επίσης.Ήμουν αποφασισμένος πάντα να λέω την αλήθεια. Έτσι το πρώτο μέρος του μαθήματος είχε μαθευτεί καλά από εμένα από την πρώτη κιόλας ημέρα,αλλά σήμερα με τις ευλογίες σου,έχω μάθει και το δεύτερο μέρος επίσης».

Ο Guru Dronacharya είχε καταβληθεί.Το μικρό παιδί τον είχε διδάξει ένα μάθημα για όλη του τη ζωή.Δάκρυα άρχισαν να κυλούν από τα μάτια του.«Ακόμη και εγώ δεν ήμουν ικανός να μάθω αυτό το μάθημα μέχρι τώρα.Άφηνα το θυμό να με κυριεύει πολλές φορές.Μερικές φορές ακόμη και εγώ δεν απείχα από το να λέω ένα ψέμα για ένα εγωιστικό κίνητρο» είπε με πνιγμένη τη φωνή .«Μονάχα εσύ έχεις μάθει αληθινά το μάθημα,παιδί μου».

Παιδιά,αν και βρισκόταν σε μια τρυφερή ηλικία ο Yudhishther έμαθε ένα μάθημα τόσο καλά,ώστε έφτασε να είναι γνωστός ως Dharamputra .Ακόμη και ένας πιστός εχθρός του , όπως ο Duryodhana , τον σεβόταν από τα βάθη της καρδιάς του.Ο καθένας τον εμπιστευόταν σε τέτοια έκταση ότι δηλ. ποτέ δε θα έλεγε ένα ψέμα ή θα έβλαπτε κάποιον.Ακόμη και ο Lord Krishna συνήθιζε να σηκώνεται από τη θέση του προς τιμή του Yudhishther. Παρά τα κάποια λάθη που διαπράχθηκαν από αυτόν αργότερα στη ζωή του,συνέχιζε να τιμάται από τον καθένα και από όλους τόσο πολύ ώστε ήταν πιστευτό για αυτόν ότι έχει εισέλθει τις πύλες του παραδείσου με τη ζώσα μορφή,αυτή που συνόδευε το σώμα του και ότι είχε κερδίσει το προνόμιο να κατέχει το θρόνο του βασιλιά Indra (του βασιλιά των παραδείσων).

Παιδιά! Η παιδική ηλικία είναι το θεμέλιο του ο,τιδήποτε θέλετε να γίνετε όταν μεγαλώσετε.Ισχυρότερο το θεμέλιο,μεγαλύτερο είναι το μέγεθος του παλατιού το οποίο μπορεί να χτιστεί πάνω σε αυτό.Αν αποφασίσετε τώρα, σε αυτήν την παιδική ηλικία,να κατορθώσετε το μεγαλείο στο πεδίο της επιλογής σας, δε θα είναι απίθανο να συνειδητοποιήσετε το στόχο σας.Με ένα θεμέλιο μιας ισχυρής απόφασης στην πλάτη σας,το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να βαδίσετε προς τα εμπρός,υπό την καθοδήγηση των μεγαλυτέρων σας-των γονιών σας,των δασκάλων σας,του Guru σας.Αποφασίστε τώρα και παρακολουθήστε όλη τη δημιουργία να αγωνίζεται σκληρά να σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε το στόχο σας.

1 Ο Yudhishther ήταν ο πιο μεγάλος γιος του βασιλιά Pandu και της βασίλισσας Kunti.Ήταν ο αρχηγός της πλευράς των Pandavas στη μάχη που έγινε στην Kurukshetra.Ο πόλεμος ανάμεσα στους Pandavas και στα ξαδέρφια τους,τους Kauravas που ήταν απόγονοι του βασιλιά Kuru,αποτελεί το βασικό θέμα του μεγαλειώδους ινδικού έπους Mahabharata. Yudhishthira σημαίνει «σταθερός στη μάχη».

2 Λόγω της ευλάβειάς του, ο Yudhishther ήταν γνωστός ως Dharmaraja ή Dharamputra,που σημαίνει ο «σωστός βασιλιάς», ο «βασιλιάς του dharma δηλ. του ενάρετου μονοπατιού»,ο «γιος του dharma».

3 Ο Krishna είναι μια θεότητα που λατρεύεται σε πολλές παραδόσεις του Ινδουïσμού με μια ποικιλία προοπτικών.Πολλές ομάδες Vaishnava τον αναγνωρίζουν σαν μια ενσάρκωση του Vishnu,ο οποίος θεωρείται ο Ανώτερος Θεός,ο συντηρητής των πάντων,ο κυρίαρχος του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Άλλες παραδόσεις, όπως μέσα στον Krishnaism, θεωρούν τον Krishna ως τον ίδιο τον Κύριο,ως την απόλυτη εκπροσώπηση του μονοθεïστικού Θεού.

4 Pandavas βλ.1 Yudhishter

5 Kauravas βλ.1 Yudhishter

6 Ο Guru είναι εκείνος που θεωρείται πως κατέχει μεγάλη γνώση, σοφία, κύρος και συνηθίζει να καθοδηγεί τους άλλους.Στα σανσκριτικά «gu» σημαίνει σκοτάδι και «ru» σημαίνει φως.Ως μια αρχή της ανάπτυξης της συνειδητότητας η δημιουργία οδηγείται από
την ψευδαίσθηση στην πραγματικότητα , από το σκοτάδι της άγνοιας στο φως της γνώσης.Στην πιο εξαγνισμένη της μορφή αυτή η αρχή εκδηλώνεται στη γη σαν μια θεία ενσάρκωση (άγιος),ένας άνθρωπος με ύψιστη γνώση για το Θεό και όλη τη δημιουργία. Άλλες μορφές αυτής της αρχής αποτελούν επίσης οι γονείς,οι δάσκαλοι στο σχολείο,άψυχα αντικείμενα, όπως τα βιβλία,και ακόμη η διανοητική πειθαρχία καθενός.

7 Ο Guru Dronacharya ήταν ο λαμπρός πνευματικός δάσκαλος των Kauravas και των Pandavas.

8 Guruji :τιμητικός τρόπος προσφώνησης ενός Guru

9 Gurudev βλ.6 Guru

10 Dharamputra βλ.2 Dharmaraja

11 Ο Duryodhana υπήρξε ο γεροντότερος από τους εκατό Kauravas και ο κυρίαρχος ανταγωνιστής των Pandavas.Ήταν η ενσάρκωση του δαίμονα Kali και ενώ το πραγματικό του όνομα ήταν Suryodhana,λόγω των αρνητικών του ενεργειών ονομάστηκε Duryodhana.

12 O Indra είναι ο βασιλιάς των Θεοτήτων και κύριος του παραδείσου ή του Svargaloka στην ινδική μυθολογία.Επίσης θεωρείται ο θεός του πολέμου, των καταιγίδων και των βροχών.

2010-06-17T07:46:00.000-07:00

Swami Buddh Puri Ji Maharaj

Επισκόπηση

Ο Swami Buddh Puri Ji Maharaj είναι αναγνωρισμένος ως ο άνθρωπος που έφερε μια επιστημονική θεώρηση στην πνευματικότητα. Αφού συμπλήρωσε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Τεχνολογικής Ειδίκευσης το 1972 και έπειτα δίδαξε για περίπου δύο χρόνια, αποκήρυξε τον κόσμο για να ακολουθήσει τα βήματα του Πνευματικού του Δασκάλου μαθαίνοντας τις Βέδες και άλλες Γραφές για τα επόμενα 12 χρόνια. Οι πειραματισμοί του στην Karma (Κάρμα), Jnana (Γκνιάνα), Raja (Ράτζα) και Bhakti (Μπχάκτι) Yoga εξάγνισαν έτσι πλήρως το μυαλό του και τον οδήγησαν,σε έναν από τους διαλογισμούς του, στην πρώτη, οριστική, απευθείας εμπειρία με το Θείο (Samadhi). Επιμένοντας στην αναζήτηση του εσωτερικού μονοπατιού, είχε την έμπνευση ότι δεν είχε βιώσει τα πάντα, και ότι ο στόχος ήταν μάλλον να φανερώσει το Θείο στο υλικό επίπεδο της ύπαρξης και όχι απλά να περιοριστεί στην εμπειρία του Samadhi.Έτσι το ίδιο το Θείο θα φανερωνόταν για να δώσει ώθηση στην εξελικτική διαδικασία.

Ο ίδιος ο ασκητής είχε «συγχωνευθεί» πλήρως με το Θείο,σε τέτοιο βαθμό που το Θείο να λάμπει γύρω από το φυσικό του σώμα. Αυτό το μονοπάτι τού επέφερε νίκη έναντι της πείνας, της δίψας και του ύπνου. Και το ταξίδι συνεχίζεται ...

Πρώιμη Εποχή

O Swami Ji κατέλαβε το παροντικό σώμα του στις 23 Μαρτίου του 1947 στο χωριό Kotla της Επαρχίας Jalandhar, στην Πολιτεία Punjab στην Ινδία. Η οικογενειακή ατμόσφαιρα ήταν πολύ ευσεβής και οι δύο γονείς του ήταν ειλικρινά αφιερωμένοι στο θείο. Ήταν οπαδοί του Swami Ramananda,ο οποίος ανοιχτά είχε υποστηρίξει τη Φυσική Αθανασία εκείνους τους χρόνους. Ένα τέτοιο περιβάλλον δεν ήταν καθόλου συμπτωματικό, αλλά είχε κερδηθεί λόγω προηγούμενων πράξεων. Ως αποτέλεσμα, ο Swami Ji μελέτησε το έπος «Ramayana» (Ραμαγιάνα), όντας μόλις στο δεύτερο επίπεδο της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας του. Όντας στο όγδοο επίπεδο, μελέτησε την «Bhagwat Gita» (Μπχάγκαβαντ Γκίτα) και τα «Bhagat Baani» (Μπχάγκατ Μπάανι), καθώς και τα περισσότερα από τα έργα Θεοσοφίας των Swami Vivekananda (Σουάμι Βιβεκάναντα) και Sri Aurobindo (Σρι Ορομπίντο). Η πνευματική αφύπνιση ανέτειλε μέσα του για πρώτη φορά όταν ήταν φοιτητής. Βρήκε τον εαυτό του να οριοθετείται από ένα αγιασμένο φως. Από εκεί κι έπειτα, αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές. Ως έφηβος, έτυχε να επισκεφθεί το Harisar Ashram για να πάρει την έμπνευση του με τη μορφή ενός βιβλίου,δηλαδή με τη βιογραφία του μεγάλου ερημίτη Swami Dev Puri Ji Maharaj.

Εφηβεία

Στο σπίτι ήταν ένας υπάκουος γιος και στο σχολείο ένας ειλικρινής μαθητής, πολύ παρατηρητικός, νοιαζόταν για τους άλλους και ήταν πολύ εξυπηρετικός, χρήσιμος σε όλους, είτε πρόκειται για άνθρωπο, ζώο ή ακόμα και φυτό. Αυτός πρέπει να είναι και ένας από τους λόγους που διέπρεψε σε όλους τους τομείς, είτε αυτοί ήταν σπουδές ή αθλήματα, διαλέξεις ή σεμινάρια, προγράμματα ή έρευνες.Παρόλα αυτά, είχε ελάχιστο ενδιαφέρον για οποιαδήποτε διαγωνισμό. Αν συμμετείχε ποτέ σε οποιαδήποτε δραστηριότητα,η συμμετοχή του δεν ήταν εμπνευσμένη από τον ανταγωνισμό ή την ανταμοιβή, αλλά καθαρά από τη δική του ευχαρίστηση, αν και πάντα διακρινόταν σε οποιαδήποτε δραστηριότητα και να συμμετείχε. Μετά από κάθε τέτοιο γεγονός, είτε αυτό ήταν ποδόσφαιρο ,είτε μπάντμιντον, είτε σεμινάριο ή ομιλία, έργο ή έρευνα, η συμμετοχή του επιδιωκόταν σε μεγάλες διοργανώσεις για το καλό του σχολείου ή του κολεγίου. Η καλή του θέληση τον έπειθε και τον ίδιο, καθώς πίστευαν ότι είναι καλό για την εικόνα του, αλλά ο ίδιος είχε ήδη συνειδητοποιήσει την πραγματική του εικόνα και έτσι δεν προσελκυόταν από όλες αυτές τις προσφορές.

Πανεπιστημιακά χρόνια και μετά

Από την αρχή ήταν ένας τύπος ενός άλλου κόσμου,πάντα απασχολημένος με την ανάγνωση σχετικά με τους Αγίους και τις πρακτικές τους, αλλά και που προσπαθούσε πάντα να βρει πεδίο εφαρμογής αυτών στην προσωπική του ζωή. Η μελέτη και ο διαλογισμός ήταν βαθιά ριζωμένα στη φύση του. Ποτέ δεν έχασε καμία ευκαιρία να επισκεφθεί Αγίους και σοφούς που ήταν διαθέσιμοι κοντά στην περιοχή του και υποκινούσε όλους τους ανθρώπους που ερχόντουσαν σε επαφή μαζί του να κάνουν το ίδιο. Ήταν πάντα πολύ σαφές στο μυαλό του ότι μόνο το φαγητό, ο ύπνος, η αναπαραγωγή και τέλος η οριστική αποχώρηση από ένα σώμα που τελικά αποσυντίθεται δεν μπορεί να είναι ο σκοπός μιας τέτοιας όμορφης ζωής. Ο σκοπός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο, που το συντηρητικό και δειλό μυαλό μας δεν είναι σε θέση να εντοπίσει. Και ήταν σίγουρος ότι εφόσον οι Άγιοί μας και οι σοφοί μας απαρνήθηκαν αυτόν τον κόσμο και την κοσμική ευχαρίστηση, τότε θα πρέπει να υπάρχει κάτι μεγαλύτερο που έψαχναν και έτσι αποφάσισε να κάνει το ίδιο.

Η εσωτερική του δίψα ήταν αναγνωρισμένη από τον Άγιο Swami Dayalpuri Ji, ο οποίος έπειτα τον μύησε στη Mahayogα. Αυτό έδωσε φτερά στο πνευματικό ταξίδι του, ακόμα όμως δεν του επιτρεπόταν να σταματήσει στο ήμισυ της διαδρομής και έτσι συνέχισε τις σπουδές του και ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Τεχνολογικής Ειδίκευσης στο Ινδικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στο Δελχί. Η διαδρομή δεν ήταν ακόμη σαφής, μιας και ο ίδιος είχε λάβει κάποιο φοιτητικό δάνειο που έπρεπε να επιστρέψει. Έτσι, άρχισε να εργάζεται στο Εθνικό Κολέγιο Μηχανολογίας Motilal Nehru στο Allahabad.

Στα βήματα του Δασκάλου

Μόλις απαλλάχτηκε από όλες τις υποχρεώσεις, ανταποκρίθηκε στο πολυαναμενόμενο εσωτερικό κάλεσμα. Παραιτήθηκε από τη δουλειά του και είπε αντίο σε όλη την οικογένεια και τους φίλους και αμέσως πήγε στον γκουρού, που είχε ήδη επιλέξει, τον Swami Dayal Puri Ji, μια ζωντανή ενσάρκωση της Jnana (της πραγματικής γνώσης). Για εννέα ολόκληρα χρόνια υπηρέτησε το Δάσκαλό του, με το να εργάζεται στο ashram μέρα-νύχτα. Αγνόησε όλες τις σωματικές του ανάγκες και δεν άφησε περιθώρια για προσωπικές επιθυμίες ή σκέψεις. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών, ο Δάσκαλός του τον έθεσε υπό μια πολύ σκληρή δοκιμασία. Το σώμα του Δασκάλου έδειξε σημάδι προβλήματος στην καρδιά και χρειάστηκε συνεχή παρακολούθηση. Τότε πρώτος από όλους ο Swami Ji προθυμοποιήθηκε να τον υπηρετήσει. Εγκατέλειψε εντελώς τον ύπνο του και παρακολουθούσε το Δάσκαλό του κάθε στιγμή.

Πείνα, δίψα και άλλες σωματικές ανάγκες ήταν ήδη υπό έλεγχο. Πέρασε τη δοκιμασία και ευλογήθηκε με όλη τη γνώση και την εξουσία που κατείχε ο Δάσκαλος.

Υπηρετώντας το Δάσκαλό του, ο Swami Ji είχε την ευκαιρία να μάθει τη σανσκριτική γλώσσα και πολλές Γραφές όπως τις Vedas και τις Upanishads (Ουπάνισαντς) κ.ά. από την πιο μεγάλη αυθεντία του αντικειμένου στην εποχή του. Ο Δάσκαλός του, o Swami Dayal Puri Ji, ήταν βαθύς γνώστης των λαϊκών παραδόσεων των Βεδών, των Shastras (Σάστρας) και επίσης εμπειρογνώμονας της σανσκριτικής γλώσσας και ένας επιφανής άνθρωπος των γραμμάτων της εποχής του. Ήταν επίσης διάσημος για την πνευματική λάμψη του μεταξύ όλων των επιστημόνων, Αγίων και σοφών. Πολλοί από τους μαθητές του αργότερα κατέλαβαν υψηλές «πνευματικές» θέσεις και αξιώματα, ενώ ο ίδιος επέλεξε μια πιο απλή ζωή σαν καθηγητής. Ποτέ δεν άγγιξε χρήματα όλη του τη ζωή και ποτέ δε ζήτησε καμία χάρη ή εύνοια από κανέναν από τους υψηλόβαθμους μαθητές του και τους πολύ εύπορους ακολούθους του, αντίθετα απέρριπτε όλες τις υλιστικές προσφορές, την υστεροφημία και τα χρήματα.

Πριν εγκαταλείψει το φυσικό του σώμα για την ουράνια κατοικία, ο Δάσκαλος μύησε τον Swami στo μοναχισμό (sanyas-σαννγιάς). Αυτό αναζωπύρωσε το πνευματικό του ταξίδι. Η δίψα του και οι πρακτικές του είχαν εξίσου ενταθεί, κάτι το οποίο καθάρισε σε βάθος το μυαλό του και σε έναν από τους διαλογισμούς του είχε την πρώτη, οριστική και άμεση εμπειρία του με το Θείο (Samadhi).

Ταξίδι στο άγνωστο

Ο Swami Ji ήταν πάντα μια ελεύθερη ψυχή και όταν ο Δάσκαλός του εγκατέλειψε το σώμα του και τον απελευθέρωσε από την εννιάχρονη υπηρεσία του σωματικού του μέσου, είχε αποκομίσει επαρκείς γνώσεις και χαρακτηριστικά ώστε να αναγνωριστεί με επαίνους ως διαδοχικός επικεφαλής. Αλλά ο ίδιος δε φιλοδοξούσε να έχει τη διαχείριση και τη διοίκηση του ashram και συνεπώς ξεκίνησε σύντομα για ένα ταξίδι σε άγνωστο προορισμό. Ταξιδεύοντας ως επί το πλείστον με τα πόδια, χωρίς να διαθέτει χρήματα να τον στηρίζουν, είχε ένα πραγματικά σκληρό και περιπετειώδες ταξίδι.

Στην περιήγηση του στα μήκη και τα πλάτη της Ινδίας συνάντησε πολλούς Αγίους, σοφούς, γιόγκι, bhaktas (Μπχάκτας) και άλλους πνευματιστές, καθώς και λογοτεχνικές προσωπικότητες που πορεύονταν στο πνευματικό μονοπάτι, αλλά για αυτόν, η κύρια έλξη ή η ανησυχία ήταν ο κοινός άνθρωπος, που ήταν προφανώς εν άγνοια και δεν ήξερε καν τι να αναζητήσει. Αλλά μήπως οι ακαδημαϊκοί ή οι σοφοί ήξεραν τι να αναζητήσουν; Μπορούσε να δει ότι υπήρχε μια σύλληψη. Ήξερε για τον εαυτό του ότι η γνώση είναι απλώς ένα εργαλείο για την πορεία στο μονοπάτι, εφόσον κάποιος γνώριζε τον προορισμό, ακριβώς όπως ο Δάσκαλος είχε ήδη δείξει σε αυτόν.

Η πολύχρονη ανιδιοτελής υπηρεσία στο ashram και αλλού και η σταθερή παθιασμένη δίψα του για την απόλυτη αλήθεια, έκαναν καθαρή την καρδιά του. Όλες οι Γραφές και οι συναντήσεις του με τους Αγίους και σοφούς τον έκαναν σοφό. Ο τακτικός διαλογισμός είχε ήδη φέρει εσωτερική ειρήνη στο έπακρο. Αλλά ποια η χρήση της, εάν επρόκειτο να πεθάνει όπως ο καθένας; Υπήρχε κάποιος τρόπος να καθοδηγήσει ή να εμπνεύσει αυτήν την τυφλή από τον υλισμό γενιά; Πώς θα μπορούσαν να διαβάσουν το μυαλό του ή να αισθανθούν την καρδιά του όταν δεν πίστευαν σε τίποτα παραπάνω από το χειροπιαστό,όπως γενικά θεωρείται,φυσικό σώμα; Οι ερωτήσεις ήταν πολλές, αλλά οι απαντήσεις; ... Έτσι στράφηκε στον εαυτό του και αποσύρθηκε στα βουνά.

Λόγω των εντυπώσεων των παιδικών του χρόνων περί θεοποίησης του σώματος, ήταν έντονα αισθητό ότι, μέχρις ότου η Θεία Συνείδηση να κατέβει στο επίπεδο του νου, της prana και του φυσικού σώματος, το ταξίδι είναι ελλιπές. Για περισσότερα από 10 χρόνια συνέχισε να διαλογίζεται στις απομακρυσμένες σπηλιές των Ιμαλαΐων και πειραματίστηκε με ποικίλες δημοφιλείς και μυστικές μεθοδολογίες. Στη συνέχεια, το έτος 1994, όταν ήταν στο Badrinath, τον πλησίασαν ορισμένοι υποψήφιοι για να συστήσουν ένα ashram στο χωριό τους (το Malke στην επαρχία Punjab) και να του ζητήσουν να τους καθοδηγήσει στο μονοπάτι της Απόλυτης Αλήθειας. Λαμβάνοντας υπόψη την ειλικρίνεια και την αφοσίωσή τους, ο Swami Ji αποδέχθηκε την πρόταση, με την προϋπόθεση ότι θα φροντίζει μόνο την πνευματική υπόσταση του ashram. Από τότε ζει σε αυτό το ashram που ονομάζεται Shabad Surat Sangam, παρέχοντας πνευματική καθοδήγηση και ενισχύσεις στους αναζητητές. Εξακολουθεί να μένει περιορισμένος στο κελί του τον περισσότερο καιρό, ερευνώντας τους άπειρους τρόπους επίτευξης του Απόλυτου, και μόλις που διατηρεί οποιαδήποτε αλληλεπίδραση με τον έξω κόσμο.

Το φλέγον ζήτημα

Διαρκής, αυστηρός διαλογισμός και πρακτική τού έφεραν κάποιες ενδείξεις, αλλά ούτως ή άλλως έπρεπε να τις κάνει πραγματικότητα τόσο για τον καθένα, όσο και για όλους. Το κλειδί είχε δοθεί σε αυτόν για την πόρτα που είχε οραματιστεί ο ίδιος να ανοίξει Ήδη εξασκούσε μια ολοκληρωμένη μορφή της Γιόγκα η οποία αποτελείτο από διαφορετικές κατηγορίες, όπως Raja, Gyan, Bhakti, Karma και φυσικά Kriya. H Χάρη του Θεού, σε συνδυασμό με σοβαρή και αποφασισμένη εξάσκηση-έρευνα τον βοηθούσε να αποκωδικοποιήσει τις μυστηριώδεις και αμφιλεγόμενες ρήσεις των Gorakhnath (Γκορακχνάτ),Gyaneshwar (Γκιανεσβάρ),Ramalingam (Ραμαλίνγκαμ) και πολλών άλλων Siddhas (Σίντχας) δηλ.προφητών και μυστών με επιτυχία, τόσο για τον εαυτό του όσο και για όλους τους σοβαρούς αναζητητές. Αλλά το ζήτημα ήταν ακόμη φλέγον - δεν υπήρχε κανένα πραγματικό εργαλείο που θα μπορούσε να ταιριάζει σε όλους και να μπορεί να τους βοηθήσει να ξεκινήσουν σωστά την πρόοδο από το επίπεδό τους.

Και η απάντηση

Τότε,η "Siddhamrit Surya Kriya Yoga" ήρθε να γίνει μονομιάς γνωστή κατά το έτος 2002, ως ο καρπός των τριάντα χρόνων πειραμάτων και πρακτικών του. Κατά το επόμενο έτος, αναπτύχθηκε μια συστηματική προσέγγιση για το υπερανθρώπινο επίπεδο, διακριτικά χωρισμένη σε επτά βήματα, για να ταιριάξει στο οποιοδήποτε επίπεδο του καθενός υποψηφίου. Πολλές περαιτέρω καινοτόμες πρακτικές παρασχέθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο, όπως η Agni Kriya, η Sanjivani Kriya (Σαντζιβάνι Κρίγια), Swar-Naad Kriya (Σβαρ Νάαντ Κρίγια) κ.λπ. Πολλές απαρχαιωμένες, απόκρυφες και εσωτεριστικές πρακτικές, όπως η Nauli (Νόουλι), Khechari, Shambhawi, Kriya Koundalini κλπ. επίσης αναβιώθηκαν.

2010-06-17T07:37:00.000-07:00

Shabad Surat Sangam

Επισκόπηση

Το Shabda Surati Sangam Ashram (Σάμπντα Σουράτι Σάνγκαμ Άσραμ) αποτελεί έναν τόπο έρευνας όπου ερευνώνται τα κρυμμένα μυστικά της Mahayogα(Μαχαγιόγκα), υπό την ικανή καθοδήγηση του Mahayogi Swami Buddh Puri Ji (Μαχαγιόγκι Σουάμι Μποντχ Πούρι Τζι). Είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός και δεν πρεσβεύει υποταγή σε καμία θρησκεία, αλλά σέβεται τους ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα, τις αιρέσεις και τα δόγματα. Υποψήφιοι που αναζητούν απομόνωση είναι ευπρόσδεκτοι να επισκεφθούν το χώρο οποιαδήποτε στιγμή του έτους. Κατά καιρούς, έρευνες και μυήσεις στην Kriya Yoga (Κρίγια Γιόγκα) λαμβάνουν χώρα, οι οποίες αποτελούν το πρώτο βήμα για την εσωτερική ανακάλυψη.

To Ίδρυμα SSS (Shabad Surat Sangam-Σαμπάντ Σουράτ Σάνγκαμ) είναι μια φιλανθρωπική οργάνωση πλήρως αφιερωμένη στην πνευματική εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Η αποστολή στοχεύει πέρα από κάθε όριο που έχει τεθεί από ένα μορφωμένο μυαλό. Αυτό το ίδρυμα έχει οριστεί να παρέχει μια πλατφόρμα για τη διεξαγωγή πειραμάτων μέσα στο ανθρώπινο σώμα, το μόνο εργαστήριο που επεξεργάζεται την πνευματικότητα, και που αποκαλύπτει τα αποτελέσματα στο ευρύ κοινό για την έμπνευση και την παρότρυνσή τους. Εδώ πιστεύουμε ότι ο μόνος τρόπος να καθοδηγήσουμε τους ανθρώπους είναι μέσω της δικιάς τους αντίληψης και εμπειρίας και για αυτό ένα παράδειγμα πρέπει να τεθεί, ώστε να μπορούν να το ακολουθήσουν.

O Swami Ji πιστεύει ακράδαντα ότι τίποτα δε συμβαίνει από μόνo του, σε κάθε δράση εμπλέκεται μια διαδικασία και αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε και να ελέγξουμε τη διαδικασία, τότε η επιτυχία είναι στο χέρι μας. Το ίδιο ισχύει και στο σωματικό και στον πνευματικό κόσμο. Αυτός είναι και ο λόγος που δίνει έμφαση στην Kriya Yoga, δηλαδή την επανασύνδεση με την Απόλυτη Αλήθεια μέσω της δράσης .

Για να καταλάβουμε την αποστολή του Ιδρύματος Shabad Surat Sangam, απαιτείται κατανόηση του νοήματος αυτών των λέξεων. Αυτές οι λέξεις είναι πολύ δημοφιλείς στη γλώσσα Punjabi (Παντζάμπι), αλλά προέρχονται από τη σανσκριτική γλώσσα.

SHABAD: Η κυριολεκτική έννοια του όρου αυτού είναι, «Ο Λόγος». Όχι με την έννοια μιας απλής συλλογής των γραμμάτων που σχηματίζουν μια μονάδα της γλώσσας, αλλά με την έννοια του Λόγου. Όπως υποδηλώνει το Λεξικό του Webster: Λόγος: αιτία, θεωρείται ότι αποτελεί την αρχή ελέγχου του σύμπαντος και που εκδηλώνεται με την ομιλία.

SURATI: Η έννοια αυτής της λέξης είναι «Ζωτική Δύναμη». Μια βασική δύναμη ή αρχή που θεωρείται ως η πηγή και η αιτία της ζωής στους ζώντες οργανισμούς. Η ιδέα θα γίνει πιο σαφής με την εκμάθηση του ορισμού της «ζωτικότητας» που προτείνει το λεξικό του Webster: Ζωτική Δύναμη: το δόγμα ότι η ζωή των ζωντανών οργανισμών προκαλείται και διατηρείται από μια ζωτική δύναμη, η οποία διαφοροποιείται από το σύνολο των φυσικών και των χημικών δυνάμεων και ότι η ζωή είναι, εν μέρει , αυτό-προσδιοριζόμενη και αυτό-εξελισσόμενη.

SANGAM: Αυτή η λέξη σημαίνει «Ενοποίηση», στην κυριολεκτική έννοια του όρου. Η προτεινόμενη από το λεξικό του Webster έννοια: Ενοποίηση: η πράξη της ενοποιήσεως ή η κατάσταση του να είναι κάτι ενιαίο.

Συνολικά, η Αποστολή μπορεί να διαβαστεί ως: «Ενοποίηση της ζωτικής δύναμης μέσα μας με το Λόγο για την επίτευξη του σκοπού της ζωής». Και ο σκοπός, πιστεύουμε, δεν είναι μόνο να γνωρίζουμε το Θεό, αλλά και να τον φανερώνουμε σε αυτό ακριβώς το σώμα, την υλική απόδειξη της υλικής υπόστασης του Λόγου.

Ιστορία: Ο Swami Ji περνά συνήθως τον περισσότερο χρόνο του σε απομονωμένους χώρους, εκτελώντας πειράματα και πρακτικές που αφορούν στο διαλογισμό και τη γιόγκα, ώστε να είναι προσιτά και κατάλληλα για όλους. Επενδύει τον περισσότερο χρόνο του στην απομόνωση για διαλογισμό,για έρευνα στη γιόγκα και για συγγραφή. Μια φορά,κατά τη διαμονή του στο Tapovan, κάνοντας διαλογισμό στο Naam Simran (Νάαμ Σιμράν),τότε,κατά τα ταπεινά και επανειλημμένα αιτήματα των αφοσιωμένων πιστών, συμφώνησε να δημιουργηθεί μια βάση. Έτσι, ένα υπέροχο κέντρο διαλογισμού ιδρύθηκε στο χωριό Malke στην Πόλη Moga της Πολιτείας Punjab της Ινδίας, το 1994.

Ένα μικρό περιστατικό αξίζει να αναφερθεί εδώ, το οποίο πυροδότησε στην πραγματικότητα την αποστολή και της έδωσε μια βάση θεμελίωσης .Το περιστατικό έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα και αφορά μια ηλικιωμένη κυρία σε ένα χωριό, αφοσιωμένη στο Swami Ji, η οποία ήταν μια πολύ ενθουσιώδης ασκούμενη. Μια φορά έπεσε σε τόσο βαθύ διαλογισμό, ώστε το εν λόγω φυσικό σώμα της σταμάτησε όλες τις λειτουργίες και τις αντιδράσεις του για ασυνήθιστα μεγάλη χρονική διάρκεια, τέτοια ώστε τα μέλη της οικογένειας να αρχίσουν να ανησυχούν.

Έπειτα την πήγαν σε ένα φυσικοθεραπευτή που βρισκόταν εκεί κοντά. Ο γιατρός δεν μπορούσε να διαγνώσει καμία ανωμαλία, παρά τη βραδύτητα των εσωτερικών σωματικών δραστηριοτήτων.

Έτσι, με την έλλειψη οποιασδήποτε πνευματικής γνώσης και χωρίς επαρκή εμπειρία, εφάρμοσε κάποια δύναμη που αργότερα βοήθησε μόνο στο να επιφέρει τέντωμα στο λαιμό της ασκούμενης. Το σώμα της όμως δε δέχθηκε καμία θεραπεία και έτσι μεταφέρθηκε σε άλλον ιατρό, ο οποίος ήταν αρκετά έμπειρος και με πολλές γνώσεις και με τη θεία χάρη γνώριζε πνευματικές πρακτικές. Με όλη του την κατανόηση, πρότεινε το σώμα να αναπαυθεί ως έχει. Στη συνέχεια, μετά από τρεις ημέρες η ασκούμενη επέστρεψε πίσω στην κοσμική συνείδησή της. Αυτό το περιστατικό ήταν ο λόγος για τη δημιουργία ενός τέτοιου ιδρύματος και ο λόγος να ξεκινήσει μια αποστολή ώστε να συνειδητοποιήσουν οι άνθρωποι την πνευματικότητα και τις πνευματικές πρακτικές, την ανάγκη τους για αυτές και τα αποτελέσματα τους .

Ειδικά κατασκευασμένο για τους αναζητητές της Param Ananda (Πάραμ Άναντα) δηλ. της Υπέρτατης Ευδαιμονίας, αυτό το πνευματικό κέντρο/ερημητήριο εκτείνεται σε μία έκταση πέντε στρεμμάτων περιβαλλόμενων από καταπράσινα λιβάδια.Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε με τη συνεργασία των τοπικών ακολούθων του Swami Ji. Το ashram αποτελείται από μία ευρύχωρη και ελκυστική αίθουσα διαλογισμού με χωρητικότητα θέσεων πάνω από διακόσιους διαλογιστές ,από δωμάτια,από μια αίθουσα που λειτουργεί ως τραπεζαρία και από μια βιβλιοθήκη. Αντίθετα με το Harisar –που είναι το ashram του γκουρού του Swami Ji,του οποίου υπήρξε ιδρυτής ο προγενέστερος γκουρού δηλ. ο Swami Dev Puri Ji Maharaj(Σουάμι Ντεβ Πούρι Τζι Μαχαράτζ)- ο τόπος αυτός στο Malke έχει επίσης γίνει τόπος προσκύνησης για τους ανθρώπους. Άνθρωποι από όλα τα μέρη του πλανήτη έρχονται εδώ αναζητώντας την καθοδήγηση και τις ευλογίες του Swami Buddh Puri Ji,αφήνοντας του λίγο χρόνο για πρακτική. Έτσι έχει ορίσει την πρώτη ημέρα του μήνα Punjabi για συνάντηση με τους ανθρώπους και αυτό για δύο ώρες. Το υπόλοιπο του μήνα ασχολείται με τη δική του πρακτική, εντός των ορίων του δωματίου του. Ακόμη και οι λίγες τροφές που παίρνει (ένα ποτήρι γάλα / βούτυρο γάλακτος) παρέχονται μέσα από ένα παράθυρο υπηρεσίας του δωματίου του. Πιστεύει, όπως κάποιες φορές λέει, ότι: «αυτά τα κτίρια ή ο τόπος της απομακρυσμένης πρόσβασης όπου δεν υπάρχει διαταραχή ή η ρύπανση δεν είναι η πραγματική βάση για την πρακτική, αλλά απαιτούνται αρκετά στην αρχή. Η πραγματική βάση πρέπει να κατασκευαστεί εντός και χρειάζεται τακτική συντήρηση».

Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι από σώμα, νου και πνεύμα. Από αυτά, το πνεύμα είναι πρωταρχικό, επειδή μας συνδέει με την πηγή των πάντων, το αιώνιο πεδίο της συνείδησης. Όσο περισσότερο συνδεδεμένοι είμαστε, τόσο πιο πολύ θα απολαμβάνουμε την αφθονία του σύμπαντος, η οποία έχει οργανωθεί για να εκπληρώνει τις επιθυμίες μας και τις ευχές μας στην Πυραμίδα Διαλογισμού στο SSS Ashram. Στο σημερινό κόσμο, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή, ο άνθρωπος έχει ανάγκη δύναμης. Δύναμη σωματική, νοητική και πνευματική, όχι απλώς μια αφηρημένη δύναμη. Αυτοί οι άνθρωποι δε συνειδητοποιούν την τεράστια πηγή ενέργειας που βρίσκεται εντός τους και αντί αυτού την αναζητούν εξωτερικά και τρέχουν από τον «Άννα στον Καϊάφα». Οι διαφημίσεις των αναρίθμητων υποκινητικών ομιλητών και των σεμιναρίων επιτυχίας είναι αποδείξεις αυτού.

Όλες οι φιλοσοφίες και οι θρησκείες του κόσμου έχουν τον ένα και ίδιο σκοπό, και αυτός είναι το «γνώθι σαυτόν». Όμως, η εκπαίδευση που μας μεταδίδεται από την παιδική μας ηλικία δε φαίνεται να έχει οποιοδήποτε τέτοιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που πραγματικά να μας βοηθάει στην Αυτοπραγμάτωση. Τα θρησκευτικά Ευαγγέλια του κόσμου έχουν τα συμπεράσματά τους βασισμένα αποκλειστικά στην πίστη. Αλλά η τυφλή πίστη είναι πιο επικίνδυνη από τον αθεϊσμό. Για να ξέρει κάποιος τη ζωή και το σκοπό της ζωής, πρέπει πρώτα απ 'όλα να έχει ψυχική ελευθερία και ελευθερία σκέψης. Στη θρησκεία, η πίστη δεν αμφισβητείται ποτέ, αλλά στο δρόμο της πνευματικότητας, η πίστη εγκαθίσταται με τη βοήθεια της λογικής, που βασίζεται στην άμεση εμπειρία. Η αληθινή πνευματικότητα ξημερώνει μέσω της προσωπικής προσπάθειας, της ειλικρίνειας, και της εσωτερικής σοφίας.

Ο μοναδικός σκοπός αυτής της αποστολής θα γίνει σαφής, ακολουθώντας τα λόγια του Swami Ji, που αναφέρονται στο βιβλίο του «Sadhna Sutra»: «Αυτό είναι το μόνο βέβαιο,ότι δηλαδή όλοι ψάχνουν για την «ANANDA» δηλ. την Αιώνια μακαριότητα, αλλά δεν υπάρχει ένα μέρος απ’όπου θα μπορούσε να αγοραστεί. Εμείς, λανθασμένα προσπαθούμε να τη βρούμε στον υλικό κόσμο,ο οποίος δεν είναι παρά ένας αντικατοπτρισμός, μια παραίσθηση όασης στην έρημο. Η αιώνια μακαριότητα είναι η φυσική μας κατάσταση, δεν υπάρχει πουθενά αλλού παρά μέσα μας. Όπως ο σπόρος είναι ικανός να αναπτυχθεί σε ένα πλήρες δέντρο επειδή έχει όλα αυτά που απαιτούνται για να γίνει ένα δέντρο μέσα στον ίδιο του τον εαυτό. Αλλά δεν το βλέπουμε, επειδή εξετάζουμε το σπόρο με τα φυσικά μας μάτια. Ομοίως, έχουμε τη δεξαμενή της μακαριότητας, την «PARMATMA» (Παρμάτμα) δηλ.το Θεό μέσα μας. Πρέπει να Τον συνειδητοποιήσουμε από μόνοι μας με το διαλογισμό και άλλες παρόμοιες πρακτικές. Οποιοδήποτε κείμενο ή διδασκόμενο κήρυγμα είναι ατελές, μέχρις ότου εξασκηθεί και συνειδητοποιηθεί από τον ίδιο το μελετητή».

«Αποστολή Αθανασία» από τον Swami Buddh Puri Ji Maharaj

2010-06-15T20:07:00.000-07:00

«Αποστολή Αθανασία»

Η «Αποστολή Αθανασία» στοχεύει στον ερχομό των υπερανθρώπων μέσω της ξεδίπλωσης του αφανούς εσωτερικού δυναμικού στον Άνθρωπο. Επιδιώκει να διευρύνει την πνευματική εμπειρία από το επίπεδο του νου στο βαθμό που ο Θεός, η κινητήρια δύναμη, φανερώνεται στο επίπεδο του φυσικού κόσμου μέσω της αντίληψης των αισθήσεων. Η «Αποστολή Αθανασία» δεν επικεντρώνεται στην ατομική φιλοδοξία, αλλά επιδιώκει να ανυψώσει τη δημιουργία στο σύνολό της. Είναι το επόμενο επίπεδο στην εξέλιξή μας.

Με απλά λόγια, αυτή η Αποστολή δεν είναι τίποτα άλλο από το να ζεις απολαμβάνοντας πλήρως τη ζωή, δηλαδή με Ενέργεια, Έκσταση και Ύπαρξη. Γνωρίζουμε ότι η ύπαρξή μας επεκτείνεται σε διαφορετικές σφαίρες: το σκληρό και απτό Φυσικό, το τρεχούμενο Prana (Πράνα), το απέραντα επεκτατικό Διανοητικό και το απόκρυφο Πνευματικό. Όλα τους είναι οικεία τμήματα της ύπαρξής μας και η Ζωή (Ενέργεια-Έκσταση-Ύπαρξη) θα πρέπει να επεκταθεί πάνω σε όλα αυτά. Αυτή η αποστολή μάς προσφέρει έναν καλά τεκμηριωμένο, μεθοδολογικό τρόπο για να ανταποκριθούμε σε έναν τέτοιο στόχο. Αυτοί οι σπόροι του αιώνιου δέντρου της σοφίας έρχονται σε μας, έχοντας ανθίσει στον ερευνητικό τομέα της ζωής του Swami Buddhpuri. Η Ενέργεια, η Έκσταση και η Ύπαρξη μάς χτυπούν την πόρτα, ενδυμένες σε μια μορφή που είναι η Shakti Kriya Yoga (Σάκτι Κρίγια Γιόγκα)– ένας τρόπος ζωής και διασπείρεται με ανεξάρτητες,ωστόσο βαθιά αλληλένδετες Κriyas (Κρίγιας).

Ο Swami Buddh Puri Ji περί της «Αποστολής Αθανασίας»

Στο επίπεδο της ψυχής όλα είναι ελεύθερα ή χειραφετημένα. Όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά ακόμη και τα ζώα είναι ελεύθερα. Γιατί το Θείο είναι ουσιαστικά κάθε ον, Sat-Chit-Ananda (Σατ-Τσιτ-Άναντα) δηλαδή Προσωποποιημένη Απόλυτη Ύπαρξη – Συνείδηση - Ευδαιμονία. Αλλά η ενεργής πραγματοποίηση αυτού είναι δυνατή μόνο στο ανθρώπινο σώμα, γιατί εκεί οι δυνάμεις διάκρισης έχουν αφυπνιστεί και η διάνοια έχει αναπτυχθεί. «Είμαι η Θεία Ψυχή, πολύ πέρα από τα γηρατειά, τις ασθένειες και το θάνατο». Μια τέτοια συνειδητοποίηση προκύπτει όταν το Θείο Φως κατέρχεται σε μία εσωτερικά προσανατολισμένη, καθαρή διάνοια, όταν η λάμψη της πανταχού εξαπλωμένης Αυτογνωσίας διαχέεται στα συστατικά στοιχεία της διάνοιας. Ένα ον μπορεί στη συνέχεια να αντιληφθεί καθαρά ότι «δεν είναι ένας οργανισμός» που υπόκειται στο θάνατο και στη φθορά, αλλά μία αιωνίως ελεύθερη δύναμη της ζωής.

Ωστόσο, αν και μια τέτοια κατάσταση είναι απαραίτητη, δεν αρκεί για τη Φυσική Αθανασία. Υπάρχει ένας «κόμπος» που επισκιάζει τη νόηση από τον Αληθινό Εαυτό, και διαπερνάται μόνο όταν η Αυτογνωσία αντικατοπτρίζεται στη διάνοια. Παρόμοια με αυτό, διάφοροι άλλοι «κόμποι» υπάρχουν μεταξύ 1) της νόησης και του μυαλού 2) του μυαλού και των αισθήσεων και prana 3) των αισθήσεων και του σώματος . Το λύσιμο όλων αυτών των κόμπων ανοίγει το δρόμο για τη Φυσική Αθανασία. Αυτοί οι τρεις κόμποι και το πρωταρχικό πέπλο (μεταξύ του Εαυτού και της νόησης) συνδέονται πολύ στενά. Αυτές είναι στην πραγματικότητα οι γνωστές 3 ½ περικυκλώσεις (bandhas-μπάντχας) όπου βρίσκεται κρυμμένη η Θεία δύναμη. Αυτή η δύναμη είναι ευρέως γνωστή με το όνομα Kundalini Shakti (Κουνταλίνι Σάκτι). Όταν αυτή η Θεία δύναμη μέσα στο σώμα ανοίξει όλες τις περικυκλώσεις και αφυπνιστεί στην ολότητά της, τότε το φυσικό σώμα επίσης ενδυναμώνεται και γίνεται Θείο εξολοκλήρου, ξεπερνώντας τα ασφυκτικά εμπόδια των γηρατειών-ασθενειών-θανάτου. Στη συνέχεια, η Θεία Συνείδηση με όλο το δυναμισμό της, την ισχύ και την ευδαιμονία της αντικατοπτρίζεται και διαχέεται ακόμη και στα επίπεδα του νου, της prana, των αισθήσεων και του φυσικού σώματος, και δε φθάνει μόνο μέχρι τη διάνοια. Αυτή η κατάσταση ορίζεται ως «Φυσική Αθανασία».

Καθώς κύματα σκέψης ανέρχονται στη νόηση σε ένα συνηθισμένο ανθρώπινο ον, με παρόμοιο τρόπο ισχυρά κύματα Αυτογνωσίας ανέρχονται στο φυσικά αθάνατο σώμα. Η απλή παρουσία ενός τέτοιου όντος γίνεται τότε μια πύλη για την απελευθέρωση πολλών πιστών υποψηφίων. Αυτή η διαδρομή της Απελευθέρωσης των όλων σε ένα ονομάζεται «Φυσική Aθανασία». Ένα μόνο Αθάνατο Σώμα είναι αρκετό για να γίνει μέσο για την έλευση του Θείου στη γη. Ένα τέτοιο σώμα θέτει τις βάσεις για κάθε υποψήφιο ώστε να βαδίσει στο Μονοπάτι της Αθανασίας. Ένας τέτοιος οργανισμός είναι επίσης απελευθερωμένος από το γήρας, από τις αρρώστιες και το θάνατο, καθώς τότε όλες οι σφαίρες, δηλαδή η διάνοια, τα νοητικά και τα σωματικά επίπεδα έχουν μετατραπεί σε έναν ανθισμένο αγρό για τη θεία παράσταση της ένωσης του Shiv και Shakti (Σίβα και Σάκτι). Ο καρπός που σχηματίζεται από αυτήν τη θεϊκή ένωση αποκαλείται "φυσική αθανασία".

Η ελευθερία από τις ασθένειες, το γήρας και το θάνατο είναι ένα κριτήριο για να καθοριστεί ότι η Θεία συνείδηση έχει εκδηλωθεί εξολοκλήρου στο φυσικό σώμα. Η συνείδηση Jiva (Τζίβα) επιτυγχάνεται στο ανθρώπινο σώμα, αφού αναπτύχθηκε μέσω μιας πορείας 8,4 εκατομμυρίων ειδών (yonis-γιόνις). Το ανθρώπινο ον είναι εκείνο το ον στο οποίο οι πνευματικές ικανότητες έχουν αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό. Το επόμενο υψηλότερο στάδιο αυτής της διαδικασίας ανάπτυξης επιτυγχάνεται όταν η νόηση είναι καθαρή και η Αυτογνωσία αντανακλάται στη νόηση. Ποιο στάδιο ανάπτυξης είναι το αμέσως υψηλότερο από αυτό; Ένας Υπεράνθρωπος που γεννιέται με τη Θεία συνείδηση και η δύναμή του αντανακλάται και διαχέεται ακόμη και στο σωματικό επίπεδο. Ένας Υπεράνθρωπος είναι επίσης σωματικά αθάνατος. Ο Θείος Νόμος έχει οδηγήσει το ζώο να φθάσει το ανθρώπινο επίπεδο. Σύμφωνα με τον ίδιο Νόμο, ένα ανθρώπινο ον δεσμεύεται τώρα να εξελιχθεί σε Υπεράνθρωπο.

Η εποχή είναι τώρα ώριμη για την αλλαγή αυτή. Δεν είναι απλώς μια φιλοσοφική ενατένιση, αλλά και μια πρακτική αλήθεια. Το ταξίδι έχει αρχίσει. Ο ίδιος ο στόχος, έχοντας γίνει μια συνειδητή δύναμη, καλεί τους υποψηφίους προς αυτόν. Το πιο σημαντικό γεγονός είναι ότι ένας μεγάλος «κόμπος» μεταξύ των ανθρώπινων και των υπερανθρώπινων επιπέδων έχει διαπεραστεί με μέσα που είναι εύκολα διαθέσιμα, ακόμη και σε έναν κοινό άνθρωπο.

Από την πρώιμη παιδική ηλικία του, ο συγγραφέας αυτών των γραμμών, σχημάτισε εντυπώσεις για τη θεοποίηση του σώματος, παράλληλα με τη σχολαστική εισαγωγή στη μελέτη της λογοτεχνίας του Swami Ramananda(Σουάμι Ραμάναντα) και Shri Aurobindo (Σρι Ορομπίντο) που ήταν άμεσα διαθέσιμες στο σπίτι. Αυτό παρείχε πληροφορίες σχετικά με τις φιλοσοφικές ερμηνείες της θεοποίησης του σώματος. Καθώς περνούσε ο χρόνος, το σώμα μεγάλωσε και αναπτύχθηκε η νόηση. Εφοδιασμένος από τα προηγούμενα samskaras(σαμσκάρας) δηλ. τους καρμικούς σπόρους, η sadhana(σάντχανα) δηλ. η πνευματική προσπάθεια επίσης άνθιζε με μια φυσική ευκολία. Και τότε, μια συνάντηση με τον Shri Gurudeva Swami Dayalu Puri Ji Maharaj (Σρι Γκουρουντέβα Σουάμι Ντιάλου Πούρι Τζι Μαχαράτζ) πρόσθεσε εφόδια στα οράματα του στόχου, που είχε ήδη αρχίσει να ριζώνει. Ο Swami Dayalu Puri Ji, ένας απαράμιλλος λόγιος και ένας διάσημος δάσκαλος της εποχής του, ήταν ο θεματοφύλακας της γενεαλογίας των γιόγκι «Puri Shri Shri 1008», της οποίας ήταν επίσης μέλος o Swami Totapuri Ji (Σουάμι Τοτάπουρι Τζι), ο οποίος είχε μυήσει τον Shri Ramakrishna Paramahamsa (Σρι Ραμακρίσνα Παραμαχάμσα) στο Nirvikalpa Samadhi (Νιρβικάλπα Σαμάντχι). Από την πρώτη κιόλας ευκαιρία, η εσωτερική έμπνευση οδήγησε τον Swami Buddh Puri Ji να αποκηρύξει τα πάντα και να βρει καταφύγιο στα πόδια του Gurudeva.

Αρχικά, η πνευματική προσπάθεια αποτελούνταν από την εξυπηρέτηση του Δασκάλου και την παραμονή κοντά του, το οποίο παρείχε επίσης ευκαιρία για τη μελέτη των Γραφών στο πιο αληθινό πνεύμα τους, δηλαδή απευθείας από ένα φωτισμένο Δάσκαλο. Απαγγελία και διαλογισμός του Gurumantra (Γκουρουμάντρα) έγινε ένα οικείο μέρος της ζωής. Το μυαλό και η καρδιά έγιναν τόσο πολύ απορροφημένα στη sadhana, που δε λάμβαναν υπόψη τις δραστηριότητες του κόσμου. Ο χρόνος περνούσε έτσι. Τότε ολομιάς, η Υπέρτατη Αλήθεια ήρθε να αντικατοπτριστεί ξεκάθαρα στη διάνοια, με τη χάρη του γκουρού. Όλες οι αμφιβολίες και οι αυταπάτες ξεπεράστηκαν. H παλλόμενη σοφία: "Manobudhyahankaar chittaani naaham, shivouham shivouhamshivouham-shivouham ..." (Δεν είμαι ο νους, η διανόηση ή το εγώ. Είμαι το Θείο, Θείο και πράγματι το Θείο (δηλ.Απόλυτη

Ύπαρξη - Συνείδηση - Ευδαιμονία προσωποποιημένες) ήρθε σαν βροντή στη διανόηση. Αυτή η συνειδητοποίηση ήρθε να εισχωρήσει όχι μόνο στη διάνοια, αλλά και στις λεπτές σφαίρες του νου και της prana, που συνδέονται άμεσα με την πνευματική «θήκη» (Kosas-Κόσας). Οι αδιάκοπες αντηχήσεις των εξαιρετικά λεπτών nada anahata(νάντα ανάχατα) δηλ.των ευδαίμονων πεντακάθαρων ήχων άρχισαν να πάλλονται εντός του.

Ήταν πλέον η ώρα για την τελευταία πράξη του παιχνιδιού από τα δρώμενα της ζωής του Gurudeva εδώ. Εγκατέλειψε το φυσικό του σώμα στις 23 Ιανουαρίου του 1983 που συνέπεσε με την 7η ημέρα του Paush (ινδικού ημερολογιακού μήνα). Μέχρι στιγμής η θεϊκή λάμψη του Gurudeva είχε κυριεύσει το όραμα, αλλά τώρα και ο κόσμος συσπειρώθηκε, ζητώντας να γίνει αντιληπτό. Οι άνθρωποι προσπάθησαν να τον περιπλέξουν στις ευθύνες του ashram(άσραμ), του ερημητηρίου/πνευματικού κέντρου. Αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό. Το εσωτερικό κάλεσμα ήταν σθεναρό. Το περίγραμμα ενός επεκτατικού στόχου αναδυόταν πριν γίνει αντιληπτό. Αυτό το ευρύ όραμα δε θα μπορούσε να περιορίζεται στα όρια της λειτουργίας ενός ashram. Κάποιοι πρότειναν : «Εξασκηθείτε παραμένοντας στο ashram. Εδώ θα ανταποκριθούμε σε όλες τις ανάγκες σας. Γιατί να πρέπει να ζείτε σε ένα ανασφαλές και άγνωστο μέρος εκεί έξω; ». Όμως, όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί δε θα μπορούσαν να αποτρέψουν αυτήν την ύπαρξη να ξεπεράσει όλα τα είδη των δεσμεύσεων και να περιπλανηθεί ελεύθερα στο μοναχικό δρόμο. Ο στόχος επεκτεινόταν συνεχώς. Η Θεία Συνείδηση, που διαχέεται στη διάνοια, δε μπορούσε να δώσει πλήρη ικανοποίηση. Αυτό μάλλον δημιούργησε περισσότερα ερωτήματα. Γιατί θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στη διάνοια; Γιατί δεν μπορεί να κατέβει και να εκδηλωθεί ακόμη και στο φυσικό επίπεδο; Θα μπορούσε η Θεία Συνείδηση, που αντανακλάται μόνο στη νόηση, να εξασφαλίζει πλήρη ελευθερία από τα γηρατειά, τις αρρώστιες και το θάνατο, ενώ κατοικεί στο ίδιο σώμα; Οι εντυπώσεις της θεοποίησης του σώματος, βλαστημένων στην παιδική ηλικία, σύμφωνα με τα samshkaras των προηγούμενων γεννήσεων, αποκτούσαν δεσπόζουσα θέση. Ήταν έντονα αισθητό ότι μέχρι η Θεία Συνείδηση να κατέβει στο επίπεδο του νου, στο prana, και στο φυσικό σώμα, το ταξίδι παραμένει ανολοκλήρωτο.

Ο καθένας είναι ελεύθερος στις σφαίρες πέρα από το μυαλό και τη νόηση. Η πρακτική θα φθάσει την τελειότητα, όταν η Θεία συνείδηση βιώνεται σ υνεχώς και στο σύνολό της, ενώ ζει στο σώμα. Όχι μόνο η διάνοια, αλλά ολόκληρο το σώμα θα φωτιστεί με το Θεϊκό Φως. Σε τι χρησιμεύει η Θεία Γνώση όταν δεν μπορεί να απαλλάξει το σώμα από τις αρρώστιες και τα γηρατειά ; Πώς μπορεί να συνυπάρξει η Θεία ευδαιμονία μαζί τους; Πώς μπορεί η έκταση και η ευδαιμονία της Θείας γνώσης να περιορίζονται στα όρια και στη δουλεία των αισθήσεων του σώματος; Πώς μπορεί το μίγμα άμμου και ζάχαρης να έχει ολόγλυκη γεύση; Η απελευθέρωση που φαντάζεται κανείς ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μετά το θάνατο ή μετά την εξόντωση των karmas (κάρμας) θα μπορούσε να είναι μόνο ένα μέσο για την ειρήνευση του μυαλού. Εάν η απελευθέρωση δεν μπορούσε να επιτευχθεί όντας στο σώμα, τότε πώς θα ήταν δυνατό να επακολουθήσει αργότερα;

Οι Βέδες διακηρύσσουν: « Na rogo tasya jara na mrityu praptasya yogagnimayam shariram» (Αυτός είναι πέρα από την ασθένεια, το γήρας και το θάνατο και επιτυγχάνει ένα σώμα φωτισμένο από τη φωτιά της γιόγκα). Πολλές παρόμοιες αποδείξεις, πολλές ρήσεις των Αγίων διακηρύσσουν ότι ήταν πράγματι δυνατή η απαλλαγή από αρρώστιες-γήρας-θάνατο, ενώ το ίδιο το σώμα, αποκτούσε μία ακτινοβόλα μορφή του Θείου. Αλλά ούτε το μονοπάτι ούτε η πρακτική αυτή είχαν εξηγηθεί σαφώς. Μερικές φορές ο Swami Buddh Puri Ji είχε επίσης την άποψη ότι θα μπορούσε να είναι δυνατόν να είχαν γίνει τέτοιες μυστικιστικές πρακτικές στους προηγούμενους αιώνες. Αλλά στη σημερινή εποχή, όπου το σώμα βρίσκεται σε χονδροειδές επίπεδο, όπου επικρατεί αφθονία των ασθενειών και γηρατειών, όπου το σώμα είναι ακόμα υπόδουλο στην τροφή κλπ. , τότε ίσως δεν είναι δυνατή η διεξαγωγή τέτοιου είδους πρακτικών. Ακόμα η αναζήτηση συνεχιζόταν. Το άνοιγμα προς αυτό το μονοπάτι αναζητούνταν έντονα.

Τα βασικά εμπόδια σε αυτές τις μυστικιστικές πρακτικές, είχαν καταστεί σαφή. Ήταν η χονδρότητα στο σώμα και ο λόγος για τον οποίο υπήρχε εξάρτηση από τα τροφή και το νερό. Αλλά ο τρόπος για να υπερβούμε αυτά τα εμπόδια ήταν ακόμα ασαφής. Το ίδιο το σώμα είναι το θεμέλιο για την αντίληψη του εαυτού μας. Αλλά όντας χονδροειδές και περιορισμένο στη φύση του,το φυσικό σώμα δεν επιτρέπει την αυτοαντίληψη, που αντικατοπτρίζεται στη διάνοια, να εκδηλωθεί σε αυτό. Η εμπειρία της αυτοαντίληψης εξακολουθεί να δυσχεραίνεται και να περιορίζεται από τις δυνατότητες του σώματος και των αισθήσεων. Για τη Φυσική Αθανασία, ένας τρόπος πρέπει να βρεθεί ώστε να γίνει μετουσίωση στο σώμα, πέρα από την έμφυτη χονδρότητά του και τους περιορισμούς του. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να βρεθεί μια πρακτική που θα απαλλάξει το σώμα από την εξάρτησή του στη χονδροειδή τροφή και στο νερό. Αυτό θα μπορούσε να διευκολυνθεί με την εξεύρεση μιας ενεργειακής διατροφής, η οποία να είναι ελεύθερη από τα περιττά ενυπάρχοντα στοιχεία. Μια τέτοια ενεργειακή διατροφή, μαζί με μια απλή διαδικασία αφομοίωσης, θα άνοιγε την πόρτα για μυστικιστικές πρακτικές για ένα γιόγκι και θα γινόταν επίσης ένα είδος ελιξιρίου-φαρμάκου για τους ασθενείς και τους πάσχοντες. Η sadhana, συνεχής και καρποφόρος μέσω της χάρης του γκουρού, πορευόταν αρκετά φυσιολογικά,και μερικές φορές ακόμη και ασυνείδητα, στο πρωταρχικό μονοπάτι της αθανασίας. Πολλές βαθυστόχαστες πρακτικές, αποκάλυπταν τώρα τα μυστήρια τους, εντελώς αναπάντεχα (η συζήτηση τους θα ήταν εκτός θέματος σε αυτό εδώ το σημείο). Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της φάσης συνέχισε να το περνά στις χιονοστολισμένες κοιλάδες και στις σπηλιές των Ιμαλαΐων.

Tο έτος 2002, αυτή η ύπαρξη ήταν βυθισμένη σε sadhana μαζί με μερικούς υποψηφίους στο Sharti (ένα μέρος κατάλληλο για ασκητισμό, με ψηλές κορυφές και πολλούς καταρράκτες) στο Himachal Pradesh. Όντας περιβαλλόμενο από υψηλές κορυφές, ήταν περασμένη η ώρα όταν ο Surya Deva (Σούρια Ντέβα) δηλ.ο ήλιος εθεάθη. Ήταν σχεδόν εννέα το πρωί. Καθώς αυτή η ύπαρξη (δηλ. ο Swami Buddh Puri Ji) βγήκε από το ασκητικό κελί του, ξαφνικά προσηλώθηκε σε μια διαρκή ενατένιση του λαμπερού χρυσού ήλιου, που είχε μόλις ανατείλει πάνω από τις ψηλές κορυφές. Φαινόταν σαν ο ίδιος ο ήλιος να προσελκύει αυτήν την ύπαρξη μέσω της συμπονετικής δύναμής του. Τα μάτια έμειναν ανοιχτά όπως ήταν. Και ιππεύοντας στο άρμα των ηλιοφώτιστων ακτίνων, η ευγενής δύναμη του Surya Deva άρχισε να εισέρχεται στον εγκέφαλο. Σε ένα χρονικό διάστημα λίγων λεπτών, δημιουργήθηκε μια κατάσταση που θα γινόταν εφικτή μετά από μακροχρόνιο διαλογισμό. Σημαντικό επίσης ήταν και το γεγονός ότι τα μάτια ήταν πλήρως ανοικτά.

Αυτή ήταν η θαυμαστή γένεση της «Siddhamrit Surya Kriya Yoga» (Σίντχαμριτ Σούρια Κρίγια Γιόγκα) , το στήριγμα της πρακτικής της Αποστολής Αθανασίας. Η εμπειρία αυτή δοκιμάστηκε και επιβεβαιώθηκε με σημείο αναφοράς τις Βέδες και τις ρήσεις των Αγίων. Η πόρτα για το θεϊκό μονοπάτι της Φυσικής Αθανασίας είχε ανοίξει.

Το εκπληκτικό γεγονός ήταν ότι η ίδια η Surya Kriya Yoga ήταν αρμόδια για την επίτευξη του μεγάλου στόχου της Φυσικής Αθανασίας των Mahayogis(Μαχαγιόγκις). Ήταν επίσης ένα αναζωογονητικό θείο δώρο για τους ασθενείς και τους πάσχοντες. Με βάση την προσωπική εμπειρία, αλλά και τις εμπειρίες και τις ικανότητες πολλών έμπειρων ασκούμενων, έχει διαιρεθεί σε επτά επίπεδα έντασης.

Η πρώτη δοκιμή για την πρακτική αυτή στο μεγάλο δρόμο της Φυσικής Αθανασίας ήταν να αποδειχτεί αν ένα άτομο θα μπορούσε να διατηρείται χωρίς τροφή και νερό και να καταφέρνει ωστόσο να αισθάνεται πιο υγιής και πιο ενεργητικός. Πολλοί υποψήφιοι πειραματίστηκαν συλλογικά και τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά ικανοποιητικά και ενθαρρυντικά. Ήταν πράγματι εκπληκτικό, παρότι η διαβίωση γινόταν χωρίς τροφή, γάλα, φρούτα, ακόμη και νερό, για χρονικό διάστημα έως και επτά ημερών, το σώμα να παραμένει γεμάτο Shakti prana (Σάκτι Πράνα) δηλ.Ζωτική Δύναμη. Η αυξημένη ζωτικότητα δοκιμάστηκε μέσω υψηλών προσπαθειών και χρονοβόρων αγώνων στην padmasana (παντμάσανα).

Ακόμη και αυτές οι εξαιρετικές επιτυχίες θεωρούνται ως αρχικά μόνο οροσήματα στην πορεία της «Αποστολής Αθανασίας». Έγιναν εφικτές, μόνο επειδή το σώμα μπορούσε να αφομοιώσει άμεσα τη θρεπτική ενέργεια από τον ήλιο, μέσω της Siddhamrit Surya Kriya Yoga (SSKY). Το σημείο που πρέπει να τονιστεί εδώ είναι ότι αυτά δεν έγιναν εφικτά μόνο μία φορά.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι είναι αδύνατο να στεφθούν από πλήρη επιτυχία οι πρακτικές της Φυσικής Αθανασίας, χωρίς να επιτευχθεί πλήρης απελευθέρωση από την τροφή και το νερό. Επιπλέον, η απελευθέρωση από την τροφή και το νερό, αν και απαραίτητη, δεν επαρκεί για τη Φυσική Αθανασία.

Αφοσιωμένοι υποψήφιοι συνεχίζουν να εξελίσσουν περαιτέρω τα επιτεύγματα που κατορθώθηκαν σε αυτές τις ειδικές ασκήσεις και να προχωρούν παραπέρα στις πρακτικές του Khechari mudra (Κετσάρι μούντρα), Urdhwa Shambhavi mudra(Ούρντχβα Σαμπχάβι μούντρα), Kriya Kundalini Pranayama (Κρίγια Κουνταλίνι Πραναγιάμα), Shambhavi Nada Kriya (Σαμπχάβι Νάντα Κρίγια), που περιλαμβάνουν τα υψηλότερα επίπεδα της Surya Kriya Yoga. H Agni Kriya Yoga (Άγκνι Κρίγια Γιόγκα), η συμπληρωματική πρακτική της άμεσα καρποφόρας Surya Kriya Yoga, έχει επίσης αποδειχθεί ότι είναι εξαιρετικά ενεργητική και είναι πάρα πολύ εύκολο να εκτελεστεί, ακόμη και από κάποιον νοσούντα ή αρχάριο.

2010-06-09T23:55:00.000-07:00

Surya Kriya

Siddhamrita Surya Kriya Yoga (SSKY) - Eπισκόπηση
Υπάρχουν δύο δρόμοι για την αφύπνιση, της ανόδου και της καθόδου. Η άνοδος είναι πρόκληση και απαιτεί υπέρτατες προσπάθειες. Για παράδειγμα, η παραδοσιακή Pranayama (Πραναγιάμα) περιλαμβάνει τον καθαρισμό των μανδυών του σώματος, τη συγκέντρωση της ζωτικής δύναμης εσωτερικά (βήμα ανά βήμα) και στη συνέχεια την ανύψωσή της στον εγκέφαλο. Η Siddhamrita Surya Kriya είναι μια πορεία καθόδου της ζωτικής δύναμης,ευκολότερη και άκρως πιο καρποφόρα. Η ζωτική δύναμη διοχετεύεται στον εγκέφαλο από την άμεσα διαθέσιμη πηγή, τον ήλιο. Κατεβαίνει, καθαρίζοντας και αναζωογονώντας όλες τις πτυχές της ύπαρξής μας κατά τη διαδικασία. Το έργο γίνεται από τον ήλιο. Το μόνο που έχουμε να μάθουμε είναι να την κατευθύνουμε εσωτερικά. Είναι μια εξαιρετική για τη σημερινή εποχή άσκηση, δεδομένου ότι χρησιμοποιεί το καλύτερο στοιχείο του ανθρώπου σήμερα: τον εγκέφαλο (τη ρίζα του δένδρου του σώματος). Εξασκείται από σχεδόν 90.000 ασκητές τα τελευταία 6 χρόνια, δίνοντας σχεδόν θαυμαστά αποτελέσματα όσον αφορά στην πρόκληση της αίσθησης ευεξίας, τη θεραπεία πολλών σοβαρών ασθενειών και την πνευματική εξέλιξη.
Η διαδικασία αποτελείται στην ουσία από 7 στάδια που περιλαμβάνουν διάφορες εσωτερικές πρακτικές όπως η Khechari, Shambhawi, Nauli, Kriya Kundalini, Pranayama κλπ. Το τρίτο στάδιο κορυφώνεται με την πραγματοποίηση της εντελώς υγιούς κατάστασης της φυσικής ύπαρξης μας. Το έβδομο στάδιο προτείνεται ώστε να αποκορυφωθεί η έλευση της υπεράνθρωπης συνείδησης. Ωστόσο, η SSKY δεν είναι ούτε ηλιοθεραπεία, ούτε ενατένιση του ήλιου, ούτε μια μορφή χαιρετισμού του,αλλά καθαρά μία τεχνική διαλογισμού βασισμένη στον ήλιο.

SSKYoga-Ένα θαυματουργό Δώρο
Ο Swami Ji, μια φορά που κατασκήνωνε στο Sharti, ολοκλήρωσε την καθημερινή άσκησή του λίγο νωρίς και βγήκε από το δωμάτιό του. Ήταν ακριβώς τότε που ο ήλιος είχε αρχίσει να ξεπροβάλει πάνω από τα ψηλά βουνά. Υπήρχε κάποια ιδιαίτερη γοητεία στον ήλιο εκείνη τη μέρα ή μπορεί ο Swami Ji να εμπνεύστηκε από κάποια εσωτερική έκκληση έτσι ώστε, μόλις τα μάτια του πήραν μια γρήγορη θέαση του ανατέλλοντος ηλίου, έμειναν προσηλωμένα σε αυτόν για αρκετά λεπτά. Και σε αυτά τα λίγα λεπτά ένιωσε μια απέραντη χαρά, ειρήνη και μια ισχυρή ροή της ενέργειας στη Sushumna (Σουσούμνα) που είχε παλαιότερα αισθανθεί μόνον όντας σε βαθύ διαλογισμό.

Έλαβε την εικόνα. Εδώ και πολλά χρόνια ζητούσε από τους ανθρώπους να αναπνέουν μέσα από τα μάτια, αλλά κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει πώς. Και ο ίδιος απολάμβανε την πρακτική εφαρμόζοντάς την στον εαυτό του, αλλά δεν ήταν σε θέση να τη μεταδώσει στους άλλους μιας και η ιδέα της χρήσης των ματιών για κάτι διαφορετικό από τη συνηθισμένη λειτουργία τους ήταν κάτι μη αποδεκτό. Ανακάλεσε τα λόγια του μεγάλου στοχαστή Ορομπίντο ο οποίος είχε πει κάποτε: «Εάν μπορούσαμε μοναχά να βρούμε μια τροφή γεμάτη φως, θα μπορούσαμε να εξελιχθούμε στο επόμενο στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης και να μετατρέψουμε αυτό το ίδιο το σώμα μας, σε θεϊκό και λαμπερό». Και ιδού,μέσα σε μόνο λίγα λεπτά ήταν πλήρης, χρησιμοποιώντας μόνο τα μάτια του. «Εύρηκα!»... ίσως να φώναξε, τόσο ικανοποιημένος όπως ήταν από αυτήν τη φώτιση. Κατάλαβε αμέσως ότι είχε έρθει η στιγμή για την έναρξη της επόμενης πολυαναμενόμενης εξέλιξης του ανθρώπου, από άνθρωπο σε υπεράνθρωπο.
Ήταν μία πρώιμη ημέρα του Μαΐου του 2002. Αρχικά, είπε σε μερικούς από τους ειλικρινείς μαθητές του να ελέγξουν αυτό το εύρημα και μόνοι τους. Ενθουσιάστηκαν και αυτοί επίσης με την ιδέα και άρχισαν μια πάγια τακτική εξάσκηση, μόνο και μόνο για να διαπιστωθεί αν ήταν κάτι πολύ περισσότερο από απλή τροφή. Σύντομα αυτό επιβεβαιώθηκε, πίσω στο Malke Ashram, δύο μήνες μετά την ανακάλυψη, ενώ το όνομα Siddhamrit Surya KriyaYoga δεν είχε ακόμη επινοηθεί και οι μέθοδοι δεν ήταν συστηματοποιημένες σωστά. Τότε μερικές οικογένειες ήρθαν να επισκεφθούν τον Swami Buddh Puri Ji. Οι περισσότεροι από αυτούς τους επισκέπτες ήταν αφιερωμένοι πάρα πολύ στη sadhna και έτσι ο Maharaj Ji τούς μίλησε για αυτή τη νέα εφεύρεση και τους ζήτησε να την εξασκήσουν μαζί του το απόγευμα, πράγμα που και έκαναν. Και προς έκπληξη αυτών καθώς και όλων των παρευρισκομένων εκεί, υπήρξε μια κυρία, που υπέφερε έντονα σωματικά. Η ταραχώδης και εξαντλητική διαδρομή τής είχε προκαλέσει σοβαρούς πόνους στο σώμα και ημικρανίες και είχε ήδη χαμηλή πίεση αίματος, παρόλα αυτά ανάρρωσε πλήρως σε αυτό το ημίωρο της πρακτικής. Όλοι έμειναν κατάπληκτοι από την άμεση θεραπεία και ο Maharaj Ji είχε τη διορατικότητα να επεκτείνει περαιτέρω το πείραμα με τη συμμετοχή περισσότερων από εκατό ατόμων διαφορετικής ηλικίας, φύλου, τρόπου ζωής και ασθενειών. Ήταν Σεπτέμβριος του 2002 κατά τη διάρκεια της «Navratri Sadhna» (Ναβράτρι Σάντχανα). Στην πρώτη κιόλας συγκέντρωση, παρόλο που δε γνώριζαν ακριβώς τι έκαναν, όλοι αισθάνθηκαν ενεργητικότητα και χαλάρωση, τόσο σε σωματικό όσο και ψυχικό επίπεδο. Ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι και οι νοσούντες αισθάνθηκαν απόλυτη και σημαντική βελτίωση στα προβλήματά τους. Από τότε χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν αποκομίσει τα οφέλη της πρακτικής αυτής, σε μια ποικιλία ασθενειών τόσο ψυχικών, όσο σωματικών και πνευματικών. Οι περισσότερο κοινές ασθένειες όπως ασθενής όραση, σωματικός πόνος και αδυναμία, κοινό κρυολόγημα και βήχας, κεφαλαλγία, δυσκοιλιότητα και άλλες πεπτικές διαταραχές, διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, δερματικές αλλεργίες και αϋπνία ήταν οι πρώτες που θα βελτιωνόντουσαν. Αλλά και χρόνιες ασθένειες όπως διαβήτης, άσθμα, ημικρανίες, ιγμορίτιδα, προβλήματα αρτηριακής πίεσης, ρευματικοί πόνοι, πρωτογενής λέπρα (λευκές κηλίδες στο δέρμα), κατάθλιψη, υπέρταση, φοβίες και πολλά άλλα ψυχικά και σωματικά προβλήματα παρουσίασαν αξιοσημείωτη ανάρρωση μετά από πάγια πρακτική λίγων μηνών.

«Μόνο ένα υγιές σώμα μπορεί να έχει ένα υγιές μυαλό και το υγιές μυαλό είναι η βάση κάθε πνευματικής ανάπτυξης» συχνά λέει ο Maharaj Ji. Επίσης, «πνευματικότητα ή θρησκεία δε συνεπάγεται ακολουθία συγκεκριμένων πίστεων ή δογμάτων ή αιρέσεων ή εκτέλεση ορισμένων τελετουργικών,αλλά σημαίνει να βλέπουμε το πνεύμα σε όλους και να συμβάλλουμε στη συνολική ανάπτυξή του, σύμφωνα με το θεϊκό σχέδιο." Παραπέμπει σε διάφορες Γραφές ως αποδεικτικά στοιχεία που μιλούν για το θεϊκό σώμα ή το υπεράνθρωπινο και δίνει ως παράδειγμα τις ζωές των Αγίων, οι οποίοι μετέτρεψαν το ίδιο το φυσικό σώμα τους σε ένα θεϊκό και δεν άφησαν κανένα ίχνος πίσω τους . Προφανώς, αυτή η ακράδαντη πεποίθηση και η εκτεταμένη ενδοσκόπηση τον έκανε να εξελίξει την κρυφή γνώση στη μορφή της SSKY για τη συνολική ανάπτυξη του ανθρώπινου γένους.

Siddhamrit Surya Kriya Yoga (SSKYoga): αυτό το όνομα αποδίδει πλήρως τη διαδικασία και το στόχο αυτής της sadhana. «Siddha» (Σίντχα) σημαίνει το «θείο υπεράνω όλων», η κεφαλή που ονομάζεται «Sahasrara» (Σαχάσραρα) ή αλλιώς «Siddha Kshetra» (Σίντχα Κσέτρα) και από αυτό, όλοι οι χυμοί της ζωής εκκρίνονται, ώστε να τραφεί το σώμα και να παραχθεί ενέργεια για την εκτέλεση όλων των εγκόσμιων δραστηριοτήτων. Στις Γραφές αυτοί οι χυμοί ονομάζονται «Amrit» (Αμρίτ) ενώ οι γιατροί και οι επιστήμονες τους αναφέρουν ως ορμόνες και τους θεωρούν απαραίτητους για τη ζωή. Ο «Surya», δηλ.ο ήλιος , όπως όλοι γνωρίζουμε είναι η απόλυτη πηγή ενέργειας και η βάση ολόκληρου του σύμπαντός μας, αλλά στο σώμα έχουμε επίσης ένα ενεργειακό κέντρο που βρίσκεται κοντά στον αφαλό και που ονομάζεται επίσης «Surya» του σώματος. Κανονικά αυτή η επίδραση του ήλιου ή το κέντρο της ενέργειας στο σώμα είναι αδρανής ή πολύ νωθρή, τόσο που ο οργανισμός να μην είναι σε θέση να ξεφορτωθεί όλη τη «λάσπη» δηλ.τη χονδροειδή τροφή και τα «απορρίμματα» δηλ.τα άχρηστα υποπροϊόντα και μάλλον εξακολουθεί να τα αποθηκεύει ως επακόλουθο των τροφίμων και άλλων προσλήψεων μέσω των αισθητηρίων οργάνων μας. Μόλις ανατείλει αυτός ο ήλιος μπορεί να καθαρίσει όλα αυτά τα περιττά στοιχεία με τις φλόγες του και τότε δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στην περιοχή του αφαλού, αλλά θα επεκταθεί για να καλύψει ολόκληρο το σώμα και θα φθάσει μέχρι τη Siddha Kshetra, στην κορυφή του κεφαλιού. Τότε αυτή η θερμότητα θα αυξήσει την έκκριση του νέκταρ, που με τη σειρά του θα αναζωπυρώσει περαιτέρω τη θερμότητα ώστε και οι δύο να αλληλοτροφοδοτηθούν. Σε αυτήν την κατάσταση το σώμα δε θα απαιτούσε την εξωτερική πρόσληψη τροφίμων ή άλλων ομοειδών τους και θα αποκαλούνταν ως πραγματικά αυτάρκες ή «Poorna» (Πούρνα),δηλαδή Ολοκληρωμένο. Τότε, αυτό το ίδιο το σώμα θα μετατρεπόταν σε θεϊκό και θα συγχωνευόταν σε αυτό. Όμως, όπως έχουμε δει αυτό δεν μπορεί να συμβεί από μόνο του, αλλά κάποια δράση ή «Kriya» απαιτείται για αυτό. Πρόκειται για αυτό που στοχεύει η SSKY, παρακείμενα των Shiv & Shakti ή Siddha Amrit & Surya μέσω της δράσης «Kriya». Αυτό μπορεί επίσης να κληθεί ως αφύπνιση και πρόοδος της Kundalini.
Ο Σουάμι Τζι έχει υποδιαιρέσει την SSKY σε επτά διαφορετικά στάδια, τα τρία πρώτα εκ των οποίων στοχεύουν στην ολιστική υγεία (σωματική, ψυχική και κοινωνική) και απαιτούν πολύ λιγότερο χρόνο και προσπάθεια, ενώ τα υπόλοιπα ακόλουθα τέσσερα είναι σχεδιασμένα για την πνευματική ανάπτυξη και απαιτείται πλήρης αφοσίωση και ισχυρή βούληση. Η καλύτερη πτυχή αυτής της πνευματικής προσπάθειας είναι ότι οποιοσδήποτε μπορεί να την πραγματώσει με την ίδια ευκολία, παρά τις διαφορές όσον αφορά στην υγεία, στο περιβάλλον και στην πνευματική ανάπτυξη. Οι άνθρωποι που είναι σε κακή φυσική κατάσταση μπορούν να παραλείψουν τις στάσεις του σώματος και τις κινήσεις των χεριών,εάν αδυνατούν να τις εκτελέσουν και μπορούν να εξασκήσουν την πρακτική καθισμένοι σε μια καρέκλα ή ένα κρεβάτι ανάλογα με την υγεία τους και να αποκομίσουν τα οφέλη, ενώ οι διανοητικά ανίκανοι ή άτομα με ειδικές ανάγκες μπορούν να καθοδηγούνται από τους συνοδούς τους και να εξακολουθούν να επωφελούνται εξίσου. Από την άλλη πλευρά, τα άτομα με υγιές σώμα και μυαλό μπορούν να επιλέξουν την ανελικτική εκπαίδευση και μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην κοινωνία με την πρακτική SSKY, επιπροσθέτως της προσωπικής τους πρακτικής, η οποία θα προσθέσει επιπλέον ισχύ και στην πνευματική τους εξέλιξη. Τα βήματα περιγράφονται παρακάτω εν συντομία:
Βήμα πρώτο:

Ο καθένας και όλοι μπορούν να ξεκινήσουν σε αυτό το επίπεδο. Η καλύτερη επιλογή για έναν αρχάριο είναι να ενταχθεί για μία εβδομάδα στην πνευματική συγκέντρωση που πραγματοποιείται είτε στη δική του πόλη ή στο ashram για να λάβει την πλήρη εικόνα περί της SSKY. Σε αυτό το πρώτο βήμα, μισή ώρα κάθε φορά είναι αρκετή, αλλά η συχνή άσκηση δύο φορές την ημέρα (πρωί και βράδυ) είναι εξίσου απαραίτητη.

Ο ιδανικός χρόνος για την πρακτική είναι όταν ο ήλιος έχει μόλις ροδίσει το πρωί και όταν είναι υποφερτός προς το βράδυ. Ο ασκούμενος πρέπει να καθίσει σε άνετη στάση διατηρώντας τη σπονδυλική στήλη,όρθια φορώντας ελαφριά ρούχα. Πρέπει να είναι άμεσα εκτεθειμένος στον ήλιο με τα μάτια κλειστά και το κεφάλι ακάλυπτο. Μία σημαντική προφύλαξη που πρέπει να πάρει ο ασκούμενος είναι ότι πρέπει να έχει άδειο ή ελαφρύ στομάχι για αυτήν την πρακτική. Καταρχήν, συνιστώνται η χρήση των παλαμών (για να απορροφηθεί πλήρως το φως και να ξεκουραστούν τα μάτια) και διάφορες άλλες ασκήσεις, για τη χαλάρωση και ενίσχυση των ματιών που είναι το πρωταρχικό όχημα του φωτός που εισέρχεται στο σώμα. Κατόπιν, ασκείται τεχνική αναπνοής σε τρία βήματα για την επίτευξη πλήρων αναπνοών της γιόγκα.

Η Agnisar (Αγκνισάρ) διεγείρει επίσης την απορρόφηση φωτός μέχρι πολύ βαθιά στο σώμα. Μετά από αυτά, το Shakti Mantra (Σάκτι Μάντρα) και το Surya Gayatri Mantra (Σούρια Γκαγιάτρι Μάντρα) ψάλλονται σε διάφορες στάσεις και κινήσεις των χεριών. Τέλος,οι ασκητές ξαπλώνουν μπρούμυτα και αναπαύονται σε στάση Shithilasana (Σιτχιλάσανα).
Αυτή η απλή πρακτική λειτουργεί θαυμάσια για την εξομάλυνση πεπτικών διαταραχών, την εμβάθυνση του ύπνου, τη βελτίωση της όρασης, την επούλωση πονοκεφάλων και άλλων σωματικών πόνων, την ανάκτηση από αδυναμία και πολλών άλλων ασθενειών, σωματικών ή ψυχικών. Η ένταση και η κατάθλιψη επίσης θεραπεύονται, ιδίως με το βαθύ ύπνο και την ανάπτυξη δυνατού στομαχιού.

Βήμα δεύτερο:

Μετά την ολοκλήρωση του πρώτου βήματος και αφού αποκομισθούν όλα τα οφέλη του, μπορεί κανείς να προχωρήσει στο δεύτερο επίπεδο. Η έναρξη για αυτό το βήμα δίνεται συνήθως στο ashram με τυπικές ασκήσεις, καθώς υπάρχουν ορισμένες δοκιμές ώστε να πληρεί κανείς τις προϋποθέσεις εκ των προτέρων. Κάποιος μπορεί να εισέλθει σε αυτό το επίπεδο, σε πολύ περισσότερο ή πολύ λιγότερο από έξι μήνες, ανάλογα με τη φυσική και ψυχική κατάσταση, αλλά και τις εμπειρίες που συγκεντρώθηκαν μέσω της SSKY. Το επίπεδο αυτό απαιτεί τουλάχιστον εννέα μήνες τακτικής άσκησης για μία ώρα, δύο φορές την ημέρα. Εκτός από τις πρακτικές που διδάσκονται στο πρώτο επίπεδο για τον καθαρισμό και την ενεργοποίηση της αύρας υπάρχουν τεχνικές που έχουν εισαχθεί σε αυτό το επίπεδο. Οι ασκήσεις των αυτιών, της γλώσσας και του λαιμού επίσης προστίθενται.

Η Agnisar αυξάνεται σε επαναλήψεις μέχρι 500 φορές και οι κινήσεις των χεριών επίσης τροποποιούνται. Η κύρια προσθήκη σε αυτή τη φάση είναι το ελαφρό άνοιγμα των ματιών. Ξεκινώντας από ένα μόνο λεπτό, ο χρόνος διατήρησης των ματιών ανοιχτών αυξάνεται σταδιακά κατά ένα λεπτό κάθε εβδομάδα μέχρι κάποιος να φθάσει στο ήμισυ της πρακτικής με μισάνοικτα τα μάτια και επίσης χωρίς να ανοιγοκλείνουν. Η τακτική άσκηση καταργεί τη «σκόνη» και τη «βρωμιά» που συλλέγονται στα νεύρα και τα ανοίγει μέχρι να λάβουν την καθαρή ενέργεια. Αυτό χαλαρώνει τα ασφυκτικά εμπόδια του συνόλου των ασθενειών και παθήσεων. Το σώμα παρουσιάζει βελτίωση, ακόμη και σε μακροπρόθεσμες περιπτώσεις και σε χρόνιες παθήσεις. Τώρα οι ηλιακές ακτίνες διεισδύουν στο σώμα λίγο πιο βαθιά και βοηθούν στην απαλλαγή του από θυμό, λαγνεία, απληστία και άλλες τέτοιες ιδιοσυγκρασίες. Η ανάγκη για φαγητό και ύπνο μειώνονται σταδιακά,καθώς η συγκέντρωση και η εσωτερική ειρήνη αυξάνονται σταδιακά.

Βήμα τρίτο:Μόλις τα μάτια παραμείνουν σταθερά για μισή ώρα σε ελαφρώς ανοικτή θέση, τότε κάποιος μπορεί να αναζητήσει το τρίτο επίπεδο. Αυτό μπορεί να ονομαστεί ως μεταβατικό επίπεδο, μιας και στην προκειμένη περίπτωση, κάποιος μπορεί να επιλέξει να μείνει μόνο ως σωματικά, ψυχικά και κοινωνικά υγιής προσωπικότητα ή μπορεί να αποτολμήσει την αήττητη πορεία της υλοποίησης του εαυτού του μέσα από την προώθησή του σε επόμενα επίπεδα.
Η μύηση στο επίπεδο αυτό χορηγείται μόνο σε ειδική συνεδρίαση που πραγματοποιείται για αυτό το σκοπό, αλλά πριν από αυτό, είναι απαραίτητη η παρακολούθηση μιας τουλάχιστον πρακτικής διαλογισμού στο ashram. Σε αυτό το επίπεδο δίνεται έμφαση στην άσκηση των αισθητήριων οργάνων. Η Agnisar αυξάνει με αργό ρυθμό σε 1000 επαναλήψεις την ώρα τώρα με το Ashwini Μudra (Ασβίνι Μούντρα) και η πρακτική του Nauli ενθαρρύνεται. Οι ψαλμωδίες των Aakar, Eekar & Uukar (Αακάρ,Εεκαάρ&Ουουκάρ) έχουν προτεραιότητα στο Mantra. Ακόμη η σημασία των κινήσεων των χεριών είναι επίσης μειωμένη σε αυτό το επίπεδο. Τα μάτια είναι ορθάνοιχτα και γυρισμένα προς τα πάνω στο Shambhavi Μudra. Η Μukha-Pan (Μούκχα-Παν) εισάγεται επίσης εδώ. Οι αναπνοές πρέπει να τελειοποιηθούν πλήρως, για να επιτευχθούν ολοκληρωμένα αποτελέσματα.
Μιάμιση ώρα συχνής πρακτικής για περίοδο ενός έτους, απαλλάσσει το σώμα από κάθε είδους ασθένεια και αρρώστια. Ενισχυμένη καθαρή αγάπη,αυτοπεποίθηση και εσωτερικότητα αλλάζουν πλήρως την προσωπικότητα τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Στο στάδιο αυτό, ο ασκούμενος είναι σε θέση να ακούσει μέσα του θείους ήχους (Naad) και να πάρει επίσης την υπόδειξη ότι ρέει θείο νέκταρ (Rasa-Ράσα) με μεγαλύτερη σαφήνεια. Αυτές οι εμπειρίες ανοίγουν την πόρτα του άλλου κόσμου για τον υποψήφιο και αυτός αποκτά ενέργεια από αυτές τις θεϊκές εμπειρίες, έτσι ώστε η εξάρτησή του από τα τρόφιμα να μειώνεται σημαντικά.

Βήμα τέταρτο έως έβδομο:

Τα μέτρα αυτά προορίζονται μόνο για σοβαρούς ασκούμενους που θέλουν να επιτύχουν το στόχο ζωής σε αυτήν εδώ τη ζωή. Αυτό απαιτεί εκτεταμένη πρακτική με αφοσίωση και προσήλωση, χωρίς καμία άλλη προσδοκία. Περιλαμβάνει διάφορες τεχνικές διαφόρων συστημάτων, όπως Hatha,Raja,Gyana,Bhakti και πολλά άλλα συστήματα γιόγκα. Ένας τέτοιος δραστήριος άνθρωπος φθάνει σταδιακά πέρα από το όριο της πείνας, της δίψας, της ζέστης, του κρύου, του πόνου και της θλίψης και τελικά βυθίζεται στο Έσχατο Θείο με το να γίνει ένα με αυτό.

ΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΛΕΣ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΧΩΡΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΑΥΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΚΟΥΜΕ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΒΕΒΑΙΟ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΦΕΛΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ